II SO/Rz 6/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku B.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego przed wystąpieniem ze skargą na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych - postanawia – przyznać B.S. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Sygn. II SO/Rz 6/18 U Z A S A D N I E N I E B.S. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego argumentując, że nie jest w stanie ich ponieść. Jest bowiem od kwietnia 2013 r. pozbawiony wolności i przebywa z zakładzie karnym, nie posiada jakichkolwiek środków finansowych ani pomocy z zewnątrz. Jako majątek wskazał działkę o pow. 0,29 ha na której posadowiony jest budynek mieszkalny w stanie surowym. Podał, że posiada stopień niepełnosprawności (renty nie pobiera). Ciąży na nim zadłużenie alimentacyjne ok. 90.000 zł i zobowiązanie w postaci zadośćuczynienia w kwocie 40.000 zł oraz alimenty w kwocie 500 zł. Na wezwanie nadesłał zaświadczenie, że nie jest zatrudniony odpłatnie, nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych do dyspozycji, ani wartościowego depozytu. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Analiza wniosku PPF prowadzi do konkluzji, że Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z treści formularza i dodatkowych informacji, w tym przesłanego zaświadczenia z jednostki penitencjarnej wynika, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a to stanowi o przesłankach całkowitego przyznania w sprawie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Skarżący funkcjonuje jako osadzony w zakładzie karnym, bez żadnych środków pieniężnych do dyspozycji i bez pomocy z zewnątrz jak wyjaśnił, nie pracuje. W takich okolicznościach uznano, że dofinansowanie ze środków Skarbu Państwa jest konieczne, bowiem w przeciwnym wypadku nie mógłby on bronić swoich praw na drodze sądowej. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.