SA/Rz 1018/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska /spr./ Sędzia NSA Jacek Surmacz Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi A. W., G. P., Z. G. i S. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. określa, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących A. W., G. P., Z. G. i S. W. solidarnie kwotę 40 złotych (słownie czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. SA/Rz 1018/03 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przez A.W., Z.G., G.P. i S.W. od decyzji Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2003r. Jako podstawę prawną postanowienia organ powołał art. 13 § l pkt.3, art. 162 § l i § 2 oraz art. 228 § l pkt. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./. W uzasadnieniu postanowienia organ naprowadził, że decyzja w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości została skarżącym doręczona 14 marca 2003r.. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie do złożenia odwołania. Odwołanie zostało sporządzone w dniu 10 kwietnia 2003r., złożone zaś w dniu 11 kwietnia 2003r., a więc z uchybieniem 14-dniowego terminu. Wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania strona nie składała. Na postanowienie to A.W., Z.G., G.P. i S.W. złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o rozpoznanie sprawy pomimo złożenia przez nich odwołania po upływie 14 dni. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że podatek od nieruchomości został przez organ I instancji nieprawidłowo wyliczony - tj. zawyżona została powierzchnia gruntu stanowiąca podstawę naliczenia podatku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie nie ustosunkowało się do zarzutów merytorycznych skargi z uwagi na fakt, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Stosownie do treści art. l § l i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 3 ust. l pkt. l ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych /tekst jedn. Dz.U. z 2002r. Nr 9 poz. 84 ze zm./ wynika, że podatnikami podatku od nieruchomości w pierwszej kolejności są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach - art. 3 ust. 4 cyt. wyżej ustawy. Według art. 92 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, jeżeli podatnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, a zobowiązania te powstają z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania, odpowiedzialni solidarnie są podatnicy, którym doręczono decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego. Oznacza to, że w sytuacji, gdy zobowiązania podatkowe powstaje z chwilą doręczenia konstytutywnej decyzji organu podatkowego, określony podmiot staje się dłużnikiem podatkowym jedynie wówczas, gdy zostaje doręczona mu tego rodzaju decyzja podatkowa, a więc tylko wtedy może stać się jednym z dłużników podatkowych. Przepis ten, odnosi się do solidarnych zobowiązań podatkowych, określonych ustawami podatkowymi a więc miedzy innymi do takiego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 4 powołanej wyżej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych a który ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. W tym stanie prawnym, skoro decyzja Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2003r. [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości, skierowana została do wszystkich skarżących: A.W., Z.G., G.P. i S.W. na mocy art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 92 § l ustawy Ordynacja podatkowa, winna zostać doręczona wszystkim skarżącym. W ocenie Sądu, nie spełnia tego wymogu nieczytelny podpis odbioru przedmiotowej decyzji przez jednego, bliżej nie ustalonego skarżącego na zbiorczym zestawieniu potwierdzeniu odbioru nakazów płatniczych na 2003r. /k.6/. Wskazać również należy, że z materiałów zebranych w sprawie nie wynika aby decyzja organu I instancji wydana została w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego /Dz.U. Nr 105, poz. 1200/. Reasumując naprowadzone wyżej okoliczności zarówno faktyczne jak i prawne, w ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało zaskarżone postanowienie o uchybieniu terminowi do złożenia odwołania przez wszystkich skarżących przedwcześnie, bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także z naruszeniem przywołanych wyżej przepisów. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 132, art. 142 § l, art. 145 § l pkt. l lit. a, c, art. 152, art. 200, art. 211 i art. 212 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji. 08-08-19bj