II SAB/Rz 52/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie SO del. Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ WSA Grzegorz Panek Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 września 2014 r. sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Burmistrza [...] do udzielenia informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność w udzieleniu informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza [...] na rzecz skarżącego K. R. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi K. R. jest bezczynność Burmistrza [...] dotycząca udostępnienia informacji publicznej. W oparciu o przesłane do Sądu dokumenty ustalono, że w dniu 7 kwietnia 2014 r. K. R. złożył Urzędzie Miejskim [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczących: 1) środków na profilaktykę działań przeciwalkoholowych, w tym: wysokości i rozdysponowania środków w latach 2011 i 2012, aktualnego planu rozdysponowania środków w 2014 r. wraz z planem podziału rozdysponowania tj. podaniem nazw podmiotów i wysokości środków stan na 4 kwietnia 2014 r., 2) sprawozdań (kopii) z wykorzystanych środków w latach 2011-2013 przez poszczególne organizacje z wykorzystania otrzymanych środków (z podziałem na rodzaj działania i wysokości przeznaczonej na ten cel kwoty), 3) kopii protokołów z posiedzeń Komisji Alkoholowych, na których były przyjmowane sprawozdania organizacji z wykorzystaniem przyznanych środków. Reagując na powyższy wniosek Burmistrz pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. nr [...], przekazał żądane informacje. Jednocześnie poinformował, że Urząd Miejski [...] nie dysponuje protokołami z posiedzeń Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Wskazano również, że udostępnienie kopii sprawozdań za 2011-2013 r. poszczególnych organizacji z wykorzystaniem otrzymanych środków wymaga poniesienia dodatkowych kosztów związanych ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia informacji. Wnioskodawca został wezwany do uiszczenia opłaty równej kosztom przygotowania kopii wnioskowanej dokumentacji w wysokości 95 zł. K. R. w terminie 14 dni od otrzymania ww. pisma wniósł żądaną opłatę. We wniosku złożonym 8 kwietnia 2014 r. K. R. zwrócił się o udostępnienie informacji dotyczących: 1) środków finansowych przekazanych z budżetu gminy w latach 2011-2014 (stan na 5 kwietnia 2014 r.) na działalność klubów i organizacji sportowych w tym dla Uczniowskich Klubów Sportowych (z podziałem na nazwy poszczególnych Klubów i organizacji oraz podaniem przekazanej kwoty dla danego podmiotu), 2) aktualny plan środków z budżetu gminy do rozdysponowania w 2014 r. na działalność klubów i organizacji sportowych, w tym dla Uczniowskich Klubów Sportowych wraz z planem podziału rozdysponowania tj. podaniem nazw podmiotów i wysokości środków – stan na 4 kwietnia 2014 r. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz pismem z 16 kwietnia 2014 r. przesłał informacje zgodnie z żądaniem. We wniosku z 5 maja 2014 r. K. R. wniósł o udostępnienie informacji publicznej. Ponownie wniósł o udzielenie informacji na temat zużycia mediów – wody zużywanej do nielegalnej produkcji w betoniarni na działce nr 781 w Z., jaka jest stosowana taryfa opłaty za zużywaną wodę, czy są opłaty za inne media tj. ścieki, czy jest umowa na wywóz odpadów. W szczególności zwrócił się o podanie jaki jest aktualny – na dzień złożenia pisma procentowy wskaźnik zadłużenia gminy, jaki jest planowany wskaźnik zadłużenia na dzień 31 grudnia 2014 r., jaki jest harmonogram spłaty zadłużenia i jaki będzie procentowy wskaźnik zadłużenia w kolejnych latach. Pismem z 20 maja 2014 r. Burmistrz poinformował wnioskodawcę, że informacja w zakresie procentowego zadłużenia gminy stanowi informację przetworzoną. Udzielnie informacji publicznej we wskazanej formie wymaga podjęcia dodatkowych czynności. Z uwagi na zakres żądanej informacji oraz czasookres, którego ta informacja miałaby dotyczyć, jej udostępnienie wymagałoby dokonania odrębnych wyliczeń. Burmistrz wezwał ww. do wykazania powodów dla których spełnienie żądania byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca w terminie 14 dni od otrzymania ww. pisma nie wskazał, w jaki sposób zamierza wykorzystać żądane informacje publiczne, zgodnie z wymaganym do ich udostępnienia interesem publicznym. Decyzją z [...] lipca 2014 r. nr [...], Burmistrz [...] umorzył postępowanie w sprawie udzielenia K. R. informacji publicznej dotyczącej aktualnego na dzień złożenia wniosku procentowego wskaźnika zadłużenia gminy, planowanego wskaźnika zadłużenia na dzień 31 grudnia 2014 r., a także procentowego wskaźnika zadłużenia w kolejnych latach. W skardze sporządzonej 1 lipca 2014 r. K. R. zarzucił Burmistrzowi [...] bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej. W szczególności zarzucił brak odpowiedzi na pytania dotyczące: wskaźników zadłużenia, przekazania kopii sprawozdań organizacji pozarządowych pożytku publicznego korzystających z dofinansowania z funduszy przeznaczonych na profilaktykę działań przeciwalkoholowych i działań w zakresie sportu. