II SAB/Rz 75/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 października 2023 r. sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Komendanta Miejskiego Policji w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego P. D. z dnia 10 maja 2023 r. w zakresie pkt 5 w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałej części; IV. zasądza od Komendanta Miejskiego Policji w [...] na rzecz skarżącego P. D. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi P. D. (dalej: skarżący) jest bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] (dalej: Komendant, organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, 11 maja 2023 r. P. D. za pomocą poczty elektronicznej złożył do Komendanta Miejskiego Policji w [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej policjantki K. S. w zakresie przesłania skanów dokumentów lub informacji z dokumentów po anonimizacji, tj.: 1. skanu życiorysu; 2. skanu dyplomu ukończenia szkoły średniej, wyższej i szkoły policyjnej; 3. informacji o przebiegu drogi zawodowej; 4. kopię mianowania na policjanta; 5. kopię oświadczenia majątkowego; 6. kopie aktualnych badań psychiatrycznych; 7. kopię aktualnych badań psychologicznych. oraz upoważnienia do podejmowania decyzji organu Policji bądź w jej imieniu oraz skanu upoważnienia wydanego dla ww. policjantki do podejmowania decyzji procesowych wszczynających i kończących postępowania. We wniosku skarżący zwrócił się o przesłanie informacji drogą elektroniczną na podany we wniosku adres poczty elektronicznej. W odpowiedzi udzielonej skarżącemu w dniu 22 maja 2023 r. Komendant odnosząc się do poszczególnych punktów wniosku poinformował, że: Ad. 1 życiorys policjantki nie stanowi informacji publicznej, a policjanci są objęci ustawą o dostępie do informacji publicznej w zakresie pełnienia przez nich zadań publicznych. Informacja w zakresie życiorysu przekracza zakres danych wiążących się z wykonywaniem zadań publicznych przez policjanta. Ad. 2 Organ poinformował o ukończeniu przez policjantkę Szkoły Wyższej oraz ukończeniu kursu podstawowego podkreślając, że informacją publiczną jest fakt ukończenia szkoły wyższej i kursu podstawowego w zakresie szkoły policyjnej dlatego informacja o ukończeniu szkoły oraz kursu podstawowego jest przekazywana, gdyż są one niezbędne do mianowania na policjanta. Natomiast sam dyplom ukończenia szkoły i kursu podstawowego w ramach szkoły policyjnej nie jest informacją publiczną a jedynie jej nośnikiem. Ad. 3 Organ poinformował o miejscach pełnienia służby przez ww. policjantkę oraz wskazał, że kserokopie dokumentów potwierdzających przebieg służby nie są informacją publiczną, a jedynie jej nośnikiem dlatego również nie zostały one udostępnione. Ad. 4 Komendant wskazał, że ww. policjantka została mianowana w dniu [...] grudnia 2021 r., natomiast kserokopia dokumentu potwierdzającego mianowanie jest nośnikiem informacji a nie informacją publiczną dlatego nie została ona udostępniona. Ad. 5 W zakresie żądania kopii oświadczenia majątkowego policjantki organ wskazał, że regulację w tym zakresie zawiera ustawa o Policji, której obejściu nie mogą służyć przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Komendant wyjaśnił, że zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy o Policji policjant jest obowiązany złożyć oświadczenie o stanie majątkowym (...). Natomiast dla przedmiotowego wniosku istotna pozostaje treść ust. 5, zgodnie z którym informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie dla informacji niejawnych o klauzuli tajności "zastrzeżone", określonej w przepisach, o ochronie informacji niejawnych. Komendant wskazał, że policjantka nie wyraziła zgody na ich ujawnienie oraz nie pełni funkcji organów Policji. Jej oświadczenie nie jest publikowane na stronach BIP. Natomiast art. 1 ust 2. u.d.i.p. wskazuje, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. W tym zakresie pierwszeństwo stosowania zyskuje ustawa o Policji. Ad. 6 w zakresie żądania dotyczącego kopii aktualnych badań psychiatrycznych organ wskazał, że ww. policjantka jest zdolna, ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków Policjanta, do podejmowania racjonalnych czynności służbowych i wykonywania powierzonych jej zadań w ramach wykonywanej służby. Natomiast kopie aktualnych badań psychiatrycznych nie są informacją publiczną, lecz jedynie jej nośnikiem, dlatego nie zostały udostępnione. Ad. 7 W zakresie żądania aktualnych badań psychologicznych Komendant wyjaśnił, że ww. policjantka jest zdolna, ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków Policjanta, do podejmowania racjonalnych czynności służbowych i wykonywania powierzonych jej zadań w ramach wykonywanej służby. Natomiast kopie aktualnych badań psychologicznych nie są informacją publiczną, a jedynie jej nośnikiem, dlatego również nie zostały one udostępnione. Z kolei w zakresie żądania udostępnienia upoważnienia dla ww. policjantki organ wskazał, że nie jest w posiadaniu upoważnienia wystawionego dla ww. do podejmowania decyzji organu bądź w jej imieniu, a tym samym stanu upoważnienia wydanego dla ww. do podejmowania decyzji procesowych wszczynających i kończących postępowanie. P. D. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskiwania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.; dalej: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w BIP jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Komendant Miejski Policji w [...] poinformował go o niektórych danych i nie udostępnił danych z życiorysu, skanu życiorysu po anonimizacji i skanów dokumentów urzędowych dotyczących przebiegu służby w policji policjantki. W ocenie skarżącego decyzja Komendanta jest błędna i narusza jego prawa, gdyż dane funkcjonariusza Policji i skany dokumentów urzędowych dotyczących stanu zdrowia a zwłaszcza przebiegu służby, o które wnioskował bez wątpienia należą do kategorii informacji publicznej. Skarżący wskazał, że inni Komendanci w Polsce bez problemu podają datę i miejsce urodzin dane z życiorysu i udostępniają skany dokumentów dotyczących i przebiegu służby policjantów. Z treści odpowiedzi Komendanta wynika, że wniosek w spornej części, zwłaszcza skanów dokumentów wytworzonych przez organ na potrzeby służby w Policji jest jedynie nośnikiem informacji a nie informacją publiczną z czym skarżący się nie zgadza. Podał, że jego wniosek dotyczył skanów dokumentów urzędowych i informacji dotyczącej danych osoby policjanta - pracownika Policji pełniącego funkcje publiczne i odnoszące się do działania podmiotów publicznych. W ocenie skarżącego, wbrew twierdzeniom Komendanta, żądana informacja w postaci skanów dokumentów stanowi informację publiczną, gdyż dotyczy konkretnego policjanta, za którego prace płacą wszyscy podatnicy, a wniosek został złożony w trosce i w ramach kontroli obywatelskiej co do sposobu zasadności i prawidłowości wydatkowania publicznych pieniędzy oraz w celu kontroli jakości stosowania i przestrzegania prawa przez organ i pracowników Policji. Niektóre dokumenty i dane prywatne znajdujące się w posiadaniu organu w związku z wykonywaną pracą funkcjonariusza Policji stanowią podstawę do sformułowania odpowiedzi na wniosek o informacje publiczną, a zatem informacje takie podlegają udostępnieniu. Zdaniem skarżącego K. S. jest pracownikiem i funkcjonariuszem Policji więc Komendant miał obowiązek udzielić żądanych informacji. Skarżący argumentował również, że ma prawo znać datę i miejsce urodzin, dane z życiorysu i wiedzieć jakie dany policjant ma wykształcenie, jakie ma kompetencje, uprawnienia, jak wyglądała ścieżka kariery, czy nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do pracy w Policji oraz jak i czy w sposób zgodny z prawem zostały wydatkowane publiczne pieniądze na pracę tego funkcjonariusza. Skarżący podniósł, że skoro policjant należy do kategorii osób pełniących funkcje publiczne, to co do zasady wszystkie akta i informacje dotyczące podejmowanych przez niego w ramach obowiązków służbowych działań (mieszczących się w ustawowych kompetencjach Policji) są informacją publiczną. Konsekwencją takiego rozumienia funkcjonariusza publicznego oraz wykonywanych zadań publicznych jest to, że dokumenty potwierdzające wykształcenie są niewątpliwie dokumentami urzędowymi, a tym samym są informacją publiczną. Walor dokumentu urzędowego ma akt mianowania na policjanta, czy wynik aktualnych badań psychiatrycznych. Oznacza to, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p. dokumenty takie co do zasady podlegają udostępnieniu zarówno w postaci jak i w treści. Skarżący podniósł, że z wykładni art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wynika wprost, że udostępnieniu podlega informacja o osobach pełniących funkcje publiczne, mająca związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Komendant nie może utrudniać dostępu do informacji, które pokazują przejrzystość działania Policji i są warunkiem budowania zaufania obywateli