II SAB/Rz 6/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na bezczynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. II SAB/Rz 6/09 U Z A S A D N I E N I E Wnioskiem /opatrzonym datą 5.11.2008 r./, skierowanym do Burmistrza Miasta D., Stowarzyszenie Antykorupcyjne SAK J.L. Ż. 92 żądało udzielenia informacji publicznej przez doręczenie kopii umowy sprzedaży działki dla firmy Pana S.B. Wskazane pismo wpłynęło do adresata w dniu 17.11.2008 r. Burmistrz Miasta D. pismem z dnia 18.11.2008 r. wezwał wymienione Stowarzyszenie do przedłożenia dokumentu uprawniającego J.L. do występowania w imieniu Stowarzyszenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie doręczono J.L. w dniu 24.11.2008 r. Pismem z dnia [...] r., Nr [...] Burmistrz Miasta D. powiadomił J.L. działającego w imieniu Stowarzyszenia Antykorupcyjnego SAK w Ż., że wniosek o udostępnienie informacji publicznej pozostawił bez rozpatrzenia, gdyż nie został doręczony organowi dokument stwierdzający, iż J.L. jest uprawniony do występowania w imieniu tegoż Stowarzyszenia. Przedstawione fakty ustalono na podstawie akt administracyjnych. W dniu 27.01.2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarga J.L. na bezczynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie nie udzielenia informacji publicznej, określonej we wniosku z dnia 5.11.2008 r. Sąd stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, zwanej dalej skrótem p.p.s.a., pismem z dnia 28.01.2009 r. przekazał skargę Burmistrzowi Miasta D. Wymieniony organ przekazał Sądowi skargę i odpowiedź na skargę w dniu 25.02.2009 r. oraz wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianego w art. 37 k.p.a. W dniu [...]r. doręczono J.L. wezwanie z dnia [...]r. w sprawie udzielenia wyjaśnienia czy skargę wniósł w imieniu własnym, czy jako osoba reprezentująca Stowarzyszenie Antykorupcyjne SAK J.L. Ż. 92, a jeżeli skargę wniósł w imieniu Stowarzyszenia to powinien przedłożyć wypis z Krajowego Rejestru Sądowego /Rejestru Stowarzyszeń/ oraz Statut w/w Stowarzyszenia. Ponadto wezwano wymienionego do udzielenia odpowiedzi, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wniósł w imieniu własnym lub w imieniu Stowarzyszenia zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie, a jeżeli tak, to powinien przedłożyć dowód, iż takie zażalenie było wniesione. Sąd wyznaczył skarżącemu 7-dniowy termin do wykonania zarządzenia Sądu pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 13.03.2009 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w D. w dniu 16.03.2009 r. podtrzymał skargę, lecz nie udzielił informacji żądanych przez Sąd. Do tego pisma dołączył odwołanie /opatrzone datą 28.02.2009 r./ od dwóch decyzji Wójta Gminy Ż. z dnia [...]r., które nie ma żadnego związku ze sprawą na bezczynność Burmistrza Miasta D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Na wstępie należy nawiązać do art. 21 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm./, który stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153, poz. 1270 /dalej: p.p.s.a./. Art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie dotyczy przedmiotowej sprawy. Z art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. /art. 52 § 2 p.p.s.a./ Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa /art. 52 § 3 p.p.s.a./. Skarga jest niedopuszczalna z przyczyn określonych w art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., a to: 1) z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, 2) z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Skarżący mimo wezwania Sądu nie udzielił odpowiedzi, czy skargę wnosi w imieniu własnym, czy w imieniu Stowarzyszenia Antykorupcyjnego SAK J.L. Ż. 92. Wniosek o udostępnienie rzeczonej informacji publicznej złożył w imieniu Stowarzyszenia, ale nie przedłożył w postępowaniu administracyjnym i sądowym odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz Statutu Stowarzyszenia. Niewyjaśnienie tej kwestii uniemożliwia ustalenie, kto faktycznie jest stroną postępowania sądowego. Nie wykazał, że przed wniesieniem skargi na bezczynność wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przez art. 13 ust. 1 lub 15 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z akt administracyjnych wynika, że także nie wezwał Burmistrza Miasta D. o usunięcie naruszenia prawa. W tym miejscu dodatkowo należy objaśnić, iż stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji administracyjnej, a to w następstwie prowadzi do wniosku, że w przypadku bezczynności /niewydanie decyzji w terminie/, środkiem zaskarżenia poprzedzającym wniesienie skargi jest zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jeżeli natomiast organ odmówił udzielenia informacji w innej formie, nie mającej cech decyzji, to wtedy wymagane jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Z przedstawionych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.