II SAB/Rz 68/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wójta Gminy w sprawie udzielenia informacji publicznej - skargę oddala - Przedmiotem skargi M.K (dalej: "skarżącego") jest bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że w dniu (...) lipca 2020 r. skarżący drogą elektroniczną, jak również za pośrednictwem poczty wniósł do Wójta Gminy 1) wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wniosku K.W. w sprawie przejęcia nieruchomości położonej w powiecie [....], w gminie [....], w miejscowości S., stanowiącej działkę (...), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy IV Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) oraz w sprawie przejęcia nieruchomości położonej w powiecie [...], w gminie [...], w miejscowości S., stanowiącej działki (...) i (...), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy IV Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), wnosząc o udzielenie odpowiedzi w sprawie pkt 2 wniosku oraz udostępnienia protokołów ze wszystkich posiedzeń Rady Gminy w roku 2020 – pkt 4 wniosku. W dniu (...) sierpnia 2020 roku, skarżący został poinformowany, że treść pytań z pkt. 1 i 2 nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2019 r., poz. 1429; dalej: "u.d.i.p."), a protokoły z posiedzeń Rady Gminy są dostępne w BIP Gminy . W tym samym dniu skarżący ponowił wniosek. Pismem z kolei z dnia (...) sierpnia 2020 r. adresowanym ponownie do organu wskazał, że pomimo złożonego w dniu (...) lipca 2020 r. wniosku, odpowiedź nie została dokonana w formie decyzji administracyjnej, a protokoły z posiedzeń Rady, wbrew twierdzeniom organu, nie zostały udostępnione na BIP-e, w związku z powyższym ponownie zwrócił się o rozparzenie "zmodyfikowanego wniosku" pomijając żądanie udostępnienia protokołów Rady Gminy. W odpowiedzi na to pismo, organ pismem z dnia (...) sierpnia 2020 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wyjaśnił przy tym, że korespondencja z wnioskodawcą ma charakter wyłącznie wewnętrzny, a więc nie jest informacją publiczną. Odnosząc się do kwestii braku decyzji wskazał, że ta forma rozstrzygnięcia zastrzeżona jest wyłącznie do sytuacji, w których żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Poinformował jednocześnie, że zwolniony jest z obowiązku udostepnienia informacji, jeżeli została ona ujawniona w Biuletynie Informacji Publicznej. W takie sytuacji organ jest obowiązany wyłącznie do podania precyzyjnego adresu internetowego, pod którym się ona znajduje. W piśmie z dnia (...) sierpnia 2020 r. organ poinformował skarżącego, że w dniu (...) czerwca 2020 r. na posiedzeniu Komisji ds. Rolnictwa, Leśnictwa, Ochrony Środowiska i Handlu Rady Gmina , po przeprowadzeniu oględzin w terenie i wysłuchaniu opinii ekspertów, odradziła przejęcie nieruchomości nr (...), , (...) i (...) położonych w miejscowości S. wraz z istniejąca infrastrukturą. Ponadto, ze na XXII sesji Rady Gminy z dnia (...) czerwca 2020 r. R. N. – Przewodniczący wyżej wymienionej Komisji wskazał, że "Komisja opiniuje, iż przejęcie przez gminę oczyszczalni Osady [...], jest nieopłacalne, a ponadto nie przysłuży się stałym mieszkańcom. Podobnie wygląda sprawa z ujęciem wodnym. Ocena komisji w zakresie obu tych spraw jest negatywna". Dodatkowo poinformowano, że na najbliższą sesję planowane jest rozpatrzenie wniosku K. W. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podniósł, że nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy pozostaje w bezczynności. Każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiony bądź przez udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem, bądź przez odmowę jej udostępnienia. Tymczasem Wójt Gminy nie podjął żadnego ze wskazanych działań. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy do rozpoznania wniosku z dnia (...) lipca 2020 r. oraz wniosku z dnia (...) sierpnia 2020 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że odpowiedź została udzielona z zachowaniem przewidzianego w u.d.i.p. 15 dniowego terminu. Na wniosek z dnia (...) lipca 2020 r. organ odpowiedział w dniu (...)sierpnia 2020 r., na wniosek z dnia (...) sierpnia pismami z dnia (..(...) sierpnia 2020 r. w związku z powyższym w sprawie nie może być mowy o żadnej bezczynności. Zdaniem organu zachowanie skarżącego świadczy o nadużywaniu przez niego prawa dostępu do informacji publicznej. W ocenie organu postępowanie powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie Sąd zauważa, że w sprawie mamy do czynienia z jednym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej. Pismo datowane na (...).07.2020 r. zostało w jednobrzmiących egzemplarzach wysłane w dniu (...) lipca 2020 r. pocztą elektroniczną, a w dniu (...) lipca 2020 r. w formie papierowej do organu. Kolejne pismo z dnia (...) sierpnia 2020 r. stanowiło jedynie modyfikację wcześniejszego wniosku. Wynika to z treści tegoż pisma z (...) sierpnia 2020 r. in fine - "wnoszę zatem o ponowne rozpatrzenie mojego wniosku (zmodyfikowanego)". Odnośnie żądania doręczenia protokołów ze wszystkich posiedzeń Rady Gminy w 2020 r. Sąd stwierdza, że prawidłowo pismem z dnia (...) sierpnia 2020 r. organ poinformował skarżącego, że protokoły z sesji Rady Gminy wraz z przyjętymi uchwałami są dostępne na stronie www.gmina [...] w zakładkach Biuletynu Informacji Publicznej (https:[...]) oraz "System Rada" (https:[...]). Poinformował również, że dokumenty te są dostępne w sekretariacie Urzędu Gminy w godzinach jego pracy. Zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jednym ze sposobów udostępnienia informacji publicznych jest ich ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej. Z kolei w świetle art. 10 ust. 1 ww. ustawy: "Informacja publiczna, która nie została udostępniona w tym Biuletynie lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek". Z przepisów tych wynika zatem, że tylko informacje publiczne opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej uważa się za udostępnione, zaś wszystkie inne informacje, w tym w szczególności wymienione w art. 6 ustawy są udostępniane na wniosek bez względu na to czy funkcjonują w obiegu publicznym, na stronach internetowych podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych, a także czy dostęp do tych informacji, tj. do internetu, domagający się ich udostępnienia ma łatwy czy też utrudniony. Takie stanowisko nie budzi również wątpliwości w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki z 19 lipca 2019 r. sygn. akt I OSK 253/18, 23 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 1375/15, 28 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 547/14; z 23 września 2014 r. sygn. akt I OSK 34/14; z 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 770/12 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie niespornym było, że odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej w tej części została udzielona w terminie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. oraz że w dacie jej udzielenia żądane informacje znajdowały się na stronach BIP. Kwestia daty ich umieszczenia, przed czy po złożeniu wniosku nie ma znaczenia, wobec niespornego ich zamieszczenia w BIP co najmniej od 30 lipca 2019 r. Udzielając odpowiedzi organ prawidłowo wskazał adres BIP, na którym żądane informacje się znalazły. Odnośnie żądania udzielenia informacji publicznej w części dotyczącej wniosku K. W. sprawie przejęcia nieruchomości położonej w powiecie [...], w gminie [...], w miejscowości S., stanowiącej działkę (...), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy IV Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) żądanie to było niezasadne – niezależenie od innych przyczyn – z tego powodu, że skarżący wnioskiem tym dysponował. Dołączył kopię tegoż wniosku z dnia (...)maja 2020 r. do swojego pisma z dnia (...) sierpnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2011r. II SAB 372/03 wyraził pogląd, zgodnie z którym obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy informacji ogólnodostępnej bądź informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest umożliwienie osobie zainteresowanej zapoznania się z jej treścią. Cel ten w niniejszej sprawie został zrealizowany, co oznacza że dalsze żądanie udzielenia tej samej informacji, chociaż w innej formie nie rodzi po stronie adresata wniosku obowiązku jej udostępnienia (por. wyrok NSA z 11 marca 2015 r., I OSK 934/14). Sąd co do zasady podziela stanowisko organu zaprezentowane w piśmie z dnia (...) sierpnia 2020 r., powtórzone w piśmie z dnia (...) sierpnia 2020 r., iż żądanie udostępnienia wniosku z (...) maja 2020 r. K.W.nie stanowiło informacji publicznej. Pismo z taką informacją w terminie z art. 13 ust.1 u.d.i.p. doręczono skarżącemu (...) sierpnia 2020 r. i (...) sierpnia 2020 r. Informacją publiczną nie są bowiem dokumenty prywatne – wnioski w indywidualnej sprawie, nawet jeśli znajdują się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej i w jakimś stopniu dotyczą "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1, bo w związku nią zostały zgromadzone (zob. wyrok. NSA z 11 maja 2011 r., I OSK 189/11, LEX nr 1080971). W kontrolowanej sprawie wniosek dotyczył nabycia ewentualnie przez podmiot publiczny mienia prywatnego i nie miał związku z realizacją - aktualną datę odpowiedzi na wniosek – zadania publicznego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i w doktrynie wskazuje się, że żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej musi dotyczyć zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. "sprawy publicznej". Przedmiotem takiej informacji jest problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Celem ustawy nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb, w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych czy też na potrzeby toczących się postępowań sądowych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej". Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z dnia 11 maja 2017 r., I OSK 2777/16; wyrok NSA z dnia 11 marca 2015 r., I OSK 918/14; wyrok NSA z dnia 4 lutego 2015 r., I OSK 430/14; wyrok NSA z dnia 30 października 2012 r., I OSK 1696/12; wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., I OSK 617/14; wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2014 r., I OSK 2496/14; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 769/12) i literaturze (por. P. Szustakiewicz, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1638/14, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2016, nr 4, s. 171 i nast.; I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 25, 68; M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009, s. 151). Zapatrywanie to podziela również Sąd w składzie orzekającym. Podkreślić jednak należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zastrzega się, iż okoliczność, że wniosek o informację publiczną zostaje sformułowany na tle konkretnej sprawy indywidualnej, nie oznacza, że jest on wnioskiem w sprawie prywatnej. Jeżeli bowiem odnosi się do działania organów władzy publicznej, zaś jego realizacja jest warunkiem weryfikacji tego, czy organ tej władzy działa legalnie, to wniosek ten dotyczy sprawy publicznej działalności administracji publicznej. Pozwolić może wszak jednostce na zweryfikowanie, czy doszło do nieprawidłowości w działaniu władzy publicznej, a jeśli miały one miejsce – podjąć działania, aby je naświetlić w celu wyeliminowania na przyszłość. W takiej sytuacji walor żądanej informacji wykracza poza zakres prywatnej sprawy, nie dotyczy on bowiem kwestii wyłącznie prywatnej. Już z preambuły Konstytucji RP wynika, że sprawność i rzetelność działania instytucji publicznych jest kluczowym celem publicznym (zob. wyrok NSA z dnia 6 września 2016 r., I OSK 877/16) (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt 3017/15) . Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Sąd konstatuje, że wniosek skarżącego o informację publiczną dotyczył także sposobu załatwienia, czy też udzielenia odpowiedzi na prywatny wniosek dotyczący prywatnego mienia. Celem tegoż wniosku było rozważenie przez organ samorządowy przejęcia nieruchomości, na których znajduje się oczyszczalnia ścieków i studnia głębinowa. Wniosek K.W. do organu nie zainicjował postępowania administracyjnego w klasycznym jego rozumieniu. Decyzję aprobującą bądź odmowną, warunki zgody na ewentualne przyjęcie podejmuje Rada Gminy w formie uchwały. Stąd też żądanie skarżącego o udzielenie informacji publicznej obejmujące w jego wersji sprecyzowanej – odpowiedź na wniosek K.W. może przybrać postać uchwały Rady Gminy. Na datę odpowiedzi na wniosek taka uchwała nie zapadła. Żądanie wniosku złożonego przez skarżącego nie obejmowało przedstawienia dokumentów wytworzonych przez organ podczas przygotowywania stanowiska dla Rady Gminy. Dokumenty te skarżący otrzymał zresztą pismem z (...).08.2020 r. Zarówno te dokumenty, jak i sama uchwała rozstrzygająca wniosek K. W. stanowiłyby taką informację publiczną. Oceniając działanie organu co do prawidłowości załatwienia wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej w części obejmującej udostępnienie odpowiedzi na wniosek K.W., Sąd uznał, że nie narusza ono przepisów prawa. Organ załatwiając to żądanie odmownie pismami z dnia (...) sierpnia i (...) sierpnia wadliwie podał, że nie stanowi ono informacji publicznej, zamiast poinformować, że stosowna uchwała Rady Gminy nie została jeszcze podjęta. Błąd ten organ naprawił pismem z dnia (...) sierpnia 2020 r., podając dodatkowe dane, o które skarżący nie wnosił. Mając powyższe na uwadze Sąd na postawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną,