II SO/Rz 19/13

Dnia 26 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Wolska Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku W.D. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie od orzekania w sprawie ze skargi W.D. i I. D. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 roku, Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sygn. akt II SA/Lu 843/12 - postanawia - oddalić wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygn. akt: II SA/Lu 843/12 sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: sędziego NSA Krystynę Sidor, sędziego NSA Jerzego Dudka, sędziego WSA Joannę Cylc – Malec, sędziego NSA Marię Wieczorek – Zalewską, sędziego NSA Witolda Falczyńskiego, sędziego NSA Grażynę Pawlos- Janusz, sędziego WSA Jadwigę Pastusiak, sędziego NSA Jerzego Marcinowskiego, sędziego NSA Zdzisława Sadurskiego, sędziego NSA Marka Zalewskiego, sędziego WSA Jacka Czaję, sędziego WSA Grzegorza Wałejko, sędziego WSA Jerzego Drwala, sędziego WSA Ewę Ibrom, sędziego NSA Danutę Małysz, sędziego WSA Halinę Chitrosz, sędziego WSA Wiesławę Achrymowicz, sędziego WSA Krystynę Czajecką- Szpringer, sędziego WSA Małgorzatę Fitę, sędziego NSA Annę Kwiatek, sędziego NSA Irenę Szarewicz - Iwaniuk UZASADENIENIE W dniu 16 lipca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynął pisemny wniosek W.D. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie od rozpoznania sprawy z jego skargi oraz ze skargi I. D. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 roku, Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, sygn. akt II SA/Lu 843/12. Jako podstawę wyłączenia sędziów WSA W.D. wskazał "dotychczasową praktykę niniejszej rozprawy oraz rozpraw związanych ze sprawą, praktykę, której wybijającym się elementem jest zastąpienia argumentacji pomówieniami lub demagogią w celu przestawienia skarżącego jako osoby niewartościowej, co w rezultacie ma stworzyć podświadome przekonanie, że argumenty osoby niewartościowej również są niewartościowe. Cel ten osiąga się również za pomocą poświadczania nieprawdy." Zarzucił nierówne traktowanie stron procesu polegającego na odrzucaniu jego wniosków dowodowych oraz jego prób "sprostowania nieprawdy" przy jednoczesnym "przyjmowaniu" tych samych twierdzeń strony przeciwnej jako argument istotny dla sprawy. Wskazał także, że "nieprawda znalazła się również w rozważaniach i konkluzjach Sądu". Zakwestionował postawę i zachowanie Sędziów podczas rozprawy polegające m. in. na: "braku reakcji na praktykę zastąpienia rzeczowej argumentacji pomówieniami", "lekceważeniu skarżącego (...) przy jednoczesnym traktowaniu strony przeciwnej powagą i szacunkiem, lekceważenie argumentów skarżącego (...). Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski został postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 maja 2013r., sygn. akt: II SA/Lu 843/12 wyłączony od rozpoznawania niniejszej sprawy. Pozostali sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyli pisemne oświadczenia, o braku podstaw do ich wyłączenia od orzekania w powyższej sprawie wskazując, że ze skarżącym nie łączą ich więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a oraz, że w sprawie nie zachodzi również żadna inna okoliczność, jaka mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Art. 18 § 1 P.p.s.a. enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie do treści art. 18 § 1 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (pkt 6); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia, strona która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Podkreślić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji w odniesieniu do każdego z sędziów, których wniosek dotyczy. W niniejszej sprawie W.D. składając wniosek o wyłączenie sędziów nie wskazał takich przyczyn, wymienionych w art. 19 P.p.s.a., które w racjonalny sposób uzasadniałyby wyłączenie sędziów WSA w Lublinie. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między ww. sędziami, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Rozpatrywany wniosek W.D. oparty jest wyłącznie na subiektywnych odczuciach wnioskodawcy, które nie stanowią podstawy prawnej do uwzględnienia wniosku. Subiektywne przekonanie o braku bezstronności sędziów nie może być argumentem przemawiającym za wyłączeniem sędziego, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. W tych okolicznościach na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a. wniosek W.D. należało oddalić.