II SO/Rz 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie SO (del.) Anna Bembenek WSA Zbigniew Czarnik/spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 2 marca 2011 r. sprawy z wniosku K. C. i M. C. o wymierzenie Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - postanawia - oddalić wniosek; W toku postępowania przed tut. Sądem w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 744/09 M.C. i K.C. wystąpili pismem z dnia [..] czerwca 2010 r. z żądaniem (k.149, akt II SA/Rz 744/09) wymierzenia organowi Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w R. grzywny w wysokości 10-cio krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Uzasadnili, że organ jak dotąd nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2007r., sygn. akt II SAB/Rz 23/06, utrzymanego w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1605/07, co stanowi w ich ocenie naruszenie art. 154 §1 p.p.s.a. Zarzucili też, że organ nie przekazał sądowi skargi wraz z aktami sprawy w terminie 30 dni od daty jej wniesienia, a to stanowi podstawę do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgłoszone żądanie w swej treści stanowi wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r., nr 153, poz.1270, ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Świadczy o tym przedmiot postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 744/09, którym jest skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego złożona w trybie art. 154 §1 p.p.s.a. Z akt sprawy o sygn. akt II SA/Rz 744/09 wynika bowiem, że skargę w tej sprawie wniesiono w przedmiocie "przymuszenia Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. do wykonania wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 30 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Rz 23/06. Zatem wniosek z dnia [..] czerwca 2010 r. dotyczy, mimo swego nieprecyzyjnego uzasadnienia, grzywny z art. 55 §1 p.p.s.a. i na skutek zarządzenia przewodniczącego zarejestrowano go pod sygn. akt II SO/Rz 13/10. Analiza akt II SA/Rz 744/09 wskazuje, że skarga M.C. i K.C. została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a dopiero w następnie przesłana do organu, który udzielił odpowiedzi na skargę (k.22, 28-31 - II SA/Rz 744/09). Przewodniczący wzywał organ do uzupełnienia braków poprzez nadesłanie kompletnych akt administracyjnych dotyczących przedmiotowej sprawy, tj. związanej z wykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 maja 2007 r. (k.151 - II SAB/Rz 23/06; k.34 - II SA/Rz 744/09). W dalszej kolejności wezwano organ do przesłania oryginałów akt administracyjnych, ponieważ przesłane do Sądu zostały akta w postaci kopii uwierzytelnionych przez radcę prawnego J.Z. (k.39 – II SA/Rz 744/09). Pismem z dnia [..] października 2009r. organ zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wskazanie brakujących dokumentów, aby akta mogły być uznane za kompletne (k.42– II SA/Rz 744/09). Następnie organ zwrócił się pismem z dnia [..] listopada 2009r. o udostępnienie akt sprawy do wglądu radcy prawnemu J.Z. uzasadniając to potrzebą ich analizy celem wykonania zarządzenia o uzupełnieniu tych akt. Po analizie pełnomocnik organu nadesłał do Sądu w oryginałach dowody doręczenia stronom pisma informującego o wykonaniu wyroku Sądu podając, że tożsame kopie znajdują się w przesłanych aktach administracyjnych wraz z treścią przesłanych pism. Uzasadnił też, że na uprzednie wezwanie Sądu przesłał uwierzytelnione akta administracyjne, zatem zarządzenie to zostało w całości wykonane (k.49-50 – II SA/Rz 744/09). W toku postępowania organ udzielił radcy prawnemu J.Z. pełnomocnictwa do reprezentacji w toku postępowania w sprawie II SA/Rz 744/09 (k.138 – II SA/Rz 744/09). Art. 55 §1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W art. 54 §2 p.p.s.a. postanowiono, że organ przekazując skargę sądowi czyni to wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Celem grzywny z art. 55 §1 p.p.s.a. jest przymuszenie organu do przesłania do Sądu całości posiadanej przez niego dokumentacji związanej z daną sprawą, która powinna stanowić akta sprawy administracyjnej oraz zapobieżenie takim zdarzeniom w przyszłości. Mimo, że wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w przewidzianym ustawą terminie (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. II OSK 1024/2006 oraz uchwała NSA z 3 listopada 2009r., II GPS 3/2009) to z uwagi na sankcyjną naturę przepisu jego stosowanie wymaga ostrożnej i wyważonej oceny oraz rozważenia wszelkich okoliczności sprawy związanych z niewykonaniem obowiązku ustawowego we wskazanym terminie. W ocenie Sądu wykonanie w całości wezwania przed zapadnięciem rozstrzygnięcia co do zasady dezaktualizuje potrzebę wymierzania grzywny, skoro cel postępowania został osiągnięty, a organ nie uchybił terminowi w sposób świadomy i celowy. Wówczas Sąd może odmówić wymierzenia grzywny. Analiza akt sprawy II SA/Rz 744/09 wskazuje, że organ nie unikał przekazania całości akt, lecz podejmował działania na rzecz wyjaśnienia brakujących elementów tych akt. W tym też celu pełnomocnik organu osobiście przeglądała akta w tut. Sądzie i przesłała oryginały dowodów doręczenia skarżącym pisma informującego o wykonaniu wyroku, a kopie zalegały w aktach administracyjnych. Obecnie oryginały znajdują się w aktach administracyjnych. Pozostała część akt została poświadczona za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego J.Z., która została także umocowana do reprezentowania organu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący nie kwestionują prawdziwości uwierzytelnionych dokumentów, lecz swój wniosek opierają wyłącznie na treści zarządzeń wzywających organ do uzupełnienia braków akt sprawy. W ocenie Sądu taki stan faktyczny nie daje podstawy do wymierzenia organowi grzywny, skoro nie ulega wątpliwości, że dokumenty zalegające w aktach administracyjnych nie są dotknięte wadą i odpowiadają oryginałom, co osobiście poświadczyła pełnomocnik organu. Poświadczenie to nie zostało przez strony zakwestionowane i nie budzi wątpliwości Sądu, zatem może stanowić podstawę dla rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto organ nie unikał przekazania akt, lecz czynił starania w celu ustalenia braków i ich uzupełnienia. Należy podkreślić, że wraz z odpowiedzią na skargę organ przesłał akta, tyle że poświadczone za zgodność z oryginałem i bez oryginału zwrotnych poświadczeń odbioru, które dołączył na wezwanie przewodniczącego. Mimo zatem braku oryginałów akt administracyjnych, organ przesłał uwierzytelnione przez radcę prawnego kopie nie kwestionowane przez skarżących i następnie podejmował starania na rzecz wyjaśnienia dalszych braków, w tym dołączył oryginały dowodów doręczenia skarżącym pisma o wykonaniu wyroku. Okoliczności te przemawiają za brakiem konieczności dyscyplinowania organu przedmiotową grzywną. Mając na względzie powyższe Sąd, orzekając na podstawie art. 55 §1 w zw. z art. 64 §3 oraz 151 p.p.s.a., wniosek w całości oddalił.