II SAB/Rz 62/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-02-13
Skład orzekający: WSA Krystyna Józefczyk, WSA Ewa Partyka, WSA Robert Sawuła
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie poprzedziła jej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to stanowi środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 PPSA, a jego brak skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Strona E.S. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z 1991 r. Skarżący podał, że jego podanie z żądaniem stwierdzenia nieważności wpłynęło do SKO 11 października 2012 r., a do dnia wniesienia skargi (28 listopada 2012 r.) jego żądanie nie zostało rozpatrzone. SKO wniosło o oddalenie skargi, wskazując, że w dniu 22 listopada 2012 r. wydało decyzję w sprawie, która została doręczona skarżącemu 6 grudnia 2012 r. Pełnomocnik skarżącego przyznał, że przed wniesieniem skargi nie wzywano organu do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Robert Sawuła /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji -postanawia- odrzucić skargę.
Przedmiotem skargi E.S. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w [..] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [..] z [..] maja 1991 r. nr [..] w przedmiocie podziału działki nr 1884 położonej w [..], stanowiącej jego własność.
Skarżący wyjaśnia, że podanie z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji przesłał SKO 11 października 2012 r. W dniu 18 października 2012 r. otrzymał kopię pisma kierowanego przez SKO w [..] do Starosty [..] z prośbą o nadesłanie akt sprawy i zajęcie stanowiska. Wobec tego, że dotychczas zgłoszone żądanie nie zostało rozpatrzone skarżący domaga się zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu w terminie 14 dni od daty doręczenia akt oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę SKO w [..] wniosło o jej oddalenie, ponieważ [..] listopada 2012 r., z zachowaniem terminu z art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) rozpoznając żądanie strony, wydało w przedmiotowej sprawie decyzję nr [..], którą doręczono E.S. 6 grudnia 2012 r. Organ zwrócił ponadto uwagę, że skarżący nie skierował przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W trakcie rozprawy przed Sądem pełnomocnik skarżącego przyznał, że przed wniesieniem skargi nie wzywano organ do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niesporne w sprawie jest to, że wniosek o wszczęcie postępowania wpłynął do SKO w [..] w dniu 12 października 2012 r. Nie jest także sporne, że SKO w [..] uzyskało akta od Starosty [..] w dniu 6 listopada 2012 r., zaś w dniu [..] listopada 2012 r. wydało decyzję stwierdzającą, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [..] z [..] maja 1991 r. znak [..] wydana została z rażącym naruszeniem prawa, przy czym w ocenie organu doszło do nieodwracalnych skutków prawnych uniemożliwiających stwierdzenie jej nieważności. Decyzję tę doręczono E.S. w dniu 6 listopada 2012 r. (dowody w aktach administracyjnych). E.S. wniósł swą skargę w dniu 28 listopada 2012 r.
Zgodnie z art. 52 § 1 Ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa). Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. i ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Wobec samorządowego kolegium odwoławczego nie istnieje organ wyższego stopnia, przeto na bezczynność tego organu nie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, ale wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 K.p.a. in fine). Wezwanie takie pełni rolę środka zmuszającego organ do autorewizji własnego zaniechania, jest także niejako zapowiedzią przyszłego wniesienia skargi sądowoadministracyjnej. Wezwanie takie, w ocenie Sądu jest zarazem środkiem zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 § 1 Ppsa. Nie ulega wątpliwości, że skargi swej E.S. nie poprzedził wezwaniem SKO w [..] do usunięcia naruszenia prawa. Z tych powodów skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn należało odrzucić w formie postanowienia (art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Ppsa).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło