II SO/Rz 1/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o wymierzenie grzywny Fundacji "P." z/s w M. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu - postanawia - I. wymierzyć Fundacji "P." z/s w M. grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych); II. zasądzić od Fundacji "P." z/s w M. na rzecz M.S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 14 lutego 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek M.S. o wymierzenie Fundacji "P." z siedzibą w M. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") za nieprzekazanie skargi z 24 stycznia 2024 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z aktami sprawy do sądu. Zarządzeniem z 14 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał organ – Fundację "P." z/s w M. do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez udzielenie odpowiedzi na ww. wniosek o wymierzenie grzywny. Jednocześnie przesłano organowi odpis przedmiotowego wniosku o wymierzenie grzywny. Wezwanie zostało doręczone organowi 19 lutego 2024 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. Wezwanie doręczono na podany przez skarżącego adres organu, zgodnie z jego oświadczeniem zawartym w piśmie z 16 kwietnia 2024 r. (stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu o wyjaśnienie rozbieżności wskazanego adresu z tym widniejącym w KRS) oraz z uwzględnieniem zalegających w aktach zwrotnych potwierdzeń odbioru (k. 10 i 18) z których wynika, że korespondencja kierowana do Fundacji "P." z/s w M. na adres: ul. [...], [...], była za każdym razem odbierana przez upoważnionego pracownika. Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie wykonał wskazanego wyżej zobowiązania tj. nie udzielił odpowiedzi na wniosek M.S. z dnia 13 lutego 2024 r. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, ani nie nadesłał do tut. Sądu skargi z 24 stycznia 2024 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym należy zwrócić uwagę na szczególną regulację wynikającą z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: "u.d.i.p."), który przewiduje, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 P.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przepis art. 154 § 6 P.p.s.a. stanowi, że przedmiotową grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Należy podkreślić, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Fundacja "P." z/s w M. nie odpowiedziała na wniosek M.S. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie ww. skargi, a także nie przekazała WSA w Rzeszowie tej skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Tym samym wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ uchybił 15-dniowemu terminowi na przekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na tę skargę. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, grzywna w wysokości 200 zł wystarczająco powinna zdyscyplinować organ na przyszłość do działania zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 ust. 1 u.d.i.p. Wymiar grzywny został ustalony przez Sąd stosownie do art. 154 § 6 P.p.s.a. W orzecznictwie podkreśla się, że to, jakie przyczyny spowodowały nieterminowe przekazanie skargi sądowi administracyjnemu, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Sąd administracyjny rozstrzygając w kwestii wysokości wymierzenia grzywny powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Zaznaczenia przy tym wymaga, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt III OZ 810/22). W niniejszej sprawie organ – pomimo zobowiązania do udzielenia odpowiedzi na złożony przez M.S. wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność do tutejszego Sądu – do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przedstawił Sądowi swojego stanowiska w tej sprawie. Jednocześnie Sąd informuje, że zgodnie z art. 55 § 2 P.p.s.a. jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Biorąc zatem powyższe pod uwagę, Sąd na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Poniesionym przez skarżącego kosztem postępowania jest bowiem uiszczony od wniosku wpis w wysokości 100 zł.