II SAB/Rz 83/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2018 r. sprawy ze skargi K. Ś. na bezczynność Burmistrza Miasta [....] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz Miasta [...] dopuścił się bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałym zakresie; IV. zasądza od Burmistrza Miasta [...] na rzecz skarżącego K. Ś. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi K. Ś. (zwany dalej: "wnioskodawcą" lub "skarżącym") jest bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia [...] lipca 2017 r., przesłanym za pośrednictwem platformy ePUAP, wyżej wymieniony złożył do Burmistrza Miasta [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przekazania informacji: 1) ile na drogach (w tym przyległych do nich terenach) zarządzanych przez Miasto [...] istnieje obecnie wytyczonych miejsc parkingowych przeznaczonych dla pojazdów osób niepełnosprawnych. 2) czy wszystkie z nich zostały do 30 czerwca 2017 r. oznakowane w całości zgodnie z wymogami wprowadzonymi rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 3 lipca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2015 r., poz. 1314 – zwanej dalej: "rozporządzenie zmieniające") – tj. piktogram inwalidy, znak P-24, wymalowany na stanowisku postojowym o powierzchni barwy niebieskiej. Jeżeli nie to wnioskodawca zwrócił się o wskazanie przyczyn. 3) Ponadto jeśli samorządowi miejskiemu pozostały w tym zakresie do wykonania dalsze prace, wnioskodawca zwrócił się o przekazanie informacji ile tego rodzaju miejsc jest aktualnie oznakowanych nieprawidłowo oraz w jakim najszybszym możliwym terminie bieżącego roku, bez jego nieuzasadnionego przedłużania, zostaną one dostosowane do obowiązujących przepisów. W dniu [...] sierpnia 2017 r. wnioskodawca skierował do organu z pismo (przesłane za pośrednictwem poczty elektronicznej), w którym zwrócił uwagę na brak odpowiedzi organu na złożony wniosek. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. pracownik organu wyjaśnił, że w związku z przebywaniem na urlopie odpowiedź nie została udzielona w terminie. Wskazał nadto, że zwrócono się do Miejskiego Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, jednostki budżetowej gmin o informację ile zostało jeszcze do zmiany oznakowania miejsc parkingowych. Podał, że zmiana oznakowania jest w trakcie i powinna zostać zakończona do 15 września 2017 r. a powyższe ma związek z planowaną zmianą organizacji ruchu na ulicach: K., P. i L., gdzie znajdują się miejsca dla niepełnosprawnych. W związku ze zmianami część miejsc jest planowana do przeniesienia z względu na usytuowanie podjazdów dla niepełnosprawnych i zbliżenie ich położenia jak najbliżej pochylni. W dniu 16 sierpnia 2018 r. (data wpływu do organu) K. Ś. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie liczby miejsc parkingowych dla pojazdów osób niepełnosprawnych zarządzanych przez Gminę Miejską [...] oraz stanu ich oznakowania. Skarżący zwrócił się o stwierdzenie, że bezczynność Burmistrza miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2017 r., a także wymierzenie Burmistrzowi kary grzywny w wysokości 1 000 zł w związku z dopuszczeniem się rażącej bezczynności oraz zawnioskował o zwrot kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wywiódł, że mimo upływu ponad roku czasu merytoryczna odpowiedź Burmistrza na jego wniosek z [...] lipca 2017 r. nigdy nie została udzielona. Skarżący zwrócił uwagę, że mimo pierwotnego zignorowania terminu, upomnienia i otrzymania szansy na wydłużony czas procedowania wniosku, organ kolejny raz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Powyższe podejście pracowników Urzędu skarżący ocenił jako wysoce naganne. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu [...] lipca 2017 r. skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który został przekazany do rozpatrzenia P. B. – Kierownikowi Referatu Inwestycji i Rozwoju. Odpowiedź na ten wniosek została przekazana skarżącemu dnia [...] sierpnia 2018 r., drogą elektroniczną. Jednocześnie wyjaśnił, że zwłoka w udzieleniu odpowiedzi wynikała z nieobecności pracownika związanej z leczeniem szpitalnym i przebywaniem na zwolnieniu chorobowym, co skutkowało "niepamięcią w przygotowaniu odpowiedzi". W rezultacie skarżący nie otrzymał w ustawowym terminie odpowiedzi na kierowane do organu pytanie. Burmistrz zwrócił także uwagę, że w sprawie nie wniesiono formalnego ponaglenia. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył pismo z dnia [...] sierpnia 2018 r. (w aktach sprawy zalega pismo o tożsamej treści oznaczone datą [...] sierpnia 2018 r.) stanowiące odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje skargę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie do treści art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy lub niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 16). W myśl art. 149 p 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucił Burmistrzowi Miasta [...] bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielonej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "u.d.i.p.". Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje we wskazanym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej terminie, stosownych czynności, tj. nie udostępnia informacji lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia (zob. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy w/w każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną, do której udostępnienia zobowiązane są podmioty wymienione w jej art. 4. Podkreślić też wypada, że przy wykładni pojęcia "informacja publiczna" należy kierować się art. 61 Konstytucji RP, w myśl którego prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie; u.d.i.p. zajmuje się konkretyzacją prawa obywateli do informacji publicznej. Do jej udostępnienia obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 pkt 1 – 5 u.d.i.p.), a także podmioty wymienione w art. 4 ust. 2 u.d.i.p. W kontrolowanej sprawie nie jest kwestyjne, że będący adresatem wniosku skarżącego Burmistrz Miasta [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), jeżeli tylko ją posiada. Charakter zaś żądanych przez skarżącego informacji jako informacji publicznej posiada walor informacji publicznej w rozumieniu art. 1 u.d.i.p. Nie budzi też jakichkolwiek wątpliwości Sądu, w świetle materiału dowodowego sprawy niniejszej, że udostępnienie informacji nastąpiło po upływie terminu załatwienia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Stąd też Sąd z urzędu zobowiązany był do uwzględnienie skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez deklaratoryjne stwierdzenie, że skarżony podmiot (organ) – udostępniając informację publiczną po upływie wielu miesięcy od dnia złożenia wniosku – dopuścił się bezczynności w zakresie załatwienia żądania skarżącego z dnia [...] lipca 2017 r. Jednocześnie w pkt II wyroku Sąd, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., stwierdził, że bezczynność skarżonego podmiotu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Tego rodzaju kwalifikacja jest konsekwencją stwierdzenia, że przekroczenie ustawowego terminu wprawdzie było znaczne, jednakże podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie wykazał uporczywości, lekceważenia lub innego przejawu złej woli w procesie wykonywania ustawowego obowiązku. Nadto Sąd miał na uwadze to, że skarżący po otrzymaniu niepełnej odpowiedzi na wniosek pismo z dnia [...] sierpnia 2017 r.) pozostawał bierny – w zakresie działań powiadamiających organ o niespełnieniu żądania udzielenia informacji publicznej w prawidłowym zakresie bądź o prawidłowej treści aż do momentu wniesienia skargi. Skutkuje to brakiem podstaw do kwalifikacji stanu bezczynności, nawet po upływie dłuższego okresu, jako wypełniającego znamiona rażącego naruszenia prawa. Na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w pkt III wyroku oddalono wniosek skarżącego o wymierzenie skarżonemu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., bowiem po stronie organu nie zachodzą okoliczności uzasadniające represyjne sankcjonowanie stanu bezczynności. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. (pkt IV wyroku).