II SO/Rz 8/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o zwolnienie od kosztów sądowych przed wystąpieniem ze skargą na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy - postanawia – zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Sygn. II SO/Rz 8/18 U Z A S A D N I E N I E W niniejszej sprawie E.D. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że nie jest w stanie ich ponieść, jest leciwa, żyje skromnie i często brakuje jej na podstawowe środki do życia. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1250 zł. Jako majątek skarżąca wskazała nieruchomość rolną o powierzchni 0,60 ha o wartości 6000 zł. Do stałych kosztów jej jednoosobowego gospodarstwa domowego zaliczyła koszty wyżywienia ok. 500 zł, koszty leczenia ok. 200 zł, media ( woda, prąd, gaz) ok. 350 zł, odzież ok. 50 zł, środki czystości ok. 50 zł, środki higieniczne ok. 50 zł, remonty ok. 50 zł. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Prawo pomocy może zostać udzielone stronie, na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych z uwzględnieniem wysokości tych obciążeń i jej możliwości finansowych. Dlatego przepisy regulujące kwestię zwolnień – ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. przewidują przyznanie prawa pomocy w zakresie jaki obejmował wniosek, tj. zwolnienia od kosztów sądowych – gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.). Skarżąca zwracała się kilkukrotnie o przyznanie prawa pomocy, zatem jej sytuacja jest znana nieco szerzej, niż to, co podała we wniosku skarżąca. Prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się wyłącznie ze świadczenia o podanej wyżej wysokości, mieszka w mieszkaniu syna. Biorąc pod uwagę wysokość pobieranego świadczenia emerytalnego i przeciętne koszty utrzymania, skarżąca mogłaby mieć rzeczywiście trudności co do poniesienia należnych kosztów sądowych. Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.