II SO/Rz 1/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku F. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie dotyczącej skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zasiłku stałego za nienależnie pobrany - postanawia - I. umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych, II. przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Sygn. akt II SO/Rz 1//17 Uzasadnienie F. B. przed złożeniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wskazał, że utrzymuje się jedynie z zasiłku stałego w wysokości 500 zł miesięcznie. Ponadto, korzysta także ze wsparcia pomocy społecznej w formie pobierania obiadów. Jest kawalerem, osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Jego majątek to lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego o pow. 25 m.kw. oraz udział (1/7) w gospodarstwie rolnym, z którego pobiera określone pożytki. Zaznaczył, że jest zadłużony z tytułu niepłacenia czynszu na kwotę 2000 zł. Rozpoznanie żądania F. B. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędne, bowiem zamierza on zaskarżyć decyzję SKO odnoszącą się do zasiłku stałego (okoliczność powyższą ustalono w oparciu o niniejszy wniosek, jak też o informacje ze sprawy sygn. akt II SO.Rz 5/16). Jest to więc sprawa z zakresu pomocy i opieki społecznej, w której strona skarżąca działanie organu nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a wynika to z brzmienia art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a." Dlatego też postępowanie w przedmiocie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych umorzono na podstawie art. 249a P.p.s.a. Z kolei wniosek o ustanowienie radcy prawnego podlega uwzględnieniu. Wnioskodawca jest bowiem osobą ubogą, na co wskazuje fakt pobierania przez niego zasiłku stałego w niewielkiej wysokości – 500 zł oraz korzystania przez niego z darmowych obiadów w ramach pomocy społecznej. Ma on ponadto udział w prawie własności gospodarstwa rolnego, z którego pobiera on pewne pożytki. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Ponadto, ma dług w związku z brakiem regulowania należności czynszowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w częściowym zakresie, przyznawane jest osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. F. B. udowodnił, że spełnia powyższą przesłankę uzyskania wsparcia ze środków publicznych. Z podanych przyczyn ustanowiono na rzecz wnioskodawcy radcę prawnego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.