II SO/Rz 8/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.W. o wymierzenie Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) w sprawie ze skargi T.W. na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie grzywnę w wysokości 1000, 00 zł (tysiąc złotych), za nieprzekazanie w terminie skargi T.W., II. zasądzić od Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz T.W. kwotę 100, 00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem wniosku T.W. w niniejszej sprawie jest wymierzenie Prezesowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zmianami), dalej "ppsa", wobec niezastosowania się do obowiązku przekazania sądowi akt administracyjnych w terminie wraz z jego skargą na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący we wniosku zażądał wymierzenia organowi grzywny w wysokości 15 000 zł z tytułu zaniechania przekazania skargi na bezczynność skierowanej do WSA w Rzeszowie oraz zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wniosek wpłynął do Sądu 13 maja 2024 r. W dniu 31 maja 2024 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na wniosek. W uzasadnieniu wniosku o wymierzenie grzywny wnioskodawca wskazał, w dniu 28 lutego 2024 r. zwrócił się do Prezesa Kolegium o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 25 marca 2024 r. złożył do Kolegium skargę na bezczynność Prezesa Kolegium skargę do WSA w Rzeszowie na bezczynność tego organu w związku z nieudzieleniem odpowiedzi na wniosek. Do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny skarga na bezczynność nie została przekazana do WSA w Rzeszowie. Nadto nie została udzielona wnioskowana informacja publiczna ani nie odmówiono jej udostępnienia. W tych okolicznościach na skutek kwalifikowanego zaniechania – wnioskowana grzywna jest adekwatna i uzasadniona, gdyż sytuacja ma charakter powtarzalny – II SO/Rz 4/24, II SO/Rz 5/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ppsa postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 ppsa organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Obowiązek przekazania Sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ppsa, ma charakter bezwzględny. Stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej "udip") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ppsa, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Regulacja ta ma charakter przepisu szczególnego w stosunku do art. 54 § 2 ppsa. W myśl art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2-2c ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2023 r. (M.P. z 2024.110) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2023 r. wyniosło 7155, 48 zł. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny. Z akt sprawy wynika, że skarga na bezczynność Kolegium w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej złożona została przez skarżącego osobiście w siedzibie organu w dniu 25 marca 2024 r. i została opatrzona podpisem. Termin na przekazanie akt Sądowi wraz ze skargą określony na podstawie art. 21 ust. 1 udip upłynął bezskutecznie 9 kwietnia 2024 r. Skarga została przekazana do Sądu w dniu 22 maja 2024 r., nadana za pośrednictwem poczty 21 maja 2024 r. Zestawiając powyższe daty stwierdzić należy, że Organ uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 55 § 2 ppsa w zw. z art. 21 udip, jednak, 15 – dniowy terminu do dokonania tej czynności, został przekroczony niemal trzykrotnie. Z uwagi na powyższe skoro Organ nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku i ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji art. 55 § 1 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 udip oraz art. 154 § 6 ppsa, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi w pkt I postanowienia grzywnę w wysokości 1000 zł w wysokości adekwatnej do wielkości opóźnienia oraz uwzględniającej bezczynność organu w powyższym zakresie. Sąd wziął pod uwagę fakt, ze skarga została ostatecznie przekazana do Sądu a, organ udzielił odpowiedzi zarówno na skargę, jak i na wniosek o wymierzenia grzywny. O zwrocie kosztów postępowania, w pkt II sentencji, orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 w zw. z art. 210 § 2 ppsa.