II SAB/Rz 75/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S., A. B., C. P., G. O., W. O. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o rozgraniczenie nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 9 sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła wspólna skarga A. S., A. B., C. P., G. O., W. O. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie nierozpoznaniu wniosku o rozgraniczenie nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, podnosząc jednocześnie, że skarga podlega odrzuceniu albowiem skarżący przed jej wniesieniem do sądu administracyjnego nie złożyli zażalenia do organu wyższego stopnia tj. nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. tut. Sąd wezwał skarżących (każdego z osobna) do udzielenia informacji czy przed wniesieniem skargi do WSA w Rzeszowie składali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie, w trybie art. 37 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – zwana dalej "k.p.a."). W razie twierdzącej odpowiedzi (tj. w razie złożenia takiego zażalenia) zwrócono się do skarżących o wykazanie tego faktu poprzez nadesłanie odpisu zażalenia oraz potwierdzenia jego nadania w urzędzie pocztowym. W wezwaniu zakreślono siedmiodniowy termin na udzielenie odpowiedzi, pod rygorem uznania, że zażalenie nie było składane. W zakreślonym terminie A. S., W. O., A. B., C. P. oświadczyli, że nie wnosili zażalenia na bezczynność Wójta Gminy [...]. Natomiast G. O. wezwanie pozostawiła bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwanej dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowań, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej/postanowienia. Stosownie zaś do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie A. S., A. B., C. P., G. O., W. O. złożyli skargę na bezczynność Wójta Gminy [...]. W tej sytuacji, mając na uwadze treść wyżej wskazanych przepisów, skarżący przed wniesieniem skargi obowiązani byli skierować do SKO zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. A. S., A. B., C. P., G. O., W. O. wyraźnie oświadczyli (pismo z dnia 2 września), że nie składali zażalenia na bezczynność Wójta do organu wyższego stopnia. G. O. nie uczyniła natomiast zadość wezwaniu z dnia 25 sierpnia 2016 r., niemniej jednak zgodnie z pouczeniem zawartym w tym wezwaniu uznać należało, że takie zażalenia nie składała. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że pod pismem z dnia 2 września 2016 r. widnieje nieczytelny podpis "up. B. (...)". Jednak wobec braku czytelnego podpisu brak było możliwości zidentyfikowania i zweryfikowania w jakim charakterze w rozpoznawanej sprawie osoba składająca ten podpis występuje. Nie dołączono również żadnego pełnomocnictwa dającego Sądowi możliwość uznania, że osoba ta działa w zastępstwie G. O. Odnośnie zaś twierdzeń skarżących, że skarga dotyczyła pisma z dnia [...] lipca 2016 r. WSA uznał je za niezasadne. W nagłówku złożonej skargi wyraźnie wskazano, że pismo z dnia 21 lipca 2016 r. stanowi "skargę na bezczynność Wójta Gminy [...]". Nadto nawet jeśli przyjąć, jak chcą tego skarżący, że skarga została złożona na pismo, to mając na uwadze zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, zawarty w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a, sprawa ta nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, a skarga jako niedopuszczalna podlegała by i tak odrzuceniu. Dlatego też mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności oraz uznając, że skarżący nie dopełnili rygoru warunkującego dopuszczalność ich skargi, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę odrzucił.