II SO/Rz 19/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. F. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem. II SO/Rz 19/10 U z a s a d n i e n i e W złożonej bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie skardze E. F. wniósł o odrzucenie w całości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. i odrzucenie decyzji Prezydenta Miasta [...] sygn. [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. (kserokopia tej decyzji zalega w aktach sprawy – k. 33 i jak wynika z jej treści, postanowiono nią o skierowaniu skarżącego do domu pomocy społecznej przeznaczonego dla osób przewlekle psychicznie chorych). Kolejno wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF i nadanym w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 17 września 2010 r. E. F. zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Opierając się na osobiście sygnalizowanych przez niego w skardze informacjach wskazujących na okoliczność jego ubezwłasnowolnienia, przed rozpoznaniem wniosku PPF zwrócono się do Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w B. (na adres podany we wniosku PPF) o wyjaśnienie tej okoliczności i udzielenie niezbędnych związanych z tym informacji. W udzielonej odpowiedzi oznaczonej datą 12 października 2010 r. Dyrektor DPS w B. poinformował, że E. F. jest mieszkańcem kierowanej przez niego Placówki, jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w R. – Sądu Rodzinnego, który jego opiekunem ustanowił K. F., zam. [...]. Jako załączniki zostały dołączone m.in. kserokopie: zaświadczenia o ustanowieniu opiekuna w osobie K. F., postanowienia SR w R. zezwalającego opiekunowi na wystąpienie z wnioskiem do MOPS w R. o umieszczenie E. F. w Domu Pomocy Społecznej, opinii sądowo – psychiatrycznej oraz decyzji Prezydenta M. [...] z dnia [...] stycznia i [...] czerwca 2010 r. o jego skierowaniu do domu pomocy społecznej przeznaczonego dla osób przewlekle psychicznie chorych i dot. naliczenia opłaty za jego pobyt w DPS w B.). Zgodnie z art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają m.in. osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych oraz osoby fizyczne ograniczone w zdolności do czynności prawnych, ale tylko w odniesieniu do czynności których mogą dokonywać samodzielnie /_@KON@_stosownie do art. 12 Kodeksu cywilnego osoby ubezwłasnowolnione całkowicie nie mają zdolności do czynności prawnych). Wg art. 27 P.p.s.a., osoba fizyczna nie mająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W/w pismo Dyrektora DPS w B. oraz dołączone do niego załączniki w sposób nie nasuwający wątpliwości potwierdzają fakt ubezwłasnowolnienia E. F. W kontekście powyższego - abstrahując od jego sytuacji materialnej i możliwości płatniczych - oznacza to, że nie mógł on sam skutecznie wystąpić z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, a do dokonywania wszelkich czynności w jego imieniu uprawniony jest opiekun, tj. K. F. Zgodnie z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/z z art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.