SA/Rz 1287/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Bożena Wieczorska Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Włoch (spr.) Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant st.sekr. Bernadetta Krztoń po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze "A" Spółka z o.o. w W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zaległości w podatku od nieruchomości za 2001r. o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2002r. Wójt Gminy [...] określił A. Spółce z o.o. w W. wysokość zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 11 miesięcy 2001r. w kwocie 8964,30 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę na dzień wydania decyzji w wysokości 1896,30 zł. Organ I instancji ustalił, że Decyzją Pełnomocnika Do Spraw Osób Niepełnosprawnych- Sekretarza Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej z dnia [...] października [...] przyznano podatnikowi status zakładu pracy chronionej na okres od 10 października 1998r. do 9 października 2001r., który został przedłużony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2001r. [...] na okres od 10 października 2001r. do 9 października 2004r. Spółka zadeklarowała podatek od nieruchomości tj. stacji paliw w K. w kwocie 9779,20 zł, jednocześnie informując, że jest zwolniona z tego podatku w oparciu o art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.) w związku z art. 31 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz.776 z późn. zm.). Spółka wynajęła należącą do niej stację paliw w K. od 16 stycznia 2001r. S. B. zam. W J. a następnie od 6 sierpnia 2001r. B. K. zam. w S., wobec czego nie korzystała z tego obiektu. Organ I instancji uznał, że nie ma podstaw do traktowania jako obiektów zakładu pracy chronionej- nieruchomości które są wykorzystywane przez inny podmiot nie będący zakładem pracy chronionej. Z art. 31 ust. 1 pkt. 1 wyżej cyt. ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji wynika, że sam fakt prowadzenia zakładu pracy chronionej nie uzasadnia zwolnienia z podatku wszystkich nieruchomości będących własnością tego zakładu, ale tylko te, które służą do prowadzenia zakładu. Od przedmiotowej decyzji Spółka złożyła odwołanie w którym domagała się jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 31 ust. 1 pkt. 2 wyżej. cyt. ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji przez jego błędną wykładnię. Według niej w okresie od stycznia do listopada 2001r. wykładnia tego przepisu wskazywała, że zwolnienia zakładów pracy chronionej mają charakter podmiotowy i w tym okresie zwolniona była z podatku od nieruchomości. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, iż zakład pracy chronionej nie jest zwolniony z podatku od wszystkich nieruchomości, ale tych które wchodzą w skład zakładu zgodnie z decyzją o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej. Dotychczasowe wątpliwości interpretacyjne odnośnie art. 31 ust. 1 pkt. 1 wyżej cyt. ustawy o rehabilitacji rozwiała uchwała NSA z dnia 5 listopada 2001r. FPS 7/01- opubl. w ONSA 2002/2/56. Z uchwały tej wynika, że podatnik zamierzający skorzystać ze zwolnienia podatkowego musi wykazać zarówno przesłankę podmiotową tj. posiadanie statusu zakładu pracy chronionej oraz przedmiotową w postaci związku przedmiotu opodatkowania z prowadzoną działalnością gospodarczą tego zakładu. Zakład pracy chronionej w W. nie obejmuje nieruchomości położonych w K. Od przedmiotowej decyzji pełnomocnik A. Sp. z o.o. w W. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił naruszenie zasady wynikającej z art. 2 Konstytucji a także naruszenie prawa materialnego w postaci art. 31 ust. 1 pkt. 1 wyżej cyt. ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji poprzez jego błędną wykładnię i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że z uwagi na fakt iż Rzeczpospolita Polska jest państwem prawnym podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji stanowienia prawa budzącego poważne wątpliwości interpretacyjne. W orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego przed 5 listopada 2001r. zarysowało się stanowisko, iż wszystkie nieruchomości wchodzące w skład przedsiębiorstwa posiadającego status zakładu pracy chronionej są związane z jego działalnością i jako takie podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości. Uchwała NSA z dnia 5 listopada 2001r. FPS 7/01- opubl. ONSA 2002/2/56 stosowana do okresu sprzed jej wydania, zawężałaby zakres hipotezy normy prawnej z art. 31 wyżej cyt. ustawy o rehabilitacji. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Skarga jest bezzasadna. Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. Niezasadne byłoby bezwarunkowe objęcie zwolnieniem od podatku wszystkich nieruchomości wymienionych w art. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. O podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.), będących w posiadaniu przedsiębiorcy, który prowadzi zakład pracy chronionej bez uwzględnienia faktu, czy dana nieruchomość jest związana z prowadzeniem takiego zakładu. Brzmienie przepisu jak i cel unormowania wskazują, że zwolnienie podatkowe, określone w art. 31 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z pożn. zm. ) ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. W konsekwencji podatnik aby skorzystać ze zwolnienia musi wykazać, że posiada status zakładu pracy chronionej oraz, że zachodzi związek przyczynowy pomiędzy przedmiotem opodatkowania a działalnością gospodarczą prowadzonego zakładu pracy chronionej. Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 5 listopada 2001 r. –FPS 7/01 opubl.. w ONSA 2002/2/56, które w pełni zasługuje na aprobatę. Fundamentalne znaczenie dla zakwalifikowania obiektów jako wchodzących w skład zakładu pracy chronionej i służących do prowadzenia tego zakładu ma treść decyzji o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej. Z treści decyzji Pełnomocnika Do Spraw Osób Niepełnosprawnych Sekretarza Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej z dnia [...] października 1998 r. [...] wynika, że status zakładu pracy chronionej przyznano A. Sp. z o. o. w W. i nie obejmuje ona nieruchomości położonych w K. Bezsporne jest, że stacja paliw w K. wynajęta została przez skarżącą od 16 stycznia 2001 r. S. B. zam. w J. a od 6 sierpnia 2001 r. B. K. zam. w S. Z tego względu przedmiotowy obiekt nie pozostawał w związku z działalnością gospodarcza prowadzoną przez skarżącą posiadającą status zakładu pracy chronionej. Skarżąca nie spełniła więc przesłanki przedmiotowej koniecznej do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 11 wyżej cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 31 ust. 1 pkt 1 wyżej cyt. ustawy o rehabilitacji w podatku od nieruchomości od stacji paliw w K. Ograny podatkowe nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego wobec czego skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).