II SAB/Rz 58/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-01-25

Skład orzekający: Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jej sytuacja materialna, w tym utrata zasiłku wychowawczego i ograniczone dochody męża, uniemożliwia jej poniesienie kosztów sądowych bez narażania rodziny na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Brak oszczędności i wartościowych składników majątkowych również przemawia za uwzględnieniem wniosku.
Stan faktyczny
Skarżąca R. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazała na trudną sytuację materialną, utratę zasiłku wychowawczego oraz ograniczone dochody męża, przy jednoczesnym posiadaniu nieukończonego domu i gospodarstwa rolnego. Przedstawiła szczegółowe dane dotyczące dochodów i wydatków rodziny.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niej adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jej skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie postanawia I. Zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. Ustanowić dla skarżącej adwokata. R. B. w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie braku rozpoznania w terminie odwołania L. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. Nr [...], wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując przy tym w uzasadnieniu wniosku na adw. M. K. "który prowadzi mi już sprawy i zna o co chodzi w nich". Skarżąca podniosła, że ze względu na coraz trudniejszą sytuację materialną nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych; od m-ca stycznia 2010 r. utraciła zasiłek wychowawczy i wraz z dziećmi będzie pozostawała na wyłącznym utrzymaniu męża, będąc zmuszona dodatkowo opłacać ubezpieczenie rolnicze w KRUS. Wg zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach: - skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i dziećmi (3 i 6 lat), - posiadany przez nich majątek obejmuje nieukończony dom o pow. 116 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,06 ha, - uzyskane przez nich w 2008 r. dochody obejmowały: wynagrodzenie za pracę skarżącej w kwocie 612 zł., pobierany przez nią zasiłek wychowawczy w wysokości 400 zł., wynagrodzenie za pracę jej męża (łącznie 12 707 zł.) oraz dochód z gospodarstwa ustalony wg jego powierzchni przeliczeniowej – ok. 1898 zł., - ponoszone w ciągu roku wydatki obejmują ogrzewanie (ok. 3 250 zł.), gaz (800 zł.), energię elektrycz. (2000 zł.), bilety miesięczne (ok. 2800 zł.), nakłady związane z prowadzeniem gospodarstwa (ok. 2500 zł.), oprócz tego "wydatki na wpisowe do sądów 1600 zł. koszty odwołań 7500 zł. dotychczas, nie licząc pomocy rodziców". Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wiąże się z przyznaniem jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, co uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację materialną skarżącej i wynikające z tego jej możliwości płatnicze uznano, iż warunek ten ona spełnia. Przy założeniu dopuszczalności skargi (wnioskodawczyni przedłożyła kserokopię zażalenia z dnia 30 listopada 2009 r. na bezczynność WINB), opłacenie przez nią wpisu od skargi i pozostałych kosztów sądowych które mogą wyniknąć w niniejszej sprawie w przyszłości oraz ustanowienie pełnomocnika z wyboru z całą pewnością przekracza jej możliwości finansowe i nie może się odbyć bez narażania jej i członków rodziny na niemożność zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Ze względu na utratę przez skarżącą prawa do zasiłku wychowawczego, praktycznie jedynym źródłem utrzymania jej i członków rodziny jest wynagrodzenie za pracę męża (w tym zakresie marginalne znaczenie należy przypisać posiadanemu przez nich gospodarstwu rolnemu, także wymagającemu nakładów finansowych). Mając na uwadze wymienione we wniosku wydatki należy jednak uznać, że jego wysokość nie pozwala na wygospodarowanie z niego żadnych dodatkowych środków na poczet kosztów postępowania, do ponoszenia których zobowiązuje strony art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (podkreślenia wymaga, że wśród wymienionych wydatków nie zostały wyodrębnione chociażby koszty zakupu żywności). Abstrahując od już poniesionych nakładów na prowadzenie spraw sądowych i korzystania z pomocy rodziców należy stwierdzić, że w takiej sytuacji skarżąca nie będzie w stanie podołać dodatkowym obciążeniom finansowym związanym z kosztami sądowymi i ustanowienia zastępcy prawnego z wyboru. Nie posiada ona też żadnych oszczędności i wartościowych składników majątkowych, które mogłyby być na ten cel przeznaczone. Uzasadnia to uwzględnienie jej wniosku w całości, co odpowiada orzeczeniom, które w nieodległej przeszłości zapadały w wyniku rozpoznania jej poprzednich wniosków o prawo pomocy, m.in. w sprawach II SA/Rz 737/09, II SAB/Rz 45/09, II SO/Rz 11/09, II SO/Rz 12/09 i II SAB/Rz 51/09. W kontekście wniosku skarżącej, aby był to ten sam adwokat co już wyznaczony we wcześniejszych sprawach z jej udziałem należy podkreślić, iż decyzja o wyznaczeniu leży wyłącznie w gestii organów właściwego samorządu zawodowego (w niniejszej sprawie Okręgowej Rady Adwokackiej w R.), na co sądy administracyjne nie mają wpływu. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło