II SO/Rz 5/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić dla niego adwokata. P. K. inicjując postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie bezczynności Dyrektora Zakładu Karnego [...] dot. udzielenia mu informacji publicznej, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym osoby fizyczne formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata, powołując w jego uzasadnieniu argumenty wskazujące w jego ocenie za zasadnością wniesionej skargi. Wg zawartego w tym wniosku oświadczenia, nie posiada żadnych składników majątkowych i dochodów. Nie wykazał w nim także żadnych bliskich mu osób (członków rodziny). Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zastępcy prawnego w osobie m.in. adwokata wiąże się z przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym, co w przypadku osoby fizycznej warunkowane jest wymogiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie tej przesłanki skutkuje wymogiem uwzględnienia złożonego wniosku. Wg dokonanej oceny, okoliczności na których P. K. opiera swój wniosek o przyznanie prawa pomocy potwierdzają jego zasadność w pełnym zakresie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący jest obecnie osadzony w zakładzie karnym. Nie pracuje i nie ma żadnych innych źródeł dochodu. Nie dysponuje także żadnymi zasobami finansowymi ani wartościowymi składnikami majątkowymi które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że w tym zakresie może on liczyć na jakieś wsparcie ze strony innych osób (np. członków rodziny). Skoro zatem złożony wniosek i zawarte w nim oświadczenie nie nasuwają wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym spełniając przy tym ustawowe kryterium do przyznania całkowitego prawa pomocy, uzasadnione jest pozytywne ustosunkowanie się do niego. Decydujące znaczenie w tym zakresie ma brak faktycznej możliwości poniesienia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania, co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień (jedynym wyznacznikiem w tym zakresie jest kryterium ekonomiczne, które wnioskodawca spełnia). Skoro zatem P. K. nie posiada żadnych realnych możliwości opłacenia kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z wyboru, skutkuje to uwzględnieniem złożonego przez niego wniosku. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.