II SAB/Rz 52/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi JD na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta [.] postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. JD wystąpił ze skargą na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta [.] (Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [.]) postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego. Z powodu dostrzeżonych braków formalnych skargi uniemożliwiających ustalenie postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga, wezwano skarżącego do ich uzupełnienia poprzez podanie, jakiego postępowania administracyjnego dotyczy skarga, w szczególności czy dotyczy ona postępowania już zakończonego albo trwającego (z podaniem, wnioskiem z jakiego dnia wszczęto postępowanie administracyjne i czego ono dotyczy). Jednocześnie wezwano skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej zwanej: "Kpa") zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta [.] (MOPS w [.]) sprawy w terminie, gdyż nie można było tej okoliczności ustalić na podstawie akt. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi na zadane pytania. Do Sądu wpłynęła natomiast informacja od Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [.] o przyznaniu skarżącemu zasiłku celowego na dożywienie oraz zasiłku na zakup leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Postępowanie sądowe wszczynane jest na żądanie uprawnionego podmiotu. Sprawowana przez Sąd kontrola obejmuje m.in. działalność organów administracji publicznej w zakresie terminowości i sprawności załatwiania przez nie spraw administracyjnych w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej "Ppsa". Przepisy art. 57, art. 46 i 47 Ppsa, określają warunki formalne skargi, do których zalicza się m.in. konieczność oznaczenia organu, którego przewlekłego prowadzenia postępowania ona dotyczy. Ponadto warunkiem dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ administracji publicznej postępowania w sprawie indywidualnej jest to, aby postępowanie takie było prowadzone (aktualnie lub w przeszłości) i podlegało ono załatwieniu jednym z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 Ppsa. Z przepisów art. 52 § 1 i 2 Ppsa wynika z kolei, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Pod pojęciem tym rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wymogiem formalnych Postępowanie w sprawach zasiłków z pomocy społecznej kończy się zasadniczo wydaniem decyzji administracyjnej (zob. art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej) i prowadzone jest w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej). W myśl zaś art. 37 § 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku prowadzenia postępowania przez organ gminy (organ jednostki samorządu terytorialnego) organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze (zob. art. 17 pkt 1 Kpa), a zatem właściwym środkiem dyscyplinującym określonym w art. 37 § 1 Kpa jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Z uwagi na brak odpowiedzi Sąd nie mógł ustalić, jakiego postępowania administracyjnego dotyczy wniesiona skarga, jak też i tego, czy przed jej wniesieniem wyczerpano przewidziany w Ppsa i Kpa tryb skargowy. Informacji w tym zakresie nie dostarczyło również pismo Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [.]. Z tych powodów skargę jako niedopuszczalną odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.