do państwa. Każdy obywatel podejmując się pełnienia funkcji publicznych musi liczyć się z tym, iż będzie poddawany obywatelskiej kontroli również co do życiorysu (daty urodzenia, przebiegu służby) nawet jeżeli policjant nie chce wyrazić na to zgody. Żaden przepis obowiązującego prawa w trybie dostępu do informacji publicznej nie uzależnia udostępnienia od uprzedniej zgody przez osobę obowiązaną do ich złożenia. W ocenie skarżącego w takiej postawie Komendanta nie ma dobrej woli i nie może on zapominać, że takie stawianie sztucznych barier dla dostępu do informacji z pracy organu pogłębia poziom społecznej nieufności wobec systemu wymiaru sprawiedliwości. Zdaniem skarżącego nie wolno karać obywateli za właściwe i racjonalne zachowanie i zamykać ludziom drogi do informacji za to, że dbają o właściwy nadzór nad funkcjonowaniem organu. Domaganie się przejrzystości i wiedzy z działania władzy publicznej jest obowiązkiem moralnym każdego obywatela, a urzędnik - Komendant - nie może utrudniać obywatelom możliwości sprawowania społecznej kontroli nad władzą publiczną za pomocą instrumentów przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę, Komendant Miejski Policji w [...] reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o odrzucenie skargi, a z ostrożności w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. Organ wskazał, że zarzut skarżącego dotyczący niepoinformowania i nieudostępnienia danych z życiorysu po anonimizacji, skanów dokumentów dotyczących przebiegu służby w policji stoi w sprzeczności z działaniami podjętym przez organ, który zachowując termin wskazanych w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udzielił informacji publicznej w kwestiach związanych z powierzeniem funkcjonariuszowi funkcji publicznej, wykonywania czynności służbowych. Komendant wskazał, że udzielił informacji wnioskodawcy w zakresie jakim jest to informacja publiczna dotycząca powierzonych czynności służbowych i są to wyłącznie informacje związane z procedurami powierzenia osobie funkcji funkcjonariusza Policji. Informacja w zakresie życiorysu, a więc informacja dotycząca daty urodzenia nie jest informacją związaną z pełnieniem zadań publicznych policjanta. W zakresie informacji o ukończeniu szkoły średniej, wyższej i szkoły policyjnej, to taka informacja została udzielona z wyjątkiem przekazania skanów dyplomu uznając je za nośnik informacji. Wnioskodawca uzyskał informację o fakcie ukończenia szkół przez policjanta, uzyskał informację o przebiegu drogi zawodowej policjanta, o mianowaniu na policjanta jak również informację o aktualnych badaniach psychiatrycznych i psychologicznych policjanta. W aspekcie pełnienia funkcji przez funkcjonariusza, organ uznał, że kopie czy skany dokumentów poświadczających wskazane informacje stanowią jej nośnik, dlatego nie zostały przekazane. Organ odnośnie zarzutów skargi podkreślił, że data urodzin, czy miejsce urodzin funkcjonariusza, nie ma związku ze służbą danego policjanta w Policji. W zakresie informacji stanowiących dane jako uznane za informacje publiczne zostały one udostępnione w odpowiedzi na wniosek o informację publiczną. Organ stanął na stanowisku, że w zakresie wskazania, że dyplom ukończenia szkoły średniej, wyższej czy policyjnej, czy kopii badań psychiatrycznych, psychologicznych jest to nośnik informacji niepodlegający udostępnieniu. Co do zasady informacje dotyczące podejmowanych przez policjanta obowiązków służbowych, działań mieszczących się w kompetencjach Policji są informacją publiczną i takie w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji zostały udzielone. Organ policji musi mieć również na względzie właściwe przetwarzanie informacji i danych osobowych, które w niezbędnym zakresie zostały przetworzone w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie organu jego odpowiedź na wniosek skarżącego mieści się w ramach działania na podstawie i w granicach przepisów prawa. Zatem zarzuty bezczynności i odmowy udzielenia informacji publicznej są nieuprawnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na mocy art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w wyżej przytoczonym przepisie stosownych czynności. Do tych czynności należy albo udostępnienie informacji co odbywa się w drodze czynności materialno-technicznej, albo też wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/12, CBOSA). Na równi z niepodjęciem tego rodzaju czynności orzecznictwo traktuje przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co może powodować uzasadnione wątpliwości adresata co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi na jego wniosek (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r,, sygn. akt II SAB/Sz 51/12, CBOSA). Innymi słowy, niepodjęcie czynności udostępnienia informacji lub niewydanie decyzji administracyjnej rozpoznającej wniosek w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku uzasadnia ocenę zachowania organu w kategorii bezczynności. Stwierdzenie stanu bezczynności zobowiązuje sąd administracyjny do zastosowania art. 149 § 1 P.p.s.a. Celem skargi na bezczynność wniesionej w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest doprowadzenie do podjęcia czynności lub aktu przez podmiot zobowiązany do działania unormowanego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Dla rozstrzygnięcia takiej skargi znaczenie ma zatem kwestia tego, czy podmiot zobowiązany udostępnił żądaną od niego informację, względnie, czy wydał decyzję o odmowie jej udostępnienia bądź poinformował wnioskodawcę o niemożności udzielenia wnioskowanych danych (np. w sytuacji, kiedy ich nie posiada). Dla stwierdzenia bezczynności nie są natomiast istotne przyczyny, z powodu których akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy brak działania był zawiniony czy też niezawiniony, jak też czy spowodowany był przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinien zostać wydany (tak WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 9 grudnia 2020 r., o sygn. II SAB/Rz 107/20, CBOSA). W niniejszej sprawie Skarżący żądał udostępnienie informacji publicznej dotyczącej policjantki i obejmującej: życiorys, skan dyplomu ukończenia szkoły średniej, wyższej i szkoły policyjnej, informację o przebiegu drogi zawodowej, kopię mianowania na policjanta, kopię oświadczenia majątkowego, kopię aktualnych badań psychiatrycznych i psychologicznych, a także upoważnienia wystawionego do podejmowania decyzji oraz skanu upoważnienia do podejmowania decyzji procesowych wszczynających i kończących postępowanie. Sąd po dokładnym przeanalizowaniu zarzutów skargi oraz przekazanych akt sprawy podzielił zarzuty Skarżącego w części dotyczącej żądania udostępnienia kopii oświadczenia majątkowego w zakresie formy rozpoznania wniosku. Zdaniem Sądu wniosek Skarżącego w zakresie w pkt 5 pisma z 11 maja 2023r. obejmowało żądanie udostępnienia informacji publicznej, bowiem dotyczyło treści zawartych w oświadczeniu majątkowym. Ten wniosek wypływa z następujących motywów. Otóż w myśl art. 62 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r., poz. 1882 ze zm.), policjant jest obowiązany złożyć oświadczenie o swoim stanie majątkowym, w tym o majątku objętym małżeńską wspólnością majątkową, przy nawiązywaniu lub rozwiązywaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy, corocznie oraz na żądanie przełożonego właściwego w sprawach osobowych. Z kolei według art. 62 ust. 5 ustawy o Policji, dane zawarte w oświadczeniu majątkowym stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych klauzuli tajności "zastrzeżone" określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba, że policjant, który złożył oświadczenie wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie z zastrzeżeniem ust. 7. Informacje zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym osób pełniących funkcje organów Policji są publikowane bez ich zgody na właściwych stronach Biuletynu Informacji Publicznej. Oświadczenie majątkowe funkcjonariusza Policji jako obrazujące stan jego majątku będzie zawierać dane podlegające pod szeroką treść ustawowej definicji informacji publicznej. Należy bowiem zwrócić uwagę na zakres informacji jakie funkcjonariusz ujawnia w oświadczeniu majątkowym. Otóż jak wynika z art. 62 ust. 2 zdanie drugie ustawy o Policji, oświadczenie to powinno zawierać informację o źródłach i wysokości uzyskanych przychodów, posiadanych zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego, a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego lub związku metropolitalnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu. Osiągane przez policjanta przychody ze stosunku służbowego w postaci uposażenia, jak również informacje o mieniu nabytym od Skarbu Państwa czy innego podmiotu publicznego wpisują się w treść art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Powołane przepisy jako informację publiczną każą bowiem traktować informację o majątku publicznym, a z tego