II SO/Rz 5/06
PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-09-19
Skład orzekający: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może orzec o wymierzeniu grzywny podmiotowi, który nie jest organem administracji publicznej, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z brakiem podjęcia działań w sferze prawa cywilnego?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. może być skierowany wyłącznie wobec organów administracji publicznej w przypadku ich bezczynności w sprawach publicznoprawnych. Spółka prawa handlowego, niebędąca organem administracyjnym, nie podlega jurysdykcji sądu administracyjnego w zakresie jej działań w sferze prawa cywilnego, a zatem wniosek o wymierzenie jej grzywny jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
J. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie grzywny spółce A. sp. z o.o. na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Wnioskodawczyni podała, że spółka nie podjęła działań w celu zapobieżenia hałasowi i wbieganiu dzieci na jej działkę, mimo że spółka jest właścicielem sąsiedniej działki przeznaczonej na parking. Skarżąca wskazała na bezczynność spółki jako właściciela działki.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 19 września 2006r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o wymierzenie grzywny A. sp. z o.o. - postanawia - odrzucić wniosek.
W dniu 12 lipca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek J. K., skierowany do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie A. sp. z o.o. w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek J. K. podała, iż w dniu 8 czerwca 2006 roku, za pośrednictwem A. sp. z o.o. złożyła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność tego podmiotu jako właściciela działki o nr ewid. 572. Pomimo interwencji wnioskującej A. sp. z o.o. nie podjęła żadnych działań by na wzmiankowanej działce przeznaczonej na parking, nie bawiły się dzieci, które wrzeszczą, hałasują i wbiegają na jej działkę za piłką.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie nieprzekazania sądowi przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Z powyższego wynika więc, iż w oparciu o cytowany przepis grzywna może zostać wymierzona wyłącznie podmiotom sprawującym administrację publiczną.
Spór pomiędzy właścicielami działek dotyczący naruszania prawa własności - hałas, wkraczanie na cudzy grunt, itp. ma charakter cywilnoprawny. Oznacza to, iż bezczynność właściciela nieruchomości, wezwanego do zaprzestania naruszania prawa własności działki sąsiedniej, nie może być rozpatrywana w kategoriach bezczynności organu administracyjnego. O bezczynności takiej można mówić jedynie wówczas, gdy organ administracyjny nie wydaje aktu lub nie podejmuje czynności o charakterze publicznoprawnym. Brak działania jakiegokolwiek podmiotu, w tym i organu administracyjnego, w sferze prawa cywilnego, nie jest bezczynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie wnioskująca żąda wymierzenia grzywny A. sp. z o.o., a więc spółce prawa handlowego. Podmiot ten nie jest organem administracyjnym i tym samym nie wiążą go zarówno postanowienia przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jaki i Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071).
Uwzględniając powyższe wniosek o wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalny i stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło