SA/Rz 1352/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Zbigniew Czarnik Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala SA/Rz 1352/02 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...].V.2002 r. Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M. Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].IV.04 r. nakazującej inwestorowi rozbiórkę części istniejącego budynku produkcyjnego stolarni z częścią socjalną utrzymał w mocy decyzję organu I instancji powołując jako podstawę prawną przepis art. 48, art. 52 ustawy z dnia 7.VII.1994 r. prawo budowlane /Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm./. Jak wynika z akt administracyjnych decyzją z dnia [...] marca 1999 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. Z. pozwolenia na budowę budynku produkcyjnego stolarni z częścią socjalną, administracyjną, budynkiem magazynowym wraz z infrastrukturą techniczną na działkach położonych w W. W oparciu o to pozwolenie inwestor zrealizował budynek produkcyjny z częścią socjalną i uzyskał pozwolenie na użytkowanie wydane w dniu 31.XII.1999 r. Podczas kontroli stwierdzono, że pozostała część obiektu objęta decyzją o pozwoleniu na budowę tj. budynek magazynowy jest realizowana niezgodnie z pozwoleniem. W związku z tym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] wstrzymano roboty budowlane przy budowie części magazynowej, a następnie decyzją z dnia [...].III.2002 r. organ określił czynności niezbędne do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Ponadto stwierdzono, że użytkowana część produkcyjna obiektu została od strony zachodniej rozbudowana. Rozbudowa o wymiarach 5,60 x 32 m wykonana została jako murowana z pustaków gazobetonowych, parterowa, nie podpiwniczona z dachem jednospadowym krytym blachą. Rozbudowę wykonano po oddaniu do użytkowania istniejącego budynku produkcyjnego tj. po 31.XII.1999 r., a użytkowana jest jako sprężarkownia i kotłownia. Zlokalizowano tam również pomieszczenie do malowania klejem. Na tą rozbudowę M. Z. nie posiadał pozwolenia na budowę. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa rozbudowa wykonana została po 1.I.1995r. nakazano rozbiórkę w oparciu o art. 48 prawa budowlanego. W odwołaniu od decyzji organu I instancji inwestor wniósł o jej uchylenie, wskazując iż rozbudowę prowadził równocześnie z budową objętą pozwoleniem na budowę. Rozbudowa wraz z budynkiem produkcyjnym stanowi jedną całość. Zarówno ściany jak i fundamenty są konstrukcyjnie powiązane. Po rozpoznaniu odwołania organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu naprowadził, że w oparciu o wyniki rozprawy administracyjnej z dnia 7.I.02 stwierdzono, że budowę prowadzono po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku produkcyjnego. W wyniku samowolnie wykonanych robót budowlanych powstałą część obiektu budowlanego, która zgodnie z brzmieniem art. 3 cyt. ustawy jest przedmiotem zainteresowania organu. Inwestor nie przedłożył dokumentu potwierdzającego jego legalne wybudowanie. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje nakazem rozbiórki. Ustosunkowując się do zarzutu inwestora, iż przedmiotowa dobudowa wykonana została równocześnie z budową budynku produkcyjnego nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. Załączona do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwentaryzacja geodezyjna z 28.XII.1999 r. zaprzecza twierdzeniom skarżącego, iż przedmiotowa dobudowa prowadzona była równocześnie z budową budynku produkcyjnego. Decyzję tą zaskarżył M. Z. do NSA wnosząc o jej uchylenie. Wniósł o danie mu możliwości zalegalizowania tej części budowy. Dobudowa część jest funkcjonalnie związana z budynkiem gospodarczym i stanowi jedną całość. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniach decyzji obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 poz. 1269/ stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej /§ 1/. Kontrola ta wykonywana jest co do zasady pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Jej zakres wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawa prawna /§ 1/. Uwzględnić skargę może tylko wówczas, gdy stwierdzi naruszenie prawa w stopniu określonym przez przepis art. 145 § 1 cyt. ustawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie budzi wątpliwości, że inwestor w oparciu o pozwolenie na budowę zrealizował budynek produkcyjny z częścią socjalną i uzyskał na nie pozwolenie na użytkowanie. Podczas kontroli stwierdzono, że użytkowana część produkcyjna obiektu została od strony zachodniej rozbudowana o pomieszczenie 5,60 m x 32,0 m wykonane jako część murowana. Na wykonanie tej rozbudowy inwestor M. Z. nie posiada pozwolenia wymaganego przepisami prawa. Przesłanki materialno-prawne ustalone w przedmiotowej sprawie jednoznacznie wskazują na zasadność zastosowania przepisu art. 48 prawa budowlanego z 1994 r. w wyniku samowolnie wykonanych robót budowlanych pozostał obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 cyt. ustawy. Inwestor nie przedłożył dokumentu potwierdzającego jego legalne wybudowanie. Niedopełnienie tego obowiązku jest warunkiem wystarczającym do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego. Podnoszone w odwołaniu okoliczności, iż dobudowana bez pozwolenia część budynku jest nierozłącznie związana z budynkiem produkcyjnym objętym pozwoleniem na budowę jest bez znaczenia w przedmiotowej sprawie. Podnoszona zaś na rozprawie okoliczność, iż należy zastosować przepis art. 49 cyt. ustawy nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. A zarzut niewyjaśnienia przez organ tej okoliczności jest bezpodstawny. Jak wynika z załączonej do akt inwentaryzacji powykonawczej budynku głównego z XII.1999 r. nie wykazywała istnienia tej dobudowanej części. Kategoryczne brzmienie przepisu art. 48 cyt. ustawy nie przewiduje żadnych wyjątków w sytuacji gdy obiekt został wybudowany bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.