II SO/Rz 21/20

PostanowienieWSA w Rzeszowie2021-05-07

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wójtowi gminy należy wymierzyć grzywnę za niezastosowanie się do obowiązku przekazania sądowi akt administracyjnych w terminie, w sytuacji gdy skarga została złożona drogą elektroniczną, a organ nie przekazał jej w tej formie wraz z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia?
Ratio decidendi
Sąd uznał wniosek o wymierzenie grzywny za uzasadniony, ponieważ Wójt gminy nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku przekazania sądowi skargi złożonej drogą elektroniczną w jej oryginalnej formie wraz z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia oraz nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny i jej wymierzenie jest uzasadnione samym faktem niewykonania obowiązku w terminie, nawet jeśli organ później podjął pewne działania.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wysypania odpadów budowlanych zawierających odpady niebezpieczne na drogę gminną. Skarga została złożona drogą elektroniczną. Wójt nie przekazał sądowi skargi w formie elektronicznej wraz z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia ani nie podał adresu elektronicznego skarżącej, mimo wezwań sądu. W związku z tym skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie Wójtowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Wymierzono Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 1.000 zł i zasądzono od Wójta Gminy na rzecz D.S. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.S. o wymierzenie Wójtowi Gminy [....] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w sprawie ze skargi D.S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wysypania odpadów budowlanych zawierających odpady niebezpieczne na drogę gminną - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć Wójtowi Gminy [....] grzywnę w wysokości 1. 000 zł (tysiąc złotych), II. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz D. S. kwotę 100, 00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem wniosku D.S. w niniejszej sprawie jest wymierzenie Wójtowi Gminy [...], dalej "Wójt", grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami, dalej "P.p.s.a.") wobec niezastosowania się do obowiązku przekazania sądowi akt administracyjnych w terminie, w sprawie ze skargi D.S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wysypania odpadów budowlanych zawierających odpady niebezpieczne na drogę gminną. Skarga ta, opatrzona datą 9 września 2020 r., nadana została przez skarżącą do organu za pośrednictwem ePUAP. Do Sądu wpłynęła wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 12 października 2020 r. w formie papierowej i została zarejestrowana została pod sygn. akt II SAB/Rz 94/20. Została nadana przez Wójta za pośrednictwem placówki pocztowej operatora publicznego w dniu 9 października 2020 r. Pismem z 15 października 2020 r., doręczonym 19 października 2020 r., wezwano organ do nadesłania oryginału skargi wraz z UPP skargi wyjaśniając, że jeśli skarga została złożona drogą elektroniczną za pośrednictwem ePUAP, to w takiej formie powinna zostać przekazana do Sądu. Równocześnie wezwano do przekazania wraz ze skargą w formie elektronicznej adresu elektronicznego D. S., z jakiego nadała ona skargę do Sądu za pośrednictwem Wójta. Wezwanie do dnia dzisiejszego nie został wykonane. W dniu 18 października 2020 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej, za pośrednictwem ePUAP, o wymierzenie Wójtowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z przypuszczeniem, że skarga nie została przekazana do Sądu. Zarządzeniem Sędziego z 12 listopada 2020 r. wyłączono wniosek do odrębnego postępowania i zarejestrowano pod sygn. akt II SO/Rz 21/20. Za pośrednictwem ePUAP w dniu 16 listopada 2020 r. skierowano do organu wezwanie do udzielenia odpowiedzi na wniosek. Wezwanie zostało odebrane przez adresata w dniu wysłania. Organ nie udzielił odpowiedzi na wniose do dnia dzisiejszego. Postanowieniem z 30 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 94/20 zobowiązano skarżącego do przekazania Sądowi oryginału skargi złożonej drogą elektroniczną za pośrednictwem ePUAP wraz z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia skargi oraz do podania adresu elektronicznego D.S., z jakiego nadała ona skargę do Sądu za pośrednictwem Wójta. Postanowienie doręczono adresatowi w dniu 1 kwietnia 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie organ przekazał do Sądu zamiast żądanego oryginału skargi, inną skargę złożoną przez skarżąca w trybie art. 227 k.p.a. z 16 października 2020 r. wraz z UPP skargi. Przesyłka zawierająca wskazane wyżej dokumenty została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 2 kwietnia 2021 r., a wpłynęła do Sądu w dniu 6 kwietnia 2021 r. Zatem wezwanie do dnia dzisiejszego nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2-2c P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2020 r. ogłoszonym na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 53, 252, 568, 1222 i 1578) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5167,47 zł. Stosownie natomiast do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie informacji publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r. poz. 764, dalej "u.d.ip.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Oznacza to, że obowiązek przekazania Sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 P.p.s.a., ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Rz 94/20 wynika, że skarga skarżącej na bezczynność Wójta w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wpłynęła do Urzędu Gminy [....] w dniu 9 września 2020 r. W dniu 12 października 2002 r. wpłynęła do Sądu w formie papierowej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Dwukrotne wezwany w dniu 15 października 2020 r. i w 30 marca 2021 r. organ do dnia dzisiejszego nie nadesłał do Sądu oryginału skargi złożonej za pośrednictwem ePUAP w takiej formie, w jakiej została złożona ani UPP skargi oraz nie podał adresu elektronicznego, z którego nadano skargę mimo, ze termin na dokonanie tych czynności upływał z dniem 9 października 2020 r. Nie udzielił też odpowiedzi na wniosek. Co do zasady Wójt nie zakwestionował faktu otrzymania skargi formie elektronicznej Przed przystąpieniem do oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny, jak również skargi na bezczynność Sąd zobligowany jest ocenić czy spółka należy do kręgu podmiotów obowiązanych do udostępnienie informacji publicznej. Dopiero pozytywna odpowiedź na tak postawione pytanie będzie równoznaczna z przyjęciem, iż organ zobligowany był do przekazania Sądowi skargi na bezczynność, a tym samym będzie przesądzać o dopuszczalności zarówno skargi, jak i wniosku o wymierzenie grzywny i będzie skutkować jego merytorycznym ich rozpatrzeniem. Drugą kwestią jest to czy informacja objęta wnioskiem skarżącego stanowi informację publiczną, a zatem czy adresat wniosku zobligowany był do rozpatrzenia wniosku o jej udostępnienie. Ta kwestia nie podlega ocenie w postępowaniu z wniosku o wymierzenie grzywny, ale na etapie rozpoznawania skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że po myśli art. 4. ust. 1 u.d.ip. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie ulega wątpliwości, że Wójt należy do kategorii podmiotów wymienionych w pkt 1 u.d.ip. zatem bezsprzecznie zobligowany był do przekazania Sądowi skargi w formie w jakiej ją złożono oraz akt sprawy wszczętej skargą na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zestawiając datę 9 października 2021 r. z datą wydania niniejszego postanowienia stwierdzić należy, że Wójt nie uczyniła w pełni zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 55 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. mimo upływu niespełna 7 miesięcy od dnia, kiedy upływał termin do przekazania Sądowi skargi w odpowiedniej formie, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Nie udzielił także odpowiedzi na wniosek. W tej sytuacji odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Sąd wziął jednak pod uwagę wielkość opóźnienia i uwzględnił fakt, że skarga co do zasady została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy Z uwagi na powyższe skoro organ nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku i ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 154 § 6 P.p.s.a., zatem Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony, i wymierzył Wójtowi w pkt I postanowienia grzywnę w wysokości 1. 000 zł. O zwrocie kosztów postępowania, w pkt II sentencji, orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 w zw. z art. 210 § 2 P.p.s.a

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło