II SAB/Rz 69/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-09-23

Skład orzekający: Paweł Zaborniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego nauczyciela mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego nauczyciela nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, ponieważ jest to sprawa ze stosunku pracy, a nie sprawa z zakresu administracji publicznej. Roszczenie o zapłatę powinno być dochodzone przed sądem powszechnym. W związku z tym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
J. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w przedmiocie niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Dyrektor Zespołu Szkół wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, lecz sądu pracy. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w przedmiocie niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. II SAB/Rz 69/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi J. C. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w przedmiocie niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że sprawa dotycząca przyznania dodatkowego wynagrodzenia rocznego nie jest sprawą z zakresu prawa administracyjnego, ale prawa pracy, w związku z powyższym skarga J. C. powinna zostać odrzucona, gdyż nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia, akty lub podejmowane są czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Wniesiona przez J. C. skarga na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół dotyczy niewypłacenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Nie ulega zaś wątpliwości, że tak określony przedmiot skargi nie mieści się w ww. katalogu spraw określonym w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Według art. 48 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2014, poz. 191), nauczycielowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1144). Sąd podziela pogląd Dyrektora Zespołu Szkół zawarty w odpowiedzi na skargę, że wypłata bądź odmowa wypłaty dodatkowego wynagrodzenia rocznego nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Natomiast żądanie o zapłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego jest roszczeniem ze stosunku pracy, i powinno być dochodzone przed sądem powszechnym, a nie sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga J. C. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie dotyczy bezczynności organu w sprawie załatwianej drogą decyzji, postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a także pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Dlatego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło