II SO/Rz 14/12

z dnia 4 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E.K. na uchwałę Rady Gminy [..] z dnia [..] czerwca 2010 r. Nr [..] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi na działania Wójta Gminy [..] - p o s t a n a w i a - przyznać E.K. prawo pomocy i zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić adwokata. Skarżący E.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wyjaśnił, że nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Prowadzi wraz z żoną wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkując w domu o pow. 105 m2. Posiadają także nieruchomość rolną o pow. 3,06 ha. Oboje utrzymują się z emerytur w wysokości 1.027 zł i 707 zł brutto. Wnioskodawca oświadczył również, że nie pozostaje z adwokatem ani radcą prawnym w żadnym stosunku prawnym. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt II SO/Rz 14/12 referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w połowie oraz odmówił ustanowienia adwokata. Od ww. postanowienia E.K. w ustawowym terminie wniósł sprzeciw, w którym kwestionuje to rozstrzygnięcie. Wnioskodawca domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w całości i ustanowienia pełnomocnika. Podkreślił, że poniesienie jakichkolwiek kosztów, w tym na wynagrodzenie pełnomocnika odbędzie się z uszczerbkiem dla utrzymania rodziny. Od 20 lat choruje na serce, głuchotę obustronną i reumatyzm. Leczy się w poradniach specjalistycznych, co wiąże się z zakupem leków i kosztami dojazdu do poradni. Od 15 lat przebywa na rencie chorobowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Złożone przez wnioskodawcę oświadczenie o stanie majątkowy całej wspólnie gospodarującej rodziny nie zawiera określenia, jakie wydatki wiążą się z jej codziennym funkcjonowaniem. Skarżący podał jedynie, że wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń emerytalnych, których łączna wartość do 1734 zł brutto. Te skromne informacje w okolicznościach rozpoznawanej sprawy są jednak wystarczające do uznania, że wykazane zostały przesłanki do przyznania żądanej pomocy. Rodzina niewątpliwie musi ponosić podstawowe wydatki na zakup żywności, środków czystości, opłaty mediów (prąd, gaz, wodę czy telefon). Dodatkowo skarżący opisuje schorzenia, które nie tylko wymagają wizyt u lekarzy specjalistów, ale również stosownych nakładów finansowych. W tej sytuacji dochód na poziomie 1734 zł brutto miesięcznie w dwuosobowym gospodarstwie domowym świadczy o tym, że wnioskodawca nie tylko nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, ale także nie dysponuje środkami na wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika z wyboru. Z podanych względów Sąd uwzględnił wniosek E.K. i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwalniając go od kosztów sądowych w całości oraz ustanawiając dla niego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. Podstawę prawną orzeczenia stanowiły przepisy art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 P.p.s.a. Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia Sąd zwróci się do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie dla skarżącego pełnomocnika.