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Burmistrz nie udostępnił żądanej informacji, do tej pory brak jest odpowiedzi i kopii sprawozdań. Podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi na pytania dotyczące działalności Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz procentowych wskaźników zadłużenia gminy. W związku z powyższym zarzucił, że organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 13 pkt 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalanie jako niezasadnej w części dotyczącej przekazania kopii sprawozdania organizacji pozarządowych pożytku publicznego korzystających z dofinansowania z funduszy przeznaczonych na dziania w zakresie sportu. Organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że wydano decyzję umarzającą postępowanie w sprawie udzielenia wnioskodawcy informacji publicznej dotyczącej aktualnego na dzień złożenia wniosku procentowego wskaźnika zadłużenia gminy, planowanego wskaźnika zadłużenia na dzień 31 grudnia 2014 r., a także procentowego wskaźnika zadłużenia w kolejnych latach. Podkreślił, że we wniosku z 17 marca 2014 r. ww. wnioskował o udostępnienie informacji wyłącznie w zakresie aktualnego zadłużenia gminy wg. stanu na 14 marca 2014 r. Żądane informacje otrzymał pismem z 28 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Badając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej trzeba mieć na względzie, iż zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże, jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę. Dopiero przejaw działalności organu w jednej z ww. form działania zwalnia podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej z zarzutu bezczynności. Wyjaśnić także należy, że instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie oraz ustaleniu, czy bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Przepis art. 149 powołanej ustawy procesowej w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Użycie w zdaniu drugim § 1 art. 149 wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, dostępnym na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl., z analizy tego przepisu, wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu. Na rozprawie w dniu 11 września 2014 r. skarżący K. R. sprecyzował skargę stwierdzając, że jej przedmiotem jest wyłącznie bezczynność Burmistrza [...] w rozpoznaniu jego wniosku z 7.04.2014 r. o udzielenie informacji publicznej w części dotyczącej żądania kopii sprawozdań za lata 2011-2013 i wykorzystanie środków na profilaktykę działań przeciwalkoholowych. Niewątpliwie dopiero w dniu 10.09.2014 r. skarżący otrzymał kopie sprawozdań za 2011, 2012, 2013 r. poszczególnych organizacji z wykorzystania otrzymanych środków na profilaktykę przeciwalkoholową. W sprawie bezsporna była okoliczność co do zaistnienia bezczynności organu w ustaleniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. W terminie 14-dniowym od dnia złożenia wniosku w dniu 7.04.2014 r., tj. 16.04.2014 r. organ wezwał K. R. do uiszczenia opłaty równej kosztom przygotowania kopii wnioskowanej dokumentacji w kwocie 95 zł na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) zwanej dalej u.d.i.p.. Pouczono wnioskującego, że udzielenie informacji zgodnie z wnioskiem nastąpi po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że dokona on w tym terminie zmiany wniosku bądź wycofa wniosek. Pismo to skarżący odebrał w dniu 17.04.2014 r. i w tym dniu uiścił żądaną opłatę. Termin do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem na podstawie art. 15 ust. 2 u.d.i.p. przesunął się o 14 dni i minął bezskutecznie 2 maja 2014 r. Należy w tym miejscu podkreślić, przywołując stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 1 października 2013 r. I OSK 2139/13, że jak stanowi art. 15 ust. 1 u.d.i.p., jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. Zgodnie z art. 15 ust. 2 u.d.i.p., podmiot, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.d.i.p., w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 15 ust. 1 u.d.i.p. wprowadza wyjątek od zasady bezpłatnego dostępu do informacji publicznej wyrażonej w art. 7 ust. 2 u.d.i.p. Norma