II SAB/Rz 61/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lipca 2011r. J. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę "dot. odwołania o decyzji umarzania i wydania nakazu rozgraniczenia". Z treści skargi wynika, że skarżący domaga się "wydania przez Sąd nakazu o rozgraniczeniu, by przywrócić przejezdność drogi wspólnej [...]". J. W. w skardze zarzucił również przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i powołując się na wydane w jego toku decyzje wskazał, że w sprawie nie zachodzi bezczynność organu orzekającego w sprawie, gdyż ten decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r., znak: [...] orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Organ wniósł także o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwana dalej P.p.s.a., a mianowicie, że przed wniesieniem skargi skarżący nie złożył do organu wyższego stopnia tj. SKO zażalenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071, z późn zm.) – zwana dalej k.p.a. Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zwrócił się do J. W. o wyjaśnienie czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. W zakreślonym terminie skarżący pismem z dnia 8 września 2011r. wyjaśnił, że czterokrotnie składał zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Z uwagi na treść powyższego oświadczenia tut. Sąd zarządzeniem z dnia 12 września 2011r. zwrócił się do Kolegium, czy J. W. składał zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. W odpowiedzi Kolegium poinformowało, że ani z akt sprawy, ani z rejestrów nie wynika by J. W. składał skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowań, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Stosownie zaś do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.) W przypadku zaś skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, w myśl art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie J. W. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Oznacza to, że zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. skarżący przed złożeniem skargi do WSA w Rzeszowie powinien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z nadesłanych akt administracyjnych sprawy oraz wyjaśnień organu I instancji oraz pisma SKO z dnia [...] września 2011r. wynika, że skarżący takiego zażalenia nie składał Powyższe oznacza, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym możliwości odwoławczych, a zatem nie mógł skutecznie wnieść skargi do Sądu, co w konsekwencji powoduje, że Sąd zobligowany jest skargę odrzucić. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Do przyczyn takich zalicza się m. in. niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania środka zaskarżenia w postaci zażalenia, przewidzianego w art. 37 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę J. W. odrzucił.