II SO/Rz 10/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska - Kobak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. i M. N. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] w związku z niedopełnieniem obowiązku przekazania skargi w sprawie o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe wszczęte tym wnioskiem. M. N. i M. N. skarżąc postępowanie Wójta Gminy [...], wnieśli o ukaranie Urzędu Gminy z uwagi na niedopełnienie obowiązku przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ich skargi z dnia 10 lipca 2009 r. dotyczącej bezczynności Wójta Gminy w sprawie dokonania oceny oddziaływania planowanego przez nich przedsięwzięcia na środowisko. Oceniając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej w skrócie jako P.p.s.a. stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi w ten sposób rodzi po stronie organu obowiązek przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (§ 2 tego artykułu). Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Grzywna ta ma charakter dyscyplinujący i jej celem jest wymuszenie na organie wykonania obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga M. N. i M. N. oznaczona datą 10 lipca 2009 r. (w tym samym dniu wpłynęła do Urzędu Gminy w Komańczy) dotycząca bezczynności Wójta tej Gminy w zakresie braku wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji pn. budowa pensjonatu, pola namiotowego z domkami letniskowymi, przyłączy: wodnego, kanalizacyjnego i elektrycznego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki na działce nr 264/2 w miejscowości T. gm. [...], wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy została nadana jako przesyłka pocztowa przez UG w dniu 7 sierpnia 2009 r. i 10 sierpnia wpłynęła do WSA w Rzeszowie (objęta jest ona sygnaturą II SAB/Rz 35/09). Nastąpiło to zatem w przewidzianym ustawą terminie do ich przekazania i przed złożeniem wniosku o ukaranie grzywną (na marginesie należy zauważyć, że taki wniosek może być wystosowany wyłącznie względem organu administracji, którym w niniejszej sprawie jest Wójt Gminy, a nie Urzędu Gminy, który jako aparat pomocniczy Wójta zabezpiecza jego prawidłowe funkcjonowanie). Skutkuje to uznaniem postępowania wszczętego na skutek złożenia tego wniosku jako bezprzedmiotowego i wiąże się z obowiązkiem Sądu jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.; zgodnie z jego treścią, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż przewidziane w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu (jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania). Ubocznie należy podkreślić, że zgodnie z reprezentowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie poglądem, grzywna o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. nie ma charakteru represyjnego, w związku z czym nawet przekazanie sądowi przez organ administracji skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią po upływie terminu do wykonania tego obowiązku a przed datą orzekania w przedmiocie wniosku o jej wymierzenie, czyni postępowanie w tej sprawie bezprzedmiotowym (patrz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis - Nexis, Warszawa 2004, s. 108). Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. (do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej) postępowanie sądowe z wniosku M. i M. N. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy należało umorzyć.