z tego przepisu nakłada na podmiot udostępniający informację publiczną obowiązek powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Ma to na celu umożliwienie wnioskodawcy samodzielnego podjęcia decyzji o pokryciu kosztów udostępnianych informacji. Ze względu na wysokość opłaty może on zrezygnować ze wskazanego we wniosku sposobu lub formy udostępnienia informacji, poprzestając na sposobie, z którym nie wiążą się żadne opłaty lub opłata jest znacznie niższa. Takie rozwiązanie gwarantuje prawidłową realizację prawa do informacji publicznej, ponieważ pozwala na uniknięcie sytuacji, w której wysokość kosztów udostępnienia informacji stanowiłaby wyłączną i bezpośrednią przeszkodę w dostępie do określonych informacji publicznych. Ustawodawca pozostawił wnioskodawcy kolejne 14 dni (licząc od dnia doręczenia wnioskodawcy wyżej wymienionego zawiadomienia) na dokonanie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji lub też na wycofanie wniosku. Bezczynność wnioskodawcy w tym okresie będzie prowadzić do udostępnienia informacji w sposób i w formie wskazanych pierwotnie we wniosku i będzie wiązać się z koniecznością opłacenia przez wnioskodawcę kosztów określonych we wcześniejszym zawiadomieniu. Ustalenie wysokości opłaty za dostęp do informacji publicznej następuje w drodze aktu, stwierdzającego obowiązek poniesienia opłaty oraz ustalającego jej wysokość, który kreuje zobowiązanie o charakterze finansowym. Akt ten może być określony przykładowo jako: "zarządzenie", "zawiadomienie", "wezwanie", "informacja", czy nawet "postanowienie" (choć ostatnie z tych określeń nie jest najwłaściwsze, ponieważ może wprowadzać w błąd) jak również może nie zawierać określenia formy i stanowić pismo skierowane do wnioskodawcy. Samo zawarcie w treści pisma informacji o wysokości opłaty za udostępnienie informacji publicznej wypełnia dyspozycję normy z art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przyjęta nazwa pisma nie ma jednak znaczenia, gdyż nie jest to decyzja czy postanowienie, lecz akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie istnieje możliwość uzależnienia wszczęcia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej od uprzedniego wniesienia opłaty, o której mowa w art. 15 u.d.i.p. Podmiot udostępniający daną informację nie może "z góry żądać" wniesienia tej opłaty. Przepisy u.d.i.p. nie przewidują bowiem możliwości uzależnienia wszczęcia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej od uprzedniego wniesienia opłaty. Wszczęcie tego postępowania następuje na wniosek, w momencie doręczenia podmiotowi zobowiązanego stosownego pisma (lub złożenia wniosku w formie ustnej). Trafność przyjętego przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska potwierdza także treść art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje realizację obowiązku udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem także w przypadku braku odpowiedzi ze strony wnioskodawcy na zawiadomienie podmiotu zobowiązanego o wysokości opłaty związanej z udostępnieniem żądanej informacji (czyli bez wniesienia opłaty). Oznacza to, że z powodu braku wniesienia opłaty podmiot zobowiązany nie będzie mógł ani odmówić udostępnienia informacji (wydać decyzji o odmowie udostępnienia informacji), ani też pozostawić sprawy (wniosku) bez rozpoznania (por. art. 14 u.d.i.p.). Co więcej, powstanie obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości odpowiadającej kosztom związanym ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnia informacji i wezwanie strony do uiszczenia tej opłaty, powoduje jedynie przesunięcie terminu udostępnienia tej informacji w zakresie określonym w przepisie art. 15 ust 2 u.d.i.p. Organ administracji publicznej nie może więc uzależnić udostępnienia informacji publicznej od uiszczenia opłaty. Rozwiązanie przyjęte w art. 15 ust 2 u.d.i.p gwarantuje pewność działania podmiotu zobowiązanego, nie pozostawia go w niepewności co do konieczności i zakresu realizacji ciążącego na nim obowiązku udostępnienia informacji w sposób wskazany we wniosku, a także nie wyłącza możliwości zmiany lub wycofania wniosku przez zainteresowany podmiot. Sąd nie podziela zarzutu skarżącego, iż udzielona mu w dniu 10.09.2014 r. informacja nie jest kompletna. Skarżący we wniosku z dnia 7.04.14 zażądał kserokopii wskazanych przez siebie sprawozdań, a nie potwierdzonych za zgodność odpisów tych dokumentów. Pan K. R. nie kwestionował faktu otrzymania kopii żądanych sprawozdań, zakwestionował jedynie fakt, iż nie dołączono do nich załączników – w tym zakresie powołał się na zarządzenie Burmistrza z [...].01.2014 r., nr [...] i wcześniejsze identyczne w treści zarządzenia Burmistrza za poprzednie lata. Zarzut ten jest chybiony. Opisane wyżej zarządzenia Burmistrza odwołują się w zakresie ramowego wzoru sprawozdania do załącznika nr 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie wzoru oferty i ramowego wzoru umowy dotyczących realizacji zadania publicznego oraz wzoru sprawozdania z wykonania tego zadania (Dz.U. z 2011 r., Nr 6, poz. 25). Jak wynika z wzoru takiego sprawozdania (załącznik nr 3 do w/w rozporządzenia) mogą być do niego dołączone załączniki – zleceniodawca może żądać załączenia materiałów dokumentujących działania faktyczne podjęte przy realizacji żądania (np. listy uczestników projektu, publikacji wydanych w ramach projektu, raportów, wyników prowadzonych ewakuacji), jak również koniecznych działań prawnych (kopii umów, kopii dowodów przeprowadzenia postępowania w ramach zamówień publicznych, o ile z umowy lub odrębnych przepisów wynika obowiązek stosowania prawa zamówień publicznych). Powyższe znalazło odzwierciedlenie w treści zarządzenia Burmistrza z 29.01.2014 r. – pkt V.2 – stwierdzono w nim, że do sprawozdania należy załączyć dodatkowe materiały, mogące dokumentować działania faktyczne podjęte przy realizacji zadania np. listy uczestników projektu, materiały promocyjne jak również dokumentować konieczne działania prawne (kopie umów itp.). Sąd przychyla się do stanowiska organu, iż z treści wniosku K. R. nie wynikało, że żąda on oprócz sprawozdań, także opisanych wyżej dodatkowych materiałów. Na takie jego rozumienie wskazuje jego treść (k.12 akt administracyjnych). W pkt 2 wniosku Pan K. R. zażądał kopii sprawozdań za 2011, 2012, 2013 r. poszczególnych organizacji z wykorzystania otrzymanych środków (z podziałem na rodzaj działania i wysokość przeznaczonej na ten cel kwoty). Akcent we wniosku został położony na rodzaj działania i kwoty wydatkowania przez poszczególne organizacje na działalność przeciwalkoholową. Informacje te zawarte są w sprawozdaniu (por. jego wzór zał. nr 3 do cyt. rozporządzenia). Z treści wniosku nie wynikało, że skarżący żąda sprawozdania z załącznikami. Sąd stanął na stanowisku, że żądanie kopii sprawozdań w okolicznościach sprawy nie obejmowało załączników. Oznacza to, że organ z opóźnieniem, po wniesieniu skargi udzielił żądanej informacji publicznej skarżącemu zgodnie z wnioskiem. Uznać należy, że gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ wyda akt lub dokona czynności, której domagała się strona, a co do których pozostawał w bezczynności, to postępowanie przed sądem administracyjnym - w zakresie orzeczenia o zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, dostępna na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W zaistniałej sytuacji Sąd w punkcie I wyroku umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej, na podstawie art. 161 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznał, że oczywista bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżącego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oceny tej nie zmienia fakt, że pismem z 30.04.2014 r. organ poinformował skarżącego, że wobec konieczności wykonania dużej ilości kserokopii termin załatwienia wniosku przedłuża do 16 maja 2014 r. Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Powody wskazane w piśmie z 30.04.2014 r. przez organ budzą wątpliwości Sądu, co do niemożliwości, czy trudności sporządzenia ok. 300 stron kserokopii posiadanych dokumentów. Nawet gdyby przyjąć, za usprawiedliwione, w kontekście treści art. 13 ust. 2 u.d.i.p., powody przedłużenia terminu do jej udzielenia do dnia 16 maja 2014 r., fakt jej udostępnienia tuż przed rozprawą przed tut. Sądem 10.01.2014 r. przesądza o rażącym charakterze bezczynności. Czteromiesięczna zwłoka w rozpoznaniu wniosku – oczywiście w części będącej przedmiotem niniejszej skargi bez jakiegokolwiek wytłumaczenia ze strony organu świadczy o lekceważącym stosunku do skarżącego i potwierdza rażący charakter bezczynności organu. Dlatego też Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II wyroku. Sąd nie znalazł w okolicznościach sprawy podstaw do wymierzenia z urzędu grzywny organowi stosownie do art. 149 § 2 p.p.s.a. Ma ona charakter fakultatywny. Wobec mnogości wniosków kierowanych do organu przez skarżącego, załatwienie ich praktycznie w całości w terminie, poza tym będącym przedmiotem procedowania oraz udzielenie ostatecznie żądanej informacji brak jest podstaw do wymierzenia z urzędu grzywny po myśli art. 149 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł i koszty dojazdu niekwestionowane w kwocie 100 zł.