II SO/Rz 23/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2019-01-03

Skład orzekający: SWSA Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, który nie został podpisany przez stronę, podlega odrzuceniu, jeśli strona nie uzupełniła tego braku formalnego pomimo wezwania?
Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, który nie został opatrzony własnoręcznym podpisem strony i którego braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie pomimo wezwania, podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Brak własnoręcznego podpisu uniemożliwia nadanie pismu prawidłowego biegu, a jego nieuzupełnienie skutkuje odrzuceniem sprzeciwu.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 r. odmówił K. S. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. K. S. wniosła sprzeciw od tego postanowienia, jednakże sprzeciw ten nie został podpisany. Po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego, strona nie podpisała sprzeciwu w wyznaczonym terminie. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprzeciw na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu K. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2018 r. sygn. akt II SO/Rz 23/18 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego - postanawia - odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. II SO/Rz 23/18 referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku K. S., odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowienie to zostało zaskarżone sprzeciwem z dnia 3 grudnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Wobec braku podpisania ww. sprzeciwu, zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2018 r. wnioskodawczyni została wezwana do jego podpisania, w terminie siedmiu dni liczonych od dnia doręczenia wezwania. W zakreślonym terminie, który w okolicznościach sprawy mijał z dniem 13 grudnia 2018 r., wnioskodawczyni nie uzupełniła braku formalnego i nie podpisała sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej w skrócie "P.p.s.a."), każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Za podpis nie można uznać wydruku komputerowego czy jego kserokopii gdyż tylko podpis własnoręczny w dostateczny sposób identyfikuję osobę, która wniosła pismo. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni zamiast oryginału sprzeciwu, opatrzonego własnoręcznym podpisem, złożyła go w formie kserokopii. W tej sytuacji wezwano ją do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni, liczonych od dnia doręczenia wezwania. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 grudnia 2018 r. strona nie zastosowała się do wezwania i nie podpisała sprzeciwu. Przyjąć tym samym należy, że sprzeciw, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło