II SAB/Rz 53/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i J. E. na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nierozpoznaniu ich wniosku z dnia 6 lutego 2009r. w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. J. P. i J. E. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nierozstrzygnięciu sprawy zainicjowanej ich wnioskiem z dnia 6 lutego 2009r., w którym domagali się wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie art. 29 ustawy Prawo wodne i nakazania przywrócenia Gminie [...] będącej właścicielką działki nr ewidencyjny [...] poprzedniego stanu wód na gruncie, w związku ze szkodliwym oddziaływaniem na grunt stanowiący ich własność (działki nr ewid. [...] oraz [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Możliwość merytorycznego orzekania w sprawie zainicjowanej skargą do sądu administracyjnego istnieje gdy brak jest przeszkód formalnych ku temu, jak też nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania. Te ostatnie określone są w art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części P.p.s.a. Jedną z nich jest bezprzedmiotowość postępowania z tzw. innych przyczyn, tzn. odmiennych niż te określone w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) oraz w pkt 2 (śmierć strony w sytuacji, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego). Postępowanie sądowoadministracyjne staje się więc bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008r. (I OPS 6/08, Lex nr 463487) przesądził, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia na gruncie przedmiotowej sprawy. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych, w dniu 6 lutego 2009r. J. P. i J. E. skierowali do Wójta Gminy [...] wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie art. 29 ustawy Prawo wodne i nakazanie przywrócenia Gminie [...] będącej właścicielką działki nr ewidencyjny [...] poprzedniego stanu wód na gruncie, w związku ze szkodliwym oddziaływaniem na grunt stanowiący ich własność (działki nr ewid. [...] oraz [...]). Decyzją z dnia [...] października 2009r. (znak:[...]) Wójt Gminy [...] odmówił wydania decyzji nakazującej przywrócenie do stanu poprzedniego poziomu terenu działki nr ewidencyjny [...] w miejscowości W. tj. stanu sprzed nasypania. Skarga kwestionująca bezczynność organu w tym przedmiocie złożona została do tut. Sądu w dniu 14 października 2009r. tzn. w tym dniu przekazana została przez tut. Sąd Wójtowi Gminy [...] w związku z jej złożeniem (w dniu 8 października 2009r.) bez pośrednictwa tego ostatniego organu. Tym samym, w związku z rozstrzygnięciem przez Wójta Gminy [...] wniosku skarżących z dnia 6 lutego 2009r. już po zainicjowaniu postępowania sądowoadministracyjnego, postępowanie niniejsze stało się bezprzedmiotowe. Z przytoczonych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a.