II SAB/Rz 86/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 września 2021 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Podkarpackiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - skargę oddala - Przedmiotem skargi J.M. (dalej jako: "skarżący") jest bezczynność Dyrektora [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] (dalej: "Dyrektor" lub "organ") w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 6 czerwca 2021 r. skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie poprzez platformę e-PUAP projektu organizacji ruchu w wersji elektronicznej dla drogi wojewódzkiej [...] na terenie miejscowości [...]. W piśmie z dnia 18 czerwca 2021 r. nr [...] organ poinformował, że nie posiada w swoich zasobach projektu stałej organizacji ruchu dla przedmiotowego odcinka drogi w formie elektronicznej. Wskazał, że istnieje możliwość wglądu do ww. opracowań w wersjach papierowych i dokonania dokumentacji fotograficznej lub innej formy rejestracji w siedzibie ZDW w [...] po wcześniejszym uzgodnieniu terminu, a także, że możliwe jest udostępnienie przedmiotowej informacji w formie papierowej. Pismem z dnia 18 czerwca 2021 r. organ wezwał skarżącego o wskazanie w terminie 14 dni, pod rygorem umorzenia postępowania, w jakim zakresie udostępnienie informacji przetworzonej, której żąda jest szczególnie istotne dla interesu publicznego lub zmianę formy udostępnienia informacji na osobisty wgląd i dokonanie np. dokumentacji fotograficznej w siedzibie ZDW w [...] bądź udostępnienie żądanych informacji w wersji papierowej. Pismem z dnia 27 czerwca 2021 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176; dalej: "u.d.i.p."), w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W nawiązaniu do podniesionych zarzutów skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Uzasadniając powyższe skarżący podał, że organ, przedstawiając propozycję wglądu do dokumentacji i samodzielnego zdigitalizowania żądanych materiałów nie uzasadnia tego toku postępowania w sposób określony w art. 14 u.d.i.p. Zwrócił uwagę na wskazania Sądu, odnośnie tego, w jaki sposób winien postępować zobowiązany organ w przypadku wniosku o informację publiczną, zawarte w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SAB/Rz 7/21. Podniósł, że do dnia sporządzenia skargi żadna inna korespondencja w zakresie przedmiotowego wniosku do niego nie wpłynęła. Przywołane wcześniej pismo organu nie wypełnia zdaniem skarżącego wymogów ustawowych odnośnie do postępowania organu zobowiązanego co powoduje, że pozostaje on w bezczynności. Skarżący zwrócił również uwagę, że w przypadku, gdy wnioskodawca nie wykaże lub organ uzna, że wnioskodawca niewystarczająco wykazał szczególny interes społeczny, to ma obowiązek wydać decyzję odmowną ze szczegółowym uzasadnieniem, nie zaś umarzać postępowanie. Ponadto organ zwrócił się z żądaniem wykazania szczególnego interesu społecznego, pomimo że nie przedstawił w żaden sposób, iż skanowanie wnioskowanej dokumentacji z wersji papierowej stanowi jej przetworzenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a także o zasądzenie kosztów postępowania oraz przeprowadzenie postępowania dowodowego z dokumentów, tj. wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej oraz odpowiedzi organu z dnia 18 czerwca 2021 r. Podkreślił, że w wymienionym piśmie zwrócił się do skarżącego o wskazanie w terminie 14 dni, pod rygorem umorzenia postępowania, w jakim zakresie udostępnienie informacji jest istotne dla interesu publicznego lub zmianę formy udostępnienia informacji na osobisty wgląd i dokonanie np. dokumentacji fotograficznej w siedzibie ZDW w [...]. Skarżący nie odpowiedział na powyższe pismo, natomiast wniósł przedmiotową skargę na bezczynność organu. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] organ umorzył postępowanie o udostępnienie informacji publicznej z wniosku skarżącego z dnia 6 czerwca 2021 r. W piśmie procesowym z dnia 10 lipca 2021 r. skarżący rozszerzył wniosek zawarty w skardze o żądanie uchylenia ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie art. 119 pkt 4 i 120 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, że przy orzekaniu bierze pod uwagę z urzędu także i takie naruszenia prawa, które nie zostały objęte skargą (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu, sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Skarga jest nieuzasadniona. W dniu 6 czerwca 2021 r. skarżący za pomocą platformy epuap złożył do [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] wniosek o udostępnienie w formie elektronicznej, za pośrednictwem platformy epuap projektu stałej organizacji ruchu na drodze wojewódzkiej [...] na terenie miejscowości [...]. W odpowiedzi na wniosek organ pismem z 18 czerwca 2021 r. poinformował, że nie posiada w swoich zasobach projektu stałej organizacji ruchu dla przedmiotowego odcinka drogi w wersji elektronicznej, a jedynie w wersji papierowej, i że istnieje możliwość dokonania dokumentacji fotograficznej lub innej formy rejestracji w siedzibie [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], po wcześniejszym uzgodnieniu terminu. W związku z powyższym zwrócił się do skarżącego o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, bądź zmianę formy udostępnienia żądanej informacji w terminie 14 dni pod rygorem umorzenia postępowania. Skarga została wniesiona 27 czerwca 2021 r. W sprawie nie było kwestionowane i nie budzi również wątpliwości Sądu, że organ do którego zwrócono się o udzielenie informacji publicznej jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej - art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., a żądana informacja stanowi informację publiczną w myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.b u.d.i.p. Bezczynność w prowadzeniu postępowania przez organ administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu, lub nie podejmuje wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność w prowadzeniu postępowania została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że: udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. ( art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku ( art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p.: udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się ( ust. 2). W sprawie organ w przywdzianej prawem formie, jak i terminie zareagował na skierowany do niego wniosek pouczając skarżącego, że nie posiada dokumentu w żądanej postaci, a także o sposobie realizacji prawa do tej informacji. Nie budzi zastrzeżeń Sądu, że żądana informacja ze względu na formę jej udostępnienia stanowi informacje przetworzoną. W orzecznictwie przyjmuje się, że ze względu na treść żądania, nawet udostępnienie informacji publicznej o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego (patrz wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym bardziej przygotowanie wersji elektronicznej żądanej informacji poprzez przeskanowanie 10 stron A4 i 477 i wytworzenie plików pdf, wiąże się z dużym nakładem pracy angażującym pracę kilku pracowników, rozłożoną w czasie, co sprawia, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną. W świetle powyższych okoliczności skierowanie przez organ w dniu 18 czerwca 2021 r. żądania do wykazania przez skarżącego szczególnie istotnego interesu publicznego bądź zmiany formy udostępnienia żądanej informacji było jak najbardziej uzasadnione. Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi do tutejszego Sądu w dniu 27 czerwca 2021 r., a więc przed upływem wyznaczonego wyżej terminu, czyni skargę na bezczynność organu całkowicie bezzasadną. Organ bowiem podjął w przewidzianej formie i terminie czynności, które czynią zarzuty braku działania, a co za tym idzie skargę na bezczynność bezzasadnymi. Sąd zwraca przy tym uwagę, że wyznaczony skarżącemu termin upłynął bezskutecznie, co uzasadniało wydanie przez organ decyzji umarzającej postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej – decyzja [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] z [...] lipca 2021 r., nr [...] wydana na podstawie art. 104 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.