majątku pochodzi uposażenie, dodatki do uposażania, stanowiące przychód funkcjonariusza Policji. Również informacja o mieniu nabytym przez funkcjonariusza od państwowych jak i samorządowych osób prawnych wpisywać się będzie w szerokie ramy informacji podlegającej udostępnieniu w oparciu o przepisy u.d.i.p. Ponieważ żądanie udostępnienia oświadczenia majątkowego czy wysokości uposażenia policjanta stanowiło informację publiczną, to obowiązkiem Komendanta było rozpatrzenie przedmiotowego wniosku w terminie przewidzianym ustawą i udostępnienie tej informacji lub wydanie decyzji odmownej. Tymczasem Organ Policji w skierowanym do skarżącego piśmie wskazał na treść art 62 ust.2 i ust. 5 ustawy o Policji oraz wyjaśnił, że Policjantka nie wyraziła zgody na ujawnienia danych zawartych w oświadczeniu. Nie spełnia to jednak wymogu art. 16 ust. 1 u.d.i.p. według którego odmowa udostępnienia danych kwalifikujących się do kategorii informacji publicznej winna nastąpić w drodze decyzji administracyjnej. To w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ Policji obowiązany będzie wyjaśnić zasadność przyjęcia w danym wypadku zaistnienia ewentualnych ograniczeń wynikających z przepisów art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz art. 62 ust. 5 ustawy o Policji. Wobec tego, że podjęte czynności Organu nie realizują przepisów u.d.i.p., gdyż nie nastąpiło zarówno udostępnienie informacji jak i nie nastąpiło wydanie decyzji administracyjnej, czy również dozwolone ustawą przekazanie wnioskodawcy wyjaśnień o braku żądanych przez niego danych publicznych, to uznać należało że w tych wąskich granicach zgłoszonego żądania Komendant jest bezczynny. W konsekwencji tej oceny Sądu należało też stwierdzić, że wskazany Organ pozostaje w bezczynności w kwestii rozpatrzenia wniosku skarżącego w zakresie punktu 5 i zobowiązać do jego załatwienia w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt, o czym orzeczono w punkcie I wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd w tym miejscu wyraźnie zaznacza, że stwierdzenie bezczynności Organu nie przesądza jeszcze, że żądana przez Skarżącego informacja powinna być w całości udostępniona w sposób i formie przez niego wskazanej. Ta kwestia pozostaje poza granicami sądowoadministracyjnej sprawy bezczynności Komendanta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Dopiero wydanie przez Organ decyzji o odmowie dostępu mogłoby w dalszej kolejności na skutek ewentualnej skargi uruchomić kontrolę legalnościową sądu administracyjnego pod kątem zaistnienia podstaw faktycznych i prawnych uzasadniających ograniczenie dostępu. Nie można bowiem pominąć, że wniosek skarżącego i żądane przez niego dane odnoszące się do wskazanego z imienia i nazwiska funkcjonariusza Policji, należało będzie odnieść do ustawowych ograniczeń wynikających z treści art. 62 ust. 2, 5, 7 ustawy o Policji oraz art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. W myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast według art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Informacje zawarte w oświadczeniu majątkowym stanowią w myśl art. 62 ust. 5 ustawy o Policji tajemnicę prawnie chronioną podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności "zastrzeżone" określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że policjant, który złożył oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie, z zastrzeżeniem ust. 7. Z powyższego wynika, że chronione przytoczonymi przepisami dane o charakterze prywatnym jak i obejmujące informacje niejawne, mogą być udostępnione o ile osoba fizyczna rezygnuje z przysługującego jej prawa, jak również gdy policjant który złożył oświadczenie majątkowe, wyrazi pisemną zgodę na udostępnienie informacji zawartych w tym oświadczeniu. Jednocześnie orzeczona bezczynność Organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 149 § 1a P.p.s.a. o czym orzeczono z kolei w pkt II sentencji wyroku. Komendant nie zignorował bowiem wniosku skarżącego skoro w ustawowym terminie odpowiedział na zgłoszoną potrzebę dostępu, która jakkolwiek nie stanowiła przewidzianej ustawą formy realizacji wniosku (np. decyzji o odmowie dostępu z powołaniem się na art. 62 ust. 5 ustawy o Policji), to stanowiła określoną reakcję motywowaną potrzebą ochrony prywatności funkcjonariusza oraz ochrony informacji niejawnych. Dlatego w ocenie Sądu, podjętych wobec skarżącego działań i zaniechań Organu administracji nie można kwalifikować jako cechujących się lekceważeniem strony i obowiązujących w tej mierze przepisów prawa. W pozostałym zakresie, tj. punktów 1, 2, 3, 4, 6 i 7 oraz w zakresie dotyczącym żądania upoważnień, zawartych we wniosku z 11 maja 2023 r., skarga P. D.okazała się niezasadna, bowiem pismo Komendanta z 22 maja 2023 r. stanowiące odpowiedź na jego żądanie realizuje w sposób dostateczny konstytucyjne prawo dostępu do informacji publicznej, Sąd zgadza się z oceną Organu, że informacją publiczną są tylko takie informacje, wynikające z życiorysu, które dotyczą realizacji zadań publicznych w ramach sprawowanej funkcji. W związku z powyższym Skarżącego w części dotyczącej pkt 3 wniosku w sposób wyczerpujący poinformowano o przebiegu drogi zawodowej oraz przedstawiono dane dotyczące czasu zajmowania kolejnych stanowisk. W ten sposób udostępniono wnioskodawcy wiedzę o przebiegu drogi zawodowej policjantki. Zdaniem Sądu nie wszystkie dane zawarte w życiorysie funkcjonariusza mają charakter publiczny, a tylko takie, które wiążą się bezpośrednio z wykonywanymi przez niego obowiązkami służbowymi. Ma również rację Organ rozróżniając wyraźnie w swej odpowiedzi na wniosek strony pojęcie informacji publicznej od nośnika tej informacji (zob. wyrok WSA w Rzeszowie - II SAB/Rz 156/22, dost. baza CBOSA). Z tej przyczyny, udostępnieniu może podlegać jedynie treść informacji publicznej zawartej w nośniku informacji, nie zaś sama postać takiego dokumentu. W tych niezbędnych granicach wniosek dostępowy został zrealizowany przez Komendanta bowiem w piśmie z 22 maja 2023 r. wyjaśniono skarżącemu, że funkcjonariuszka ukończyła opisaną tam szkołę wyższą a w zakresie szkoły policyjnej wskazano datę ukończenia kursu podstawowego. Poinformowano również Skarżącego o konkretnej dacie mianowania na policjanta. Podane przez Organ wyjaśnienia obejmują też dane jakie strona mogłaby uzyskać poprzez zapoznanie się z nośnikami informacji publicznych w postaci kopii dyplomów ukończenia kolejnych szkół związanych z uzyskaniem kwalifikacji umożliwiających pracę w charakterze policjanta oraz aktu mianowania. Nie ulega też wątpliwości, że Komendant w zakresie żądania udostępnienia wyników badań psychiatrycznych i psychologicznych podał możliwe do udostępnienia dane na temat zdolności zdrowotnych funkcjonariuszki do pełnienia służby w Policji. Rozważając możliwość udostępnienia kopii aktualnych badań psychiatrycznych i psychologicznych funkcjonariusza organ powinien każdorazowo analizować czy jest ona niezbędna z punktu widzenia celów prawa do informacji publicznej, a także czy nie narusza godności i intymności osoby, której taka informacja dotyczy. Zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę wrażliwość żądanych danych, ujawnieniu może podlegać informacja, iż funkcjonariusz jest zdolny do służby z uwagi na stan zdrowia. Wykluczone jest podanie wyników testów psychiatrycznych, psychologicznych czy też innych badań lekarskich. Dotyczą one sfery osobistej człowieka. Cel ustawy o dostępie do informacji publicznej nie może być realizowany z pogwałceniem prawa do intymnych, szczegółowych danych o stanie zdrowia, nawet jeśli dotyczy to funkcjonariusza publicznego. Szczegółowe informacje o stanie zdrowia, także psychicznego funkcjonariusza nie są informacją publiczną, gdyż nie są informacją o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Mimo, iż dokumentacja lekarska stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. (tak wyrok WSA w Rzeszowie II SAB/Rz 137/21, dost. baza CBOSA). Prawidłowo również Organ poinformował Skarżącego, że nie jest w posiadaniu upoważnienia wystawionego dla objętej żądaniem funkcjonariuszki do podejmowania decyzji organu bądź w jej imieniu a tym samym skanu upoważnienia do podejmowania decyzji procesowych i wszczynających i kończących postępowanie. Nie budzi wątpliwości, że Organ, który nie jest w posiadaniu informacji publicznej, nie może jej udostępnić wnioskodawcy w drodze czynności materialno-technicznej. Dlatego nie można było w pozostałym zakresie potwierdzić zarzutów skarżącego o bezczynności Organu w sprawie jego wniosku dostępowego o czym orzeczono w pkt III sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a. Orzeczenie Sądu o kosztach postępowania przed WSA znajduje podstawy w przepisach art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. i obejmuje uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w kwocie 100 zł. Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a.