II SO/Rz 13/21

Dnia 23 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy R. z tytułu nieprzekazania w terminie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu J. M. uiszczony wpis sądowy od wniosku w kwocie 100,00 zł (sto złotych). W dniu 9 października 2021 r. J. M. (skarżący) przesłał na elektroniczną skrzynkę podawczą tut. Sądu wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy R. (organ) grzywny w związku z nieprzekazaniem do Sądu w ustawowym terminie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 6 czerwca 2021 r. W odpowiedzi na wniosek z dnia 10 listopada 2021 r. organ wniósł o oddalenie wniosku, wskazując, że do dnia przekazania do Sądu odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, do organu nie wpłynęła skarga skarżącego na bezczynność organu w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 6 czerwca 2021 r. W piśmie z dnia 21 listopada 2021 r. skarżący cofnął wniosek o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia. Sąd nie stwierdził bowiem wystąpienia negatywnych przesłanek, które przemawiałyby za koniecznością uznania oświadczenia o cofnięciu wniosku za niedopuszczalne. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II postanowienia).