SA/Rz 1102/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącej I. C. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. SA/Rz 1102/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] IV 2001 r. Nr [...] Burmistrz Miasta [...] umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego pawilonu handlowego o kiosk branży ogrodniczej na nieruchomości nr ew. 2711/3 i 2711/4 w L. Jak wynika z uzasadnienia decyzji inwestor J. G. w dniu 6 II 1998 r. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn. "rozbudowa istniejącego pawilonu handlowego o kiosk branży ogrodniczej". Decyzją z dnia [...] II 1998 r. Nr [...] Burmistrz Miasta [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla omówionej na wstępie decyzji. W uzasadnieniu wskazał iż zgodnie z art. 43 o zagospodarowaniu przestrzennym "nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Lokalizacja wnioskowanej inwestycji jest zgodna z ustaleniami planu. Po rozpoznaniu odwołania SKO decyzją z dnia [...] V 1998 r. Nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzją z dnia [...] XII 1998 r. Kierownik Urzędu Rejonowego [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na rozbudowę pawilonu handlowego. Inwestorzy na podstawie decyzji o pozwoleniu przystąpili do realizacji budowy i następnie zgłosili fakt jej zakończenia. Pismem z dnia 27 IV 2003 r. I. C. złożyła odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] IV 2001 r. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji z dnia [...] II 1998 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W uzasadnieniu podniosła iż sąsiaduje z działką inwestora i nie brała udziału w postępowaniu na żadnym etapie. Poza tym jej zdaniem przedmiotowa inwestycja nie spełnia warunków technicznych. Podkreśliła, iż zaskarżoną decyzję doręczono jej w dniu 17 IV 2003 r. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia [...] V 2003 r. Nr [...] na zasadzie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wskazało, iż wobec złożenia odwołania przez osobę, która nie brała udziału w postępowaniu o wydanie decyzji I instancji nie ma podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia odwołania. Powołano się na uzasadnienie wyroku NSA z dnia 1 XII 2000 r. sygn. akt SA/Rz 826/00, w którym przyjęto, iż złożenie odwołania przez stronę, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym powoduje brak przymiotu strony i w konsekwencji niedopuszczalność odwołania. Decyzję tą zaskarżyła do NSA I. C. W motywach skargi podkreśliła, że nie podziela argumentacji organu, iż nie ma uprawnień strony, albowiem ta kwestia w innych sprawach została przesądzona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./. Sąd rozpoznając skargi bada zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami obowiązującego prawa, przy czym nie jest związany granicami skargi i powołaną podstawą prawną – art., art. 3, 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Skarga zasługuje na uwzględnienie chociaż z innych względów niż podnosi skarżąca. Bezspornym jest, że decyzja Burmistrza [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stała się ostateczna. W dniu 17 grudnia 2001 r. I. C. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. Jako podstawę wznowienia wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. a więc "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu". Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] Burmistrz Miasta [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r., a postępowanie wznowieniowe toczy się do chwili obecnej. Kolejno pismem z dnia 30 kwietnia 2003 r. I. C. złożyła odwołanie od ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. opisanej na wstępie, wskazując iż jest stroną postępowania a zaskarżona decyzja nie została jej doręczona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2003 r. umorzyło postępowanie albowiem odwołanie złożyła osoba nieuprawniona. Złożenie odwołania obliguje organ odwoławczy do przeprowadzenia postępowania wstępnego, które ma na celu ustalenie czy jest ono dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu /art. 134 k.p.a./. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze badając pod tym kątem wniesione przez I. C. odwołanie powinno je ocenić pod kątem spełnienia warunków formalnych. Skoro decyzja zaskarżona ma walor ostateczności i toczy się postępowanie nadzwyczajne o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. prowadzenie postępowania odwoławczego jest niedopuszczalne w rozumieniu przepisów art. 134 k.p.a. To naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./.