II SAB/Rz 7/10

PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-03-01

Skład orzekający: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez adwokata, która nie została opłacona stałym wpisem, podlega odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia opłaty?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez adwokata, która nie została opłacona stałym wpisem, podlega odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia opłaty, zgodnie z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Stan faktyczny
Skarżący M. G., reprezentowany przez adwokata J. M., wniósł skargę na bezczynność Starosty Powiatu w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Skarga została wniesiona w dniu 28 grudnia 2009 roku. Starosta, zamiast wydać decyzję po uchyleniu poprzedniej przez SKO, pouczył skarżącą o prawie wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Skarga została wniesiona przez pełnomocnika – adwokata, jednak nie został uiszczony wymagany stały wpis.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 1 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. reprezentowanego przez adwokata J. M. na bezczynność Starosty Powiatu w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości – postanawia – odrzucić skargę. W dniu 28 grudnia 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M. G. reprezentowanej przez adwokata J. M. Z treści skargi oraz nadesłanych na wezwanie Sądu pism jednoznacznie wynika, że jej przedmiotem jest bezczynność Starosty Powiatu polegająca na niewydaniu decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości. Strona skarżąca podała, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] czerwca 2009 roku, nr [...], uchyliło poprzednio wydaną w tym przedmiocie decyzję starosty, przekazując mu jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia. Starosta mimo prawem określonego obowiązku nie wydał ponownej decyzji w sprawie, pouczając skarżącą jedynie o prawie wniesienia powództwa do sądu powszechnego – pismo z dnia 20 października 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika skarżącej – adwokata J. M. (pełnomocnictwo k. 19 akt adm.). Od skargi nie został uiszczony wpis stały, który stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193) wynosi 100 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, że skarga podlegająca wpisowi stałemu, a nie opłacona przy jej wniesieniu podlega odrzuceniu. Stanowisko to zostało potwierdzone wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 roku, sygn. akt SK 11/05 (publ. Monitor Prawniczy z 2006 roku, Nr 7 str. 342), w którym stwierdzono, iż § 5 ust. 2 wyżej powołanego rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. jest niezgodny z art. 221 P.p.s.a. Wzmiankowany przepis rozporządzenia wbrew treści art. 221 P.p.s.a. stanowił, iż wpis od skargi (w tym i wpis stały) wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie sądu, po przekazaniu skargi sądowi. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego potwierdza zatem sygnalizowane już w doktrynie stanowisko, iż przepisy rozporządzenia wykonawczego, wydanego na podstawie delegacji ustawowej, nie mogą zmieniać przepisów ustawy, na podstawie której rozporządzenie to zostało wydane - J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 295). Uwzględniając powyżej wskazane argumenty Sąd w oparciu o art. 221 P.p.s.a. odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło