II SAB/Rz 7/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 23 lipca 2008 r. sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy I. zobowiązuje Prezydenta Miasta do wydania decyzji w sprawie z wniosku Z. S. o ustalenie warunków zabudowy działki nr 658/1 położonej w K. przy ul. L. w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się niniejszego wyroku; II. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącej Z. S. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SAB/Rz 7/08 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi Z. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy co do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego wraz z przebudową budynku mieszkalno - usługowego na budynek usługowy /bank/ oraz budynku magazynowego na budynek usługowy /handel/ na działce ewid. nr 658/1 położonej w K. przy ul. L. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że z wnioskiem o wydanie w/w decyzji zwróciła się do Prezydenta Miasta w dniu 20.09.2007 r. W dniu 23.10.2007 r. otrzymała odpowiedź od Prezydenta Miasta, że sprawa zostanie załatwiona w terminie do dnia 14.08.2008 roku. Skarżąca nie zgodziła się z takim załatwieniem sprawy i złożyła zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które to postanowieniem z dnia [...].01.2008 r. nr [...] nie uwzględniło jej wniosku. Skarżąca przyznała fakt otrzymania w/w rozstrzygnięcia. Z takim rozstrzygnięciem skarżąca się nie zgadza i wobec wypełnienia przesłanek do wniesienia skargi na bezczynność Prezydenta Miasta skargę taką składa, domagając się zobowiązania jego do wydania decyzji w terminie do września ubiegłego roku. Do dnia rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do Sądu nie wpłynęła żądna informacja dotyczącą merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta nie ustosunkował się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Skarga jest zasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Kontrola sądu administracyjnego sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/. Skarga zarzuca bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego wraz z przebudową budynku mieszkalno-usługowego na budynek usługowy /bank/ oraz budynku magazynowego na budynek usługowy /handel/ na działce ewid. nr 658/1 położonej w K. przy ul. L. Art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na; 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4/ inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej , 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przez bezczynność organu należy rozumieć brak działania ze strony organu administracji lub odmowę podjęcia czynności i wykazanie przez osobę zainteresowaną, że organ pozostaje w zwłoce. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji jest przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony . Sąd uwzględniając skargę stosownie do art. 149 P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa, ale może to czynić tylko wówczas, gdy organ pozostający w bezczynności jest właściwy w sprawie /vide; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 1999 r sygn. akt IV SAB 80/98 publ. Lex .nr 48711/. Sąd natomiast nie może nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego. /vide; wyrok WSA z dnia 17.10.2006 r sygn. IV SAB /Wa 12/06 publ. Lex nr 264405/. Z treści skargi oraz akt administracyjnych sprawy i odpowiedzi na skargę wynika, że skarżąca domaga się wydania decyzji o warunkach zabudowy działki nr ewid. 658/1 położonej w K. Skarżąca wniosek o wydanie w/w decyzji złożyła u Prezydenta Miasta w dniu 20.09.2007 r., wezwana o jego uzupełnienia, uzupełniła zgodnie z wezwaniem w dniu 3.10.2007 r. Pismem z dnia 23.10.2007 r. Prezydent Miasta zawiadomił ją, że sprawa zostanie rozpatrzona do dnia 14 sierpnia 2008 roku. Jako główną przyczyną zwłoki uzasadnił dużą liczbą wniosków w tych sprawach. Z w/w argumentacją skarżąca nie zgadza się i po wyczerpaniu środków zaskarżenia domaga się aby Sąd zobowiązał Prezydenta Miasta do wydania wspomnianej decyzji. Sąd nie podziela poglądu wyrażonego przez organy orzekające w sprawie. Art.12 k.p.a. wyraźnie stanowi, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Art. 6 k.p.a. określa zasadę, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, odnosi się to również do ścisłego przestrzegania przepisów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 k.p.a. Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki który to określa art. 35 § 1 k.p.a. pozostaje w bezpośrednim związku z zasadami określonymi w art. 7 i 8 k.p.a. zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględnienia słusznego interesu obywateli a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. W ocenie Sądu podana przyczyna przez Prezydenta Miasta nie jest okolicznością usprawiedliwiającą zwłokę w załatwieniu sprawy o której mowa w/w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast duża ilość złożonych wniosków o wydanie decyzji w sprawie zabudowy nie może być okolicznością usprawiedliwiającą bezczynność organu w załatwieniu sprawy skarżącej. Takie postępowanie organu uzasadnia przyjęcie, iż skarga jest zasadna. Podobne stanowiska zostały zaprezentowane w wyrokach WSA z dnia 25 maja 2007 sygn. akt I SAB /Wa 20/07, publ. nr Lex 347781, WSA z dnia 27 czerwca 2006 r sygn. SAB/Wa 219/2005 publ. Nr Lex 219343, wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2002 sygn. akt I SAB 131/02 publ. Nr Lex 137829. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 149 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.