SA/Rz 1042/03

PostanowienieWSA w Rzeszowie2004-04-28

Skład orzekający: Magdalena Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie podziału nieruchomości, w której organ odwoławczy uchylił własne postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie podziału nieruchomości zostało umorzone jako bezprzedmiotowe, ponieważ organ odwoławczy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, co wyłączyło zaskarżone postanowienie z obrotu prawnego. Dodatkowo, skarżący nie wniósł skargi do sądu na postanowienie organu odwoławczego.
Stan faktyczny
Skarżący T. S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego podziału nieruchomości. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie i postanowienie organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący nie wniósł skargi do sądu na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T. S. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 28 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości -postanawia- 1/ umorzyć postępowanie sądowe, 2/ zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącego T. S. kwotę 10 zł /sł. dziesięć zł/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący T. S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...].04.2003r. znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...].02.2003. znak: [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego podziału nieruchomości położonej w N. D. oznaczonej nr ewid. 919/2. Postanowieniem z dnia [...].12. 2003r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] działając na podstawie art. 38 ust.2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) uwzględniło skargę wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Rzeszowie i uchyliło zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia w całości. Wyżej wymienione postanowienie zostało skarżącemu doręczone 9 stycznia 2004r. i nie została wniesiona skarga do Sądu na to postanowienie, chociaż skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i terminie do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i nie zostały zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, zwana dalej w skrócie P.p.s.a.), z tym, że w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych i innych kosztach sądowych. Mając na uwadze powyższą dyrektywę normatywną przy uwzględnieniu, iż zaskarżone postanowienie zostało wyłączone z obrotu prawnego na podstawie art. 38 ust. 2 wyżej powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, stwierdzić należy, że postępowanie sądowe w badanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Należy również podkreślić, że postanowienie to nie zostało zaskarżone skargą do Sądu. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. W art. 200 § 1 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło