SA/Rz 1126/02

Dnia 26 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Helena Rydzik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2002 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. SA/Rz 1126/02 Uzasadnienie H. i B. B. złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na drugostronnie opisaną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej, którą pismem procesowym z dnia 8 grudnia 2003r. cofnęli. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej ustawą o p.s.a.). Stosownie do treści art. 60 ustawy o p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże Sąd. Jednakże Sąd jest zobligowany do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne w razie stwierdzenia, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą przesłanki wyłączające związanie Sądu oświadczeniem skarżących o cofnięciu skargi. Zatem postępowanie sądowe należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z § 2 tego przepisu i art. 16 § 2 ustawy o p.s.a. Skarżący byli zwolnieni od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego.