II SAB/Rz 63/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2019 r. sprawy ze skargi A. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...] w przedmiocie wydania decyzji I. stwierdza, że Starosta [...] dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; II. stwierdza, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. przyznaje skarżącemu A. C. od Starosty [...] sumę pieniężną w kwocie 1000 zł /słownie: tysiąc złotych/; IV. zasądza od Starosty [...] na rzecz skarżącego A. C. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A.C., dalej "Skarżący", jest przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...], dalej "Organ", postępowania w przedmiocie wydania decyzji. W 2011 r. wykonano aktualizację ewidencji gruntów i budynków w obrębie działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/2 położonych w F. A.C. oraz jego żona J.C. złożyli zgodne podpisy pod oświadczeniem w "Protokole ustalenia przebiegu granic do celów ewidencji gruntów i budynków", jako "Granice ustalono na podstawie zgodnego oświadczenia stron. Stabilizacje wykonano naziemnie kamień betonowy, podziemnie butelka szklana". Dane te były wykorzystane podczas prowadzonych prac modernizacji ewidencji gruntów i budynków w latach 2014-2015. Wnioskiem z dnia [...] marca 2016 r. do Starosty [...] wpłynęło pismo A.C. w sprawie granic i powierzchni działek nr 395/2 i 400 położonych w obrębie ewidencyjnym F. gm. [....]. Pismami: znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r.; [...] czerwca 2016 r.; [...] września 2016 r.; [...] grudnia 2016 r.; [...] marca 2017 r.; [...] czerwca 2017 r. i [...] lipca 2017 r. A.C. został poinformowany o przedłużeniu terminu załatwienia wniosku ze względu na dużą ilość takich spraw, oraz konieczność wnikliwej analizy zgromadzonej dokumentacji geodezyjnej. Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. Organ wznowił z urzędu postępowanie administracyjne znak: [...], dotyczące wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu F. gm. [...] w części dotyczącej działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/2. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. A.C. złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego /dalej: WINGiK/ ponaglenie, które pismem znak: [...] zgodnie z art. 37 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "k.p.a.") pkt. 1 zostało przekazane do organu prowadzącego postępowanie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. WINGiK uznał zażalenie za uzasadnione i zobowiązał organ rozpatrujący sprawę do jej załatwienie w terminie jednego miesiąca. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Starosta [...] orzekł o odrzuceniu zarzutów dotyczących działek nr 395/2 i 400 położonych w obrębie ewidencyjnym F., od której odwołał się A.C. WINGiK decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję, zauważając równocześnie, że wszczęte przez Starostę postępowanie z urzędu dotyczy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu F. gm. [...] według stanu z 2011 r., a wniosek A.C. z dnia [...] marca 2016 r. dotyczy stanu po modernizacji z lat 2014-2015 dla działek nr 395/2 i nr 400, wobec czego "wniosek należy procedować oddzielnie". Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Starosta [...] rozdzielił toczące się postępowanie na dwa niezależne od siebie postępowania administracyjne: znak: [...] - dotyczące aktualizacji ewidencji gruntów z urzędu w obrębie działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/2, znak: [...] - dotyczące zmian po modernizacji ewidencji gruntów i budynków powierzchni działek nr 395/2 i 400 położonych w obrębie ewidencyjnym F. gm. O[...]- na wniosek A.C. Dnia [...] lipca 2018 r. wysłano do stron zawiadomienie z dnia [...] lipca 2018 r. o możliwości zapoznania się z dokumentami zebranymi w sprawie i wypowiedzeniu się na ich temat - dokumenty z modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w latach 2014-2015 oraz "Operatem Technicznym z wykonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w obrębie działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/2 położonych w F." wykonanych w 2011 r. A.C. zapoznał się z dokumentacją w dniu [...] lipca 2018 r. i otrzymał kserokopie dokumentów. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] Starosta Powiatu [...] zwrócił się do Wykonawcy modernizacji ewidencji gruntów i budynków - firmy A sp. z o.o. w [...] o weryfikację granicy działki nr 395/2 z działką nr 396 oraz powierzchni działki nr 400 - położonych w obrębie ewidencyjnym F. gm. [...], informując równocześnie A.C. o przekazaniu sprawy do Wykonawcy modernizacji. Z uwagi na brak odpowiedzi od Wykonawcy, dnia [...] kwietnia 2019 r. przekazano pismo ponaglające dostarczanie dokumentacji geodezyjnych z opracowanych zmian na wnioski przekazane w ramach rękojmi od właścicieli nieruchomości (wraz z wykazem spraw). Ponowne pismo przekazano w dniu [...] maja 2019 r. Pismami nr [...] z dnia [...] października 2018 r., [...] grudnia 2018 r., [...] lutego 2019 r. i [...] kwietnia 2019 r. A.C. oraz pozostałe strony zostali poinformowani o przedłużeniu terminu załatwienia wniosku ze względu nie dostarczenia do PODGiK dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany powierzchni działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/2 położonych w obrębie ewidencyjnym F. gm. [...], a decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] orzekł o odmowie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczących powierzchni działek nr 395/2 nr 400 położonych w obrębie ewidencyjnym F. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A.C., w związku z prowadzonym przez Starostwo Powiatowe w [...] postępowaniem nr [...]: zaskarżył niezałatwianie sprawy w terminach określonych w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, tj. bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostwo Powiatowe w [...] w przedmiocie niewydania decyzji administracyjnej; wniósł o uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do wydania w określonym ustawowo terminie aktu administracyjnego w postaci decyzji; wniósł o wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie; wniósł o stwierdzenie, że bezczynność organu i przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wniósł o zasądzenie kosztów postępowania od strony przeciwnej na rzecz skarżącego. W skardze wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2016 r. skierował do Starostwa Powiatowego w [...] wniosek dotyczący granic i powierzchni działek nr 395/2 i 400 położonych w obrębie ewidencyjnym F. gm. [...], Starostwo Powiatowe w [....]. Organ wielokrotnie kierował do niego pisma informujące o braku możliwości załatwienia sprawy w terminach określonych w k.p.a. Z uwagi na opisane działanie Organu skarżący w oparciu o art. 37 k.p.a. skierował ponaglenie na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania, w odpowiedzi na co organ nadrzędny uznał, iż postępowanie prowadzone jest w sposób przewlekły i zobowiązał Starostwo Powiatowe w [...] do zakończenia sprawy i wydania decyzji. Pomimo tego działania Starostwo Powiatowe w [...] w dalszym ciągu nie podjęło żadnej merytorycznej czynności. W ocenie Skarżącego działanie Organu nosi znamiona bezczynności i przewlekłości i było prowadzone z naruszeniem zasady szybkości postępowania określonej w art. 12 § 1 k.p.a. oraz z naruszeniem terminów określonych w art. 35 § 1 k.p.a. W niniejszym przypadku Organ nie podjął żadnej czynności od chwili kierowania do Skarżącego kolejnych pism zawierających jedynie przedłużanie terminu zawsze o dwa miesiące, brak też jest wydania decyzji, co stanowi, że Organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego, a nadto jego brak działania należy ocenić jako bezczynność w sprawie oraz przewlekłe prowadzenie postępowania. Organ w swych kolejnych pismach przedłużał termin na rozpatrzenie sprawy nie podając przy tym szczegółowych przyczyn wskazujących na wyjątkowość i szczególność niniejszego przypadku, a tym samym nie wykazując, że przedłużanie postępowania jest uzasadnione. Jedyne na co wskazywał każdorazowo Organ to brak dostarczenia przez wykonawcę modernizacji ewidencji gruntów i budynków dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. W rzeczywistości jednak przyczyna ta nie powinna stanowić podstawy do przedłużania terminu rozpoznania sprawy, bowiem Organ powinien zobligować wykonawcę do doręczenia dokumentacji pod rygorem negatywnych konsekwencji dla wykonawcy w razie niezastosowania się do wezwania. Skarżący nie może przecież ponosić ujemnych skutków zaniedbania czy zaniechania obowiązków jakie ciążą na wykonawcy. Organ każdorazowo wskazywał, iż przyczyną przedłużenia terminu rozpatrzenia sprawy jest zaniechanie wykonawcy, a pomimo tego Organ w żaden sposób nie obliguje wykonawcy do uzupełnienia dokumentacji. Powód ten nie może więc stanowić uzasadnienia dla którego Organ ma możliwość przedłużenia prowadzonego postępowania. Ten fakt wskazuje jasno, że nie zachodzą przesłanki pozwalające na przedłużanie postępowania, zaś działanie Organu nosi znamiona bezczynności i skutkuje przewlekłością postępowania. Starosta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie, szczegółowo opisując sekwencję podejmowanych czynności. Wskazał, że bezczynność Organu nie zachodzi, albowiem wydano decyzję administracyjną. Wniosek o odrzucenie skargi Organ motywuje tym, że wprawdzie złożono ponaglenie z dnia [...] stycznia 2018 r., po czym wydano postanowienie o uznaniu skargi za zasadną, do czego Organ zastosował się wydając decyzję z dnia [...] marca 2018 r. w wyznaczonym terminie, jednak wobec jej uchylenia wydano kolejne decyzje administracyjne. Jawi się w związku z tym pytanie, czy zwalczanie opieszałości organu nie polega na tym, że skarga na bezczynność powinna być poprzedzona ponagleniem w ramach postępowania zakończonego wydaniem decyzji administracyjnej. Innymi słowy, czy wydanie decyzji administracyjnej nie kończy bytu złożonego ponaglenia, a po wydaniu decyzji konieczne jest wniesienie nowego ponaglenia by móc skutecznie wnieść skargę na opieszałość do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Po myśli art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym na mocy art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W orzecznictwie przyjmuje się, iż przewlekłość postępowania należy traktować jako stan sprawy, którego zaistnienie sąd ocenia bez względu na to, czy wydał finalną decyzję. Z przewlekłością postępowania mamy do czynienia, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, a podejmowane przez niego działania mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. O przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, a także w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, a organ w sposób nieuzasadniony przedłużał jej załatwienie. Przewlekłość postępowania zachodzi zatem, gdy jest ono długotrwałe, nieskuteczne i trwa dłużej niż jest to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do finalnego rozstrzygnięcia, a organowi można przedstawić zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych), pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia lub pozornych. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być przy tym jednak na podstawie zarówno analizy charakteru podejmowanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Pojęcie przewlekłości postępowania obejmować będzie więc opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu. Nadto w judykaturze wskazuje się, że oceniając zwłokę organu w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej nie można abstrahować od jej indywidualnego charakteru. Tym samym rozsądny termin postępowania musi zostać określony w świetle wszystkich okoliczności danej sprawy oraz w oparciu o takie kryteria jak: złożoność sprawy, postawę samej strony skarżącej i właściwych organów, znaczenie przedmiotu postępowania dla strony skarżącej. W efekcie w sprawach o skomplikowanym stanie faktycznym, w których zachodzi konieczność przeprowadzenia wielu dowodów, obowiązkiem organu jest sprawne, co nie oznacza, że zawsze szybkie, prowadzenie postępowania dowodowego, zmierzające do ustalenia stanu faktycznego pozwalającego na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Przyczyną przedłużającego się postępowania, ale nie jego przewlekłości w rozumieniu art. 149 p.p.s.a., może być też ujawnianie się w toku postępowania dowodowego kolejnych dowodów, nieznanych organowi na początku postępowania. Od organów administracji nie można wymagać, aby wszczynając postępowanie posiadały pełen plan postępowania dowodowego i w toku sprawy już go nie rozszerzały. W sprawach skomplikowanych pod względem dowodowym, sam czas trwania postępowania nie może świadczyć o jego przewlekłości (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Ke 57/16). Oceny zaistnienia bądź braku przewlekłości postępowania dokonuje się przez pryzmat jednej z naczelnych zasad postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 12 § 1 i 2 k.p.a., t.j. zasady jego szybkości. Istota tej zasady sprowadza się do ciążącego na organach administracji publicznej nie tylko wnikliwie ale i szybko, przy posłużeniu się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Ustaleniem wzajemnych zależności między zasadą legalizmu a zasadą szybkości postępowania zajmował się NSA w wyroku z 13 grudnia 2016 r. (sygn. akt II GSK 916/15), który podkreślił, że zasady te nie pozostają ze sobą w kolizji i powinny być realizowane w równym stopniu. Zasada szybkości postępowania nie niweczy zasady legalizmu, której prawidłowa realizacja nie zwalnia z obowiązku prowadzenia postępowania w sposób sprawny, racjonalny i efektywny. Zwłaszcza sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji czy wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Wskazać należy, że art. 35 § 1-3 k.p.a. stanowi rozwinięcie w/w zasady, zobowiązując organy administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Wymaga podkreślenia, że - zgodnie z powołanym przepisem - niezwłocznie winny być załatwione sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zapewnieniu stronie postępowania administracyjnego czynnego udziału w sprawie i wpływu na przebieg postępowania służą regulacje art. 35-37 k.p.a. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że mamy w niej do czynienia z tak rozumianą przewlekłością postępowania, o czym przesądza zebrany w sprawie materiał dowodowy. Wniosek o wszczęcie postępowania wpłynął do Organu w dniu [...] marca 2016 r. Po złożeniu wniosku czynności Organu ograniczyły się do poinformowania Skarżącego siedmioma pismami, począwszy od dnia [...] kwietnia 2016 r., przez pismo z dnia [...] czerwca 2016 r., [...] września 2016 r., [...] grudnia 2016 r., [...] marca 2017 r., [...] czerwca 2017 r. i [...] lipca 2017 r., a więc kierowanych do Skarżącego w większości w odstępach trzymiesięcznych, o przedłużeniu terminu załatwienia wniosku. Jako przyczynę takiego stanu rzeczy podawano dużą ilość takich spraw oraz konieczność wnikliwej analizy zgromadzonej dokumentacji geodezyjnej. Sąd w tym miejscu stwierdza, że co do zasady, takie sformułowanie przyczyny przedłużania terminu załatwienia sprawy, nawet przy uwzględnieniu faktu, że sprawy z zakresu geodezji i kartografii należą do spraw skomplikowanych, w żaden sposób nie wyjaśnia braku merytorycznych działań Organu przez okres osiemnastu miesięcy, a więc do dnia [...] października 2017 r. W tej dacie tej zostało wznowione z urzędu postępowanie administracyjne o nr [...], dotyczące wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów w części dotyczącej działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/2. Po tej dacie, a więc w okresie ponad 3 miesięcy, w aktach nie udokumentowano żadnych czynności organu aż do dnia 31 stycznia 2018 r. W tym dniu zawiadomiono strony o możliwości zapoznania się z dokumentami zebranymi w sprawie oraz o możliwości wypowiedzenia się na ich temat. W dniu [...] marca 2018 r., a zatem w okresie 2 lat po złożeniu przez Skarżącego wniosku, Starosta [...] wydał decyzję nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów dotyczących działek nr 395/2 i 400. Decyzja ta została uchylona decyzją WINGiK z dnia [...] kwietnia 2018 r. i w związku z wytycznymi w niej zawartymi Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. rozdzielił toczące się postępowanie na dwa niezależne od siebie postępowania administracyjne: nr [...]