II SO/Rz 17/10

z dnia 4 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. II SO/Rz 17/10 o odrzuceniu zażalenia w sprawie z wniosku P.B. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Aresztu Śledczego w [..] w związku z nieprzekazaniem skargi P.B. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w [..] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. odrzucono zażalenie P.B. na postanowienie tut. Sądu z dnia 24 listopada 2010 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu wniosku P.B. o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem akt z odpowiedzią na skargę w sprawie dotyczącej bezczynności organu. Odpis orzeczenia doręczono P.B., który odebrał je osobiście w dniu 12 maja 2014 r. W dniu 19 maja 2014 r. na adres poczty elektronicznej Sądu "[email protected]" P.B. przesłał wiadomość pn. "[SPAM] Pismo" z załącznikiem o nazwie "WSARze_II SO_Rz17_10_zażal4.doc.XAdES", informując że w załączeniu przesyła plik w programie "Word" podpisany elektronicznie (kwalifikowanym podpisem). Pracownik sądu podjął próbę otwarcia ww. załącznika przy wykorzystaniu programu "SZAFIR 2.0". Z raportu z dnia 20 maja 2014 r. wynikało jednak, że podpis elektroniczny został zweryfikowany negatywnie. Uniemożliwiło to więc zapoznanie się z treścią załącznika, o czym w dniu 20 maja 2014 r. powiadomiono autora drogą elektroniczną udzielając odpowiedzi na adres "[email protected]." W dniu 4 czerwca 2014 r. P.B. przesłał na adres poczty elektronicznej Sądu "[email protected]" wiadomość pn. "Odp: Re: [SPAM] Pismo", że "jeszcze raz z ostrożności przesyła pliki bez dołączonych do nich podpisów". Pismo zawierało załączniki o nazwach: "WSARze_II SO_Rz17_10_zażal4.doc" oraz "WSARze_II SO_Rz17_10_zażal4a.doc". Wydrukowane załączniki opatrzone zostały przez autora datą: 1) 19 maja 2014 r. – stanowiące zażalenie na postanowienie z dnia 29 kwietnia 2014 r., oraz 2) 16 kwietnia 2014 r. - stanowiące zażalenie na zarządzenie z dnia 27 marca 2014 r. Przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszym orzeczeniu uczyniono zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje m.in. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Wobec tego P.B. był uprawniony do wniesienia opisanego środka zaskarżenia. W myśl jednak art. 194 § 2 i 3 Ppsa, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, a jego uchybienie rodzi konieczność odrzucenia zażalenia, stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa. Zażalenie stanowi pismo strony w toku postępowania sądowego. Powinno ono czynić zadość wymaganiom przepisów art. 46 i 47 Ppsa. Jeżeli pismo zawiera braki formalne, których usuniecie jest możliwe i dzięki którym to czynnościom możliwe będzie nadanie pismu prawidłowego biegu, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 Ppsa wzywa stronę o dokonanie stosownych czynności. Rozpatrywane zażalenie podlega odrzuceniu, ponieważ zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Odpis postanowienia z dnia 29 kwietnia 2014 r. doręczono P.B. w dniu 12 maja 2014 r., natomiast wniesienie zażalenia – obarczonego brakami formalnymi, nastąpiło dopiero w dniu 4 czerwca 2014 r. Nie można było z kolei uznać, że zażalenie zostało wniesione już w dniu 19 maja 2014 r., ponieważ przesłana wiadomość zawarta w poczcie elektronicznej (treść e-maila) nie stanowiła środka zaskarżenia. Niemożliwe było zaś odczytanie treści załącznika o nazwie "WSARze_II SO_Rz17_10_zażal4.doc.XAdES", o czym żalący się był informowany już w dniu 20 maja 2014 r. Podkreślić należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują jak dotychczas możliwości wnoszenia pism w postępowaniu sądowym z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, a tym bardziej formy "zwykłej" poczty elektronicznej (por. ustawę z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. poz. 183). Pismo pochodzące od strony powinno zatem zostać wniesione w formie pisemnej – zmaterializowanej, osobiście poprzez biuro podawcze Sądu lub przez doręczyciela pocztowego, ewentualnie ustnie do protokołu. Jeżeli jednak pewna wiadomość zostanie przesłana drogą elektroniczną staje się ona pismem strony dopiero z chwilą wydrukowania pliku przez pracownika Sądu i od tej dopiero chwili wywołuje skutki prawne. Skoro więc przesłany do Sądu plik w formie załącznika nie był możliwy do otwarcia, a tym samym wyłączone było zapoznanie się z jego treścią, nie było możliwe jego zakwalifikowanie do określonego rodzaju pism, w tym potraktowania go jako środka zaskarżenia. Możliwe było dopiero otwarcie, wydrukowanie i odczytanie załączników nadesłanych na adres poczty elektronicznej Sądu w dniu 4 czerwca 2014 r. Wyjaśnienia wymaga również, że Sąd nie podjął czynności związanych z uzupełnieniem braków formalnych zażalenia, ponieważ podpisanie pisma, stosownie do wymagań wynikających z uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r. sygn. I OPS 10/13 (opublikowana na stronie internetowej "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"), nie umożliwiłoby nadania mu prawidłowego biegu. Zostało ono bowiem wniesione z uchybieniem ustawowego terminu i z tej przyczyny podlegało odrzuceniu. Dlatego też nie znajdował w niniejszej sprawie zastosowania tryb określony w art. 49 § 1 Ppsa.