II SO/Rz 4/11

PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-04-26

Skład orzekający: Referendarz sądowy Paweł Zaborniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia tych kosztów, może otrzymać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna może otrzymać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego z powodu braku środków majątkowych. Wnioskodawca, który żyje poniżej minimum socjalnego, nie posiada środków pieniężnych ani pomocy ze strony rodziny, spełnia te przesłanki, co uzasadnia przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Stan faktyczny
J. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu, przed złożeniem skargi na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wymeldowania. Wnioskodawca żyje samotnie, utracił prawo do renty, zarejestrował się w urzędzie pracy i otrzymuje zasiłek okresowy z pomocy społecznej. Nie posiada środków na podstawowe utrzymanie, a jego mieszkanie i posiadany udział w nieruchomości mają niewielką wartość majątkową.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie strony od kosztów sądowych w pełnej wysokości oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

26 kwietnia 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, do sprawy skargi wyżej wymienionego, na bezczynność Wójta Gminy [...], - postanawia – przyznać prawo pomocy poprzez: 1. zwolnienie strony od kosztów sądowych w pełnej wysokości, 2. ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy został wniesiony przed złożeniem skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Na podstawie złożonego wniosku PPF ustalono, że wnioskodawca żyje samotnie. Członkowie rodziny opuścili wnioskodawcę. Strona twierdzi, że straciła prawo do renty. W związku z tym zarejestrowała się w urzędzie pracy. W miesiącu kwietniu bieżącego roku otrzymała z pomocy społecznej kwotę 173 zł w postaci zasiłku okresowego. Nie posiada jakichkolwiek środków na swe podstawowe utrzymanie. J. K. zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 86,63 m². Mieszkanie to wyposażone jest w sprzęt gospodarstwa domowego o niewielkiej wartości majątkowej. Strona posiada część udziału w nieruchomości - 0,672 m². Podniesiono, że aktualnie toczy się postępowanie dotyczące prawa do renty. Strony nie stać na zakup podstawowej żywności i lekarstw. Stwierdzono, co następuje: Strona skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, J. K. powinien udowodnić, że spełnia przesłanki, o których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia kosztów postępowania sądowego. Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż wskazane w treści podania PPF okoliczności życia wnioskodawcy w pełni odpowiadają wymogom, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Strona żyje znacznie poniżej minimum socjalnego, o czym decyduje brak środków pieniężnych oraz pomocy ze strony rodziny. Dlatego też uiszczenie pełnej wysokości wpisu sądowego (tj. 100 zł), jak również pozostałych pełnych kosztów (np. kosztów sporządzenia skargi kasacyjnej lub zażalenia), spowodowałoby stan, w którym J. K. pozbawiłby się szans na zachowanie poziomu koniecznego utrzymania. Skarżący poprzez swe oświadczenie dotyczące wysokości osiąganych przychodów oraz wartości pozostałych składników majątkowych wykazał, że nie posiada majątku pozwalającego w jakiejkolwiek części współuczestniczyć w kosztach sprawy sądowoadministracyjnej. Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło