II SO/Rz 5/06

PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-09-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może orzec o wymierzeniu grzywny podmiotowi, który nie jest organem administracji publicznej, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z brakiem podjęcia działań w sferze prawa cywilnego?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. może być skierowany wyłącznie wobec organów administracji publicznej w przypadku ich bezczynności w sprawach publicznoprawnych. Spółka prawa handlowego, niebędąca organem administracyjnym, nie podlega jurysdykcji sądu administracyjnego w zakresie jej działań w sferze prawa cywilnego, a zatem wniosek o wymierzenie jej grzywny jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
J. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie grzywny spółce A. sp. z o.o. na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Wnioskodawczyni podała, że spółka nie podjęła działań w celu zapobieżenia hałasowi i wbieganiu dzieci na jej działkę, mimo że spółka jest właścicielem sąsiedniej działki przeznaczonej na parking. Skarżąca wskazała na bezczynność spółki jako właściciela działki.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 19 września 2006r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o wymierzenie grzywny A. sp. z o.o. - postanawia - odrzucić wniosek. W dniu 12 lipca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek J. K., skierowany do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie A. sp. z o.o. w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek J. K. podała, iż w dniu 8 czerwca 2006 roku, za pośrednictwem A. sp. z o.o. złożyła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność tego podmiotu jako właściciela działki o nr ewid. 572. Pomimo interwencji wnioskującej A. sp. z o.o. nie podjęła żadnych działań by na wzmiankowanej działce przeznaczonej na parking, nie bawiły się dzieci, które wrzeszczą, hałasują i wbiegają na jej działkę za piłką. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie nieprzekazania sądowi przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Z powyższego wynika więc, iż w oparciu o cytowany przepis grzywna może zostać wymierzona wyłącznie podmiotom sprawującym administrację publiczną. Spór pomiędzy właścicielami działek dotyczący naruszania prawa własności - hałas, wkraczanie na cudzy grunt, itp. ma charakter cywilnoprawny. Oznacza to, iż bezczynność właściciela nieruchomości, wezwanego do zaprzestania naruszania prawa własności działki sąsiedniej, nie może być rozpatrywana w kategoriach bezczynności organu administracyjnego. O bezczynności takiej można mówić jedynie wówczas, gdy organ administracyjny nie wydaje aktu lub nie podejmuje czynności o charakterze publicznoprawnym. Brak działania jakiegokolwiek podmiotu, w tym i organu administracyjnego, w sferze prawa cywilnego, nie jest bezczynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie wnioskująca żąda wymierzenia grzywny A. sp. z o.o., a więc spółce prawa handlowego. Podmiot ten nie jest organem administracyjnym i tym samym nie wiążą go zarówno postanowienia przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jaki i Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071). Uwzględniając powyższe wniosek o wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalny i stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło