SA/Rz 1099/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz (spr.) Sędziowie NSA Jacek Surmacz NSA Bożena Wieczorska Protokolant sekr. Beata Janczewska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] październik 2002r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] sierpnia 2002r., Nr [...] II. określa, że postanowienia określone w pkt 1 nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej E. S. kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Skargą z dnia [...] listopada 2004 r. E.S. zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2002r. nr SKO-[...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia [...] października 2001 r. nr [...] ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2001. W skardze podniesiono, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Skarżąca przedstawiła bowiem w toku postępowania zaświadczenie lekarskie stwierdzające niemożność "stawiania się na rozprawy w okresie kolejnych sześciu miesięcy". Okoliczność przechodzenia choroby już sama przez się powinna powodować rozpoznanie środka zaskarżenia co do istoty. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, wskazując, że skarżąca równocześnie z wniesieniem odwołania nie dopełniła czynności polegającej na uprawdopodobnieniu, iż nie była w stanie bez własnej winy skutecznie i w terminie zaskarżyć niekorzystnej dla siebie decyzji Burmistrza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270- zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 200Ir. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie wymaga wskazania, że termin do wniesienia odwołania jest terminem procesowym i jako taki może zostać przez organ podatkowy drugiej instancji przywrócony o ile kumulatywnie wypełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 162 § 1 i § 2 ordynacji podatkowej. Stosownie do tych przepisów w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (§ 2). Warunkami przywrócenia terminu do złożenia odwołania są zatem równoczesne: 1) złożenie odwołania, 2) wystąpienie z podaniem o przywrócenie terminu, 3) uprawdopodobnienie, że termin został uchybiony bez winy odwołującego się, oraz 4) dopełnienie wszystkich tych czynności w nieprzywracalnym terminie 7 dni. W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma zaświadczenie lekarskie z dnia 29 czerwca 2001 roku, stwierdzające chorobę skarżącej i związaną z tym "niemożność stawienia się w sądzie". Z akt sprawy wynika, ze zaświadczenie to dołączyła do odwołania skarżąca. Także orzekające w sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznaje, zarówno w postanowieniu I jak i II instancyjnym, że "nie jest wystarczającym dowodem na uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi przedłożona przez skarżącą kserokopia zaświadczenia lekarskiego wydanego w dniu 29 czerwca 200Ir." Zaświadczenie to - przy braku innych dowodów przedłożonych przez skarżącą - stało się podstawą wydanych rozstrzygnięć. Decydujące w niniejszej sprawie jest jednak to, iż w aktach sprawy brak jest przedmiotowego zaświadczenia. Tym samym niemożliwe jest ustosunkowanie się przez Sąd do twierdzeń organu, iż dokument ten ogranicza się do stwierdzenia, że "w chwili obecnej pacjentka nie nadaje się do stawienia w sądzie". Jest to o tyle istotne, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 6 listopada 2001 r. Orzekające w sprawie organy przyjmując takie brzmienie owego zaświadczenia ("w chwili obecnej") podnoszą, że zaświadczenie to wskazuje, że skarżąca mogła być niezdolna do złożenia środka zaskarżenia wyłącznie w okresie pozostającym w bezpośredniej bliskości w stosunku do daty wystawienia przez lekarza tego dokumentu. Zważyć jednak należy, że treść tego zaświadczenia inaczej jest odczytywana przez skarżącą. W złożonej do Sądu skardze podnosi ona, że z treści zaświadczenia wynika, że faktycznie w dacie jego wydania (tj. 29 czerwca 200Ir.) "nie mogła ona stawić się w sądzie ale także, że leczenie to potrwa 6 miesięcy i przez ten okres będzie ona niedysponowana". Brak zaświadczenia w aktach sprawy uniemożliwia sądowi ocenę, czy skarżąca uprawdopodobniła brak swej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Nie wyjaśnianie więc przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszystkich okoliczności sprawy obligowało Sąd - z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. - do uchylenia obu postanowień tego organu. W zakresie dotyczącym kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 210 p.s.a., art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.