II SAB/Rz 51/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie nieprawidłowości powstałych przy utworzeniu działek - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić. J. B. w skierowanej przez siebie do WSA w Rzeszowie skardze zarzucił Staroście [...] brak weryfikacji nieprawidłowości powstałych przy utworzeniu w 1992 r. działki nr 691 w K., gm. [...], popełnionych przez organ ewidencji gruntów, w wyniku czego z ewidencji "znikła" droga udziałowa 691 (dawne oznaczenie parc. gr. 860/1), mimo że jest ujęta w księgach wieczystych i na mapie ewidencyjnej wsi K. oraz jest użytkowana przez jej udziałowców. Przekazując opisaną powyżej skargę J. B. do Sądu, Starosta Rzeszowski wskazał, że sprawa której ona dotyczy, była rozpatrywana merytorycznie przez WSA w Rzeszowie i zakończona wyrokiem z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt II SAB/Rz 16/12, oddalającym jego skargę. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: W dniu 29 listopada 2011 r. do WSA w Rzeszowie wpłynęła skarga J. B. na Starostę [...] w przedmiocie braku weryfikacji nieprawidłowości powstałych przy utworzeniu w 1992 r. działki 691 położonej w K., gm. [...], popełnionych przez organ ewidencji gruntów, tj.: 1. Zmiany numeru działki 691 z 1992 r., 2. Zmiany powierzchni tej działki, 3. Ujęcia tej działki na mapie ewidencyjnej wsi K. Skarga ta zarejestrowana początkowo pod sygn. akt II SA/Rz 1188/11, w wyniku podjętych przez Sąd czynności mających na celu ustalenie jej przedmiotu i osoby skarżącego (J. B. czy też wskazywany przez Starostę [...] G. B. – działający przez swojego ojca J. B. jako pełnomocnika), zmieniła oznaczenie na II SAB/Rz 16/12. Na rozprawie w dniu 19 lipca 2012 r. J. B. oświadczył, iż był właścicielem działki nr 674/2 do ok. 1995 r., kiedy to przekazał ją synowi G. Podał także, że do tej działki dojeżdża poprzez działkę nr 691, której wpis do ewidencji kwestionuje, a nieprawidłowości z tym związane wystąpiły jeszcze w okresie, kiedy był właścicielem działki nr 674/2. Wydanym w tym samym dniu wyrokiem, sygn. akt II SAB/Rz 16/12, WSA w Rzeszowie oddalił skargę J. B. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości powstałych przy utworzeniu działek. Wobec niezłożenia przez żadną ze stron tego postępowania wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku, uprawomocnił się on 21 sierpnia 2012 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nią objęta pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Stosownie do powyższego, w sprawie musi zachodzić tzw. "powaga rzeczy osądzonej" która ma miejsce wtedy, gdy skarga zostanie wniesiona na akt lub czynność w sprawie, w której postępowanie jest już w toku lub zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, przy zachodzącej tożsamości podmiotów i przedmiotu postępowania. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw bądź obowiązków lub też żądającego podjęcia przez organ pewnych czynności; zarówno w sprawie II SAB/Rz 16/12, jak i II SAB/Rz 51/12 podmiotem tym jest J. B. Tożsamość przedmiotowa ma miejsce zaś wtedy, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna lub identyczne są żądania i zarzuty wysuwane pod adresem tego samego organu; w w/w sprawach podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczą bezczynności Starosty [...] w zakresie nieprawidłowości dot. prowadzenia ewidencji gruntów, jakie w jego ocenie wystąpiły przy utworzeniu działki nr 691 w K., gm. [...]. Stwierdzenie zaistnienia przesłanek świadczących o tożsamości podmiotowej i przedmiotowej wniesionej obecnie skargi z podmiotem i przedmiotem skargi objętej sygn. akt II SAB/Rz 16/12 zakończonej prawomocnym wyrokiem prowadzi do uznania, że obecnie wniesiona przez J. B. skarga nie może być merytorycznie rozpoznawana i stosownie do powyższego przepisu podlega odrzuceniu. Z tej przyczyny Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.