II SO/Rz 15/11

z dnia 21 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym z wniosku Starosty Powiatu B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Powiatu B. a Starostą Powiatu S. w sprawie ponoszenia kosztów utrzymania wychowanków w rodzinie zastępczej - p o s t a n a w i a - stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wnioskiem nadanym w dniu 14 grudnia 2011 r. Starosta Powiatu B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Starostą Powiatu S. w sprawie ponoszenia kosztów utrzymania dwójki wychowanków, G.P. i M.P., umieszczonych w rodzinie zastępczej B. i F. W. zam. W. [..], powiat B. Z uzasadnienia wynika, że rodzina zastępcza dla G.P. i M.P. została ustanowiona postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 29 września 2011 r. Na jego podstawie decyzjami z dnia 8 listopada 2011 r., nr ... oraz nr ... Starosta Powiatu B. przyznał rodzinie zastępczej pomoc pieniężną na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dzieci. Natomiast w oparciu o przepis art. 86a ustawy o pomocy społecznej zwrócił się do Starosty Powiatu S. o zawarcie porozumienia i przejęcie obowiązku ponoszenia w/w wydatków, ponieważ w jego ocenie podmiot ten jest właściwy w tym zakresie. Wynikać ma to z opisanych we wniosku miejsc pobytu małoletnich wraz z matką i ich zameldowania stałego w S. i czasowego (wynikłego z sytuacji rodzinnej) w B., a następnie zamieszkania we W. u dziadków (rodziców) B. i F. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgłoszony wniosek podlega przekazaniu do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 z późn.zm.; dalej: "k.p.a.") organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Spory o właściwość między nimi rozstrzygają organy określone w art. 22 k.p.a. i według treści §1 pkt 1) tego przepisu spory między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 – rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Z kolei przepis art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast z przepisów art. 15 §1 pkt 4) i art. 13 §1 p.p.s.a. wynika, że sądem tym jest Naczelny Sąd Administracyjny. Przepisy powołanej ostatnio ustawy nie przewidują bowiem w takich sprawach właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, a rozstrzygniecie w tym przedmiocie tego sądu byłoby dotknięte wadą nieważności, w rozumieniu art. 183 §2 pkt 6) p.p.s.a. W związku z powyższym, zgodnie z art. 59 §1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Innym sądem administracyjnym w tym znaczeniu jest również Naczelny Sąd Administracyjny, a to z uwagi na treść art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Skoro Starosta Powiatu B. o rozpoznanie sporu o właściwość zwrócił się do sądu administracyjnego to, zgodnie z art. 59 §1 w zw. z art. 15 §1 pkt 4) i art. 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.