- dotyczące aktualizacji ewidencji gruntów z urzędu w obrębie działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/ oraz nr [...] - dotyczące zmian po modernizacji ewidencji gruntów i budynków powierzchni działek nr 395/2 i 400 położonych. Dnia [...] lipca 2018 r. zostało wysłane do stron zawiadomienie z dnia [...] lipca 2018 r. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z której Skarżący skorzystał w dniu [...] lipca 2018 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Starosta Powiatu [...] zwrócił się do Wykonawcy modernizacji ewidencji gruntów i budynków o weryfikację granicy działki nr 395/2 z działką nr 396 oraz powierzchni działki nr 400, informując o tym Skarżącego. Dnia [...] kwietnia 2019 r., a zatem ponad 8 miesięcy po wysłaniu pierwszego pisma, przekazano pismo ponaglające do Wykonawcy. Kolejne pismo ponaglające zostało przesłane do Wykonawcy w dniu [...] maja 2019 r. Pismami z dnia [...] października 2018 r., [...] grudnia 2018 r., [...] lutego 2019 r. i [...] kwietnia 2019 r. Skarżący został poinformowany o przedłużeniu terminu załatwienia wniosku ze względu na niedostarczenie przez Wykonawcę dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany powierzchni działek nr 394/1, 394/2, 395/1, 395/2, 396, 397/1, 397/2, 398, 399, 400, 401/1 i 401/2 położonych w obrębie ewidencyjnym F. gm. [...], a decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] orzekł o odmowie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczących powierzchni działek nr 395/2 nr 400 położonych w obrębie ewidencyjnym F. W przekonaniu Sądu, nie można zaakceptować sytuacji, w której organ administracji bez powodu dokonuje poszczególnych czynności w sprawie w tak dużych odstępach czasu, jak wskazano wyżej. W początkowym okresie od daty złożenia wniosku do momentu wydania decyzji z dnia [...] marca 2018 r. Organ wprawdzie informował strony o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, ale nie podejmował żadnych czynności w sprawie, a same pisma zawierające zawiadomienia były wysyłane do stron w 3 - miesięcznych odstępach czasu. Nawet uwzględniwszy fakt, że kilkumiesięczna zwłoka w wydaniu decyzji, jakie zapadły po uchyleniu powyższej decyzji decyzją WINGiK z dnia [...] kwietnia 2018 r. była spowodowana niedostarczeniem dokumentacji geodezyjnej przez Wykonawcę, to i tak brak jest w aktach administracyjnych sprawy dowodów potwierdzających podejmowanie częstych i skutecznych działań mobilizujących Wykonawcę do bardziej sprawnego w tym zakresie działania. Zwłoka Wykonawcy, sama w sobie nie usprawiedliwia Organu w przewlekłym prowadzeniu postępowania, tym bardziej, że od dnia [...] sierpnia 2018 r., czyli od dnia przekazania dokumentacji Wnioskodawcy do dnia [...] kwietnia 2019 r., czyli wystosowania pierwszego pisma ponaglającego do Organu upłynęło ponad 8 miesięcy. Decyzja z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] została wydana po ponad 3 latach od złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie. Powyższe stanowi, że wskazane wyżej postepowanie administracyjne Starosta [...] prowadził przewlekle, naruszając zasady i terminy określone w art. 35 i art. 36 oraz w art. 8, art. 9, art. 10, art. 11 i art. 12, a w konsekwencji art. 6 i art. 7 k.p.a. W świetle zaistniałych w sprawie okoliczności, Sąd stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) - pkt I sentencji wyroku. Kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami oceny stopnia przewlekłości postępowania należało uznać na podstawie art. 149 § 1 a p.p.s.a., że w rozpoznawanej sprawie doszło do rażącego i przewlekłego prowadzenia postępowania - pkt II sentencji wyroku. Powyższe względy przemawiały za przyznaniem stronie skarżącej przez Sąd, sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. w kwocie 1000 zł - pkt III sentencji wyroku. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a oraz § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I, II i III sentencji wyroku. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. i 205 § 1 p.p.s.a. w punkcie IV sentencji wyroku zasądzono od organu na rzecz Skarżącego, którego skarga została uwzględniona, zwrot kosztów postępowania w postaci wpisu w kwocie 100 zł.