II SAB/Rz 93/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Pismem z dnia 20 sierpnia 2019 r. J.K. (dalej jako: Skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: SKO lub Kolegium) w przedmiocie rozpatrzenia jej odwołania wniesionego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], odmawiającej przyznania Skarżącej prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. Jak bowiem wskazano, skarga do sądu nie została poprzedzona wyczerpaniem administracyjnego trybu ponaglenia organu. Jednocześnie Organ poinformował, że odwołanie Skarżącej zostało rozpatrzone decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], którą SKO utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Organu i instancji. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 września 2019 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków skargi poprzez złożenie dowodu wyczerpania trybu wynikającego z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm. – dalej: K.p.a.), tj. wykazanie, że przed wniesieniem skargi złożyła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, wyznaczając Skarżącej siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie nie było przez nią składane. Wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 25 września 2019 r. W wyznaczonym terminie Skarżąca nie ustosunkowała się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."), jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jak stanowi przepis art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosowanie do § 2 powołanego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), bądź w przypadku gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 K.p.a., ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, natomiast w przypadku gdy brak jest organu wyższego stopnia - do organu prowadzącego postępowanie. Z powyższego wynika, że w rozpoznawanej sprawie warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność SKO w [...] było uprzednie wniesienia ponaglenia do tego organu. Mając na uwadze powyższe Sąd zwrócił się do Skarżącej o wyjaśnienie czy przed wniesieniem skargi składała takie ponaglenie. Skarżąca nie ustosunkowała się do wezwania Sądu. Wobec powyższego oraz mając na uwadze wyjaśnienia Organu uznać należało, że Skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, co w konsekwencji czyni jej skargę niedopuszczalną. Z tych też przyczyn wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.