II SO/Rz 8/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o wymierzenie A w [...] Spółka Akcyjna grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w sprawie ze skargi A.K. na bezczynność A w [...] Spółka Akcyjna w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć A w [...] Spółka Akcyjna grzywnę w wysokości 1. 000 zł (tysiąc złotych), II. zasądzić od A w [...] Spółka Akcyjna na rzecz A.K. kwotę 100, 00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem wniosku A.K. w niniejszej sprawie jest wymierzenie A w [....] Spółka Akcyjna, dalej "Spółka", grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), dalej "P.p.s.a." wobec niezastosowania się do obowiązku przekazania sądowi akt administracyjnych w terminie w sprawie ze skargi A.K. na bezczynność Spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta, nadana przez skarżącego przesyłką poleconą na adres Spółki, została odebrana przez adresata w dniu 3 lutego 2017 r. W odpowiedzi z dnia 11 maja 2017 r. na wniosek o wymierzenie grzywny Spółka wniosła o odrzucenie wniosku jako niedopuszczalnego, ewentualnie o oddalenie wniosku. Wyjaśniła, że nie może być obciążona obowiązkiem zapłaty wnioskowanej grzywny, jako że jest spółką prawa handlowego. Nie należy do kręgu podmiotów zobligowanych do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie informacji publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r. poz. 764, dalej "u.d.ip."). Pismem z dnia 2 czerwca 2017 r. skierowano do Spółki wezwanie w którym zażądano wyjaśnienia czy Spółka jest podmiotem wykonującym zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.ip. w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu drogowego, potwierdzenia zgłoszenia przewozu lub decyzji o przyznaniu otwartego dostępu (art. 5 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1867 ze zm.) W odpowiedzi na wezwanie Spółka poinformowała, że zawarła umowy na przewóz osób tj. dzieci do szkół z Gminami i Szkołami w związku z przetargami na przewóz dzieci w roku szkolnym. Wyjaśniła, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej skarżącego został złożony w czasie pełnienia funkcji członków zarządu przez inne podmioty, zaś Spółka nie posiada informacji "w tym zakresie", a ponadto jako podmiot prywatny uznaje, iż wszelkie informacje dotyczące organizacji spółki objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2-2c P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2016 r. (M.P. z 2017 r., poz. 183) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2016 r. wyniosło 4047, 21 zł . Stosownie natomiast do art. 21 pkt 1 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Oznacza to, że obowiązek przekazania Sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 P.p.s.a., ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SO/Rz 8/17 wynika, że skarga A. K. na bezczynność Spółki w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wpłynęła na adres Spółki w dniu 3 lutego 2017 r. Potwierdza to dołączony do skargi wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej w zakresie monitowania przesyłek poleconych. Co do zasady Spółka nie zakwestionowała faktu odebrania przesyłki zawierającej skargę, przy czym do dnia dzisiejszego nie przekazała owej skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie mimo, że termin na dopełnienie tego obowiązku upłynął z dniem 18 lutego 2017 r. Spółka odnosząc się do zasadności wniosku o wymierzenie grzywny oraz w piśmie procesowym z dnia 13 czerwca 2017 r. powołała się na brak po jej stronie obowiązku udostępnienia informacji publicznej z uwagi na to, że nie należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia, a także z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa i złożenie wniosku pod rządami poprzedniego zarządu. Odnosząc się do stanowiska Spółki Sąd wyjaśnia, iż rozróżnić należy 2 różne zagadnienia. Otóż przed przystąpieniem do oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny, jak również skargi na bezczynność Sąd zobligowany jest ocenić czy spółka należy do kręgu podmiotów obowiązanych do udostępnienie informacji publicznej. Dopiero pozytywna odpowiedź na tak postawione pytanie będzie równoznaczna z przyjęciem, iż organ zobligowany był do przekazania Sądowi skargi na bezczynność, a tym samym będzie przesądzać o dopuszczalności zarówno skargi, jak i wniosku o wymierzenie grzywny i będzie skutkować jego merytorycznym ich rozpatrzeniem. Drugą kwestią jest to czy informacja objęta wnioskiem skarżącego stanowi informację publiczną, a zatem czy adresat wniosku zobligowany był do rozpatrzenia wniosku o jej udostępnienie. Ta kwestia nie podlega ocenie w postępowaniu z wniosku o wymierzenie grzywny, ale na etapie rozpoznawania skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że po myśli art. 4. ust. 1 u.d.ip. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie ulega wątpliwości, że Spółka nie należy do kategorii podmiotów wymienionych w pkt 1, 2, 3, i 4. W ocenie Sądu należy jednak zarówno do kategorii podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.ip. Będąc jednoosobową spółką akcyjną Skarbu Państwa należy bowiem do kategorii państwowych osób prawnych zdefiniowanych w art. 3 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz.U.2016.2259), a ponadto w następstwie podpisania umów na przewóz dzieci szkolnych wykonuje zadania publiczne a także dysponuje majątkiem publicznym. Z powyższego wynika, że Spółka bezsprzecznie należy do kręgu podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, będąc zatem podmiotem występującym w roli organu administracji w postępowaniu sądowoadministracyjnym zobligowana była do przekazania Sądowi akt sprawy wszczętej skargą A.K. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zestawiając datę 18 lutego 2017 r. z datą wydania niniejszego postanowienia stwierdzić należy, że Spółka nie uczyniła zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 55 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. bowiem mimo upływu ponad 4 miesięcy od dnia, kiedy upływał termin do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Spółka nadal nie uczyniła zadość temu obowiązkowi. W tej sytuacji odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Sąd wziął pod uwagę także wysokość opóźnienia i uwzględnił, że wielkość grzywny ma być adekwatna do wielkości opóźnienia oraz to, że ostatecznie Spółka nie przekazała skargi do Sądu i nie udzieliła odpowiedzi na skargę oraz nie usprawiedliwiła przyczyn opóźnienia przedstawiając jedynie swoje stanowisko w zakresie braku obowiązku do rozpoznania wniosku A.K. o udostępnienie informacji publicznej. Z uwagi na powyższe skoro organ nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku i ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 154 § 6 P.p.s.a., zatem Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony, i wymierzył Spółce w pkt I postanowienia grzywnę w wysokości 1. 000 zł. O zwrocie kosztów postępowania, w pkt II sentencji, orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 w zw. z art. 210 § 2 P.p.s.a.