II SO/Rz 2/17
PostanowienieWSA w Rzeszowie2017-03-16
Skład orzekający: Marcin Kamiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego może być uwzględniony, jeśli skarga, której dotyczyło nieprzekazanie, została odrzucona jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego nie może być uwzględniony, jeśli skarga, której dotyczyło nieprzekazanie, została odrzucona jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Grzywna na podstawie art. 55 § 1 PPSA może być wymierzona tylko w sytuacji, gdy skarga została wniesiona skutecznie. W przypadku niedopuszczalności skargi, wniosek o grzywnę jest bezzasadny, a postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu.Stan faktyczny
Skarżący AP zwrócił się do WSA w Rzeszowie o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie w terminie jego skargi na bezczynność organu. Skarżący jednocześnie cofnął skargę, wskazując na niepoprzedzenie jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. WSA pierwotnie wymierzył grzywnę, jednak NSA uchylił to postanowienie, wskazując na niedopuszczalność skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu oraz zwrócono Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu kwotę 100 zł tytułem uwzględnionego zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku AP o wymierzenie Samorządowemu kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe prowadzone w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; II. zwrócić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] kwotę 100 zł /słownie: stu złotych/ tytułem uwzględnionego zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną.
Wnioskiem z 8 września 2016 r. AP zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa) grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] za nieprzekazanie w terminie jego skargi na bezczynność organu. Jednocześnie w treści wniosku skarżący zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi, z uwagi na niepoprzedzenie jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. II SAB/Rz 105/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę AP. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne z dniem 5 grudnia 2016 r.
Uznając wniosek za zasadny, postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r. II SO/Rz 16/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wymierzył Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywnę w wysokości 500 zł. Na podstawie akt sprawy II SAB/Rz 105/16 Sąd ustalił bowiem, że skarga AP wpłynęła do organu w dniu 13 lipca 2016 r. i została przekazana WSA w Rzeszowie dopiero w dniu 2 września 2016 r.
Po rozpatrzeniu zażalenia Kolegium, postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r. I OZ 5/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił opisane wyżej postanowienie WSA w Rzeszowie.
NSA wskazał, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, co sam przyznał we wniosku z 8 września 2016 r. o wymierzenie grzywny, załączając do tegoż wniosku pismo wzywające organ do usunięcia naruszenia prawa. W tym samym wniosku skarżący cofnął skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jako przedwczesną właśnie ze względu na wystąpienie przez niego do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
NSA zwrócił uwagę, że cofnąć można tylko skargę skutecznie wniesioną, zaś w niniejszej sprawie nie można za skutecznie wniesionej uznać skargi na bezczynność w sytuacji, w której nie wyczerpano trybu zaskarżenia z art. 37 § 1 Kpa. W zaistniałych okolicznościach skarga taka jako niedopuszczalna podlegać winna odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 Ppsa. Wobec tego, cofnięcie skargi w opisanej sytuacji, było w ocenie NSA prawnie nieskutecznie. NSA wskazał, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania, wobec czego w opisywanej sprawie nie może mieć zastosowania przepis o umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa). Skoro zaś skarga na bezczynność organu nie została przez skarżącego skutecznie wniesiona z uwagi na niewyczerpanie trybu zaskarżenia, to niezasadne było wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 Ppsa (mając na uwadze prewencyjny i represyjny charakter owej grzywny).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 190 w zw. z art. 187 § 2 Ppsa, Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W realiach niniejszej sprawy NSA w postanowieniu z dnia 19 styczna 2017 r. uznał, że przepis art. 55 § 1 Ppsa, uprawniający sąd administracyjny do nałożenia grzywny na organ, który nie wywiązał się z ciążącym na nim obowiązków i nie przekazał skargi do sądu w ustawowo określonym terminie, może mieć zastosowanie tylko w sytuacji, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Jeżeli skarga jest obarczona wadą skutkującą jej niedopuszczalnością, brak jest podstaw do wymierzenia grzywny zaskarżonemu organowi.
W opisywanej sprawie nie jest kwestionowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stanowisko skarżącego, że pomimo upływu trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi, organ nie przekazał jej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do WSA w Rzeszowie. Niemniej wobec poczynionych wyżej rozważań, wniosek skarżącego nie mógł zostać merytorycznie rozpoznany przez Sąd, gdyż jego skarga w dniu wniesienia była niedopuszczalna. Prawomocnym postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. II SAB/Rz 105/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę AP jako niedopuszczalną. Sąd wskazał, że przed jej wniesieniem skarżący nie wyczerpał bowiem przysługujących mu środków zaskarżenia. Okoliczność ta oznacza, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego w rozumieniu art. 63 Ppsa i prowadzone pod sygn. akt II SO/Rz 2/17, w wyniku poczynionych ustaleń stało się bezprzedmiotowe, albowiem obowiązek, którego wykonania żądał skarżący utracił przymiot aktualności i nie może zostać wykonany w postępowaniu, które nie zostało skutecznie wszczęte. To zaś obliguje Sąd do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa.
O zwrocie wpisu od zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie ukarania grzywną orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 Ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło