SA/Rz 1386/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala SA/Rz 1386/03 U z a s a d n i e n i e Decyzją ostateczną z dnia [...] grudnia 2001 roku [...] Prezydent Miasta [...], po rozpatrzeniu wniosku P. J. i E. K. , zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenia na budowę na inwestycję p.n. budynek mieszkalny jednorodzinny na działkach o nr: 16624, 1565/2 obr. [...], wraz z przyłączami wody, energii elektrycznej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, gazu wraz z wewnętrzną instalacją gazową i kabla telekomunikacyjnego na działkach o nr : 1640/3, 1627/2,1643,1624,1627/1, 1574,1592/3,1565/2 . Wnioskiem z dnia 30 września 2002 roku inwestorzy zwrócili się o akceptację zmiany projektu budowlanego w zakresie projektu zagospodarowania działki / zmiany lokalizacji budynku/ na działkach nr 1624, 1565/2 i 1592/5.Do wniosku dołączyli projekt zagospodarowania wraz z opinią ZUDP Nr [...] z 27.08.2002 roku , oświadczenie właścicieli działek o nowej lokalizacji oraz umowy użyczenia działek, przez które przebiegać mają przyłącza do planowanego budynku. Prezydent Miasta decyzją [...] z dnia [...] maja 2003 r. , działając na podstawie przepisu art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./ oraz art. 104 k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu wniosku P. J. i E. K. dotyczącego zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji pod nazwą budynek mieszkalny jednorodzinny na działkach o nr 1624,1565/2 obr,[...] wraz z przyłączami wody, energii elektrycznej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, gazu wraz z wewnętrzną instalacją gazową, kabla telekomunikacyjnego, na działkach o nr 1640/3,1627/2,1643,1624,1574,1592/5,1565/2 obr.[...] położonych przy ul. M. w części dotyczącej odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego zagospodarowania i uzbrojenia zmienił decyzję własną z dnia [...] grudnia 2001 r. [...] w następujący sposób: a) zatwierdził "projekt budowlany – zagospodarowanie i uzbrojenie – część 2 aneks" dotyczący zamiany lokalizacji budynku i dostosowanie do niej zmiany w sieciach zewnętrznych- autorstwa inż. arch T. K. , oraz projekt budowlany zjazdu indywidualnego z ul. M. do projektowanego budynku mieszkalnego , autorstwa inż. Z. C. b) pozostałe warunki pozwolenia na budowę [...] z [...] grudnia 2001 pozostawił bez zmian. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że P. J. i E. K. wystąpili z wnioskiem o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2001 roku [...] w części dotyczącej zatwierdzonego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działkach 1624,1565/2, obr [...] w zakresie lokalizacji budynku. Inwestorzy zamierzają przesunąć budynek w kierunku południowym wchodząc na działkę 1592/5, stanowiącą współwłasność Skarbu Państwa i J. W., z którymi zawarli umowę użyczenia. Nie godząc się z tą decyzją , odwołanie złożył M. P., właściciel działki 1627/1, wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z zasadami postępowania administracyjnego, a także, naruszającej, jego zdaniem ,interesy osób trzecich. Zarzucił bowiem, że uniemożliwia mu ona użytkowanie obiektów produkcyjnych ( szklarni) zgodnie z ich przeznaczeniem, zwłaszcza, że od strony południowej są one zacienione 5 kondygnacyjnym blokiem komunalnym. Odwołujący zarzucił, że w okresie poprzedzającym wydanie decyzji, wniósł zastrzeżenia, do których Prezydent Miasta nie ustosunkował się. Zarzucił, że obiekty budowlane należy projektować zgodnie z zasadami wiedzy technicznej , podając jako przykład "Zasady budowy i wyposażenia szklarni" prof. Dr Emila Chroboczka wyd. II 1971 r., gdzie na str. 14 odległość szklarni od obiektów zacieniających określa się jako równą co najmniej trzykrotnej wysokości tych obiektów. Wojewoda [...] decyzją [...] z dnia [...] lipca 2003 roku , po rozpatrzeniu odwołania M. P. , uchylił decyzję Prezydenta Miasta z [...] maja 2003 w części dot. pkt 1 wraz z ppkt a i w tym zakresie orzekł następująco : - zatwierdzam projekt budowlany zagospodarowanie i uzbrojenie – część 2 aneks przewidujący lokalizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach 1624,1565/2,1592/5 obr.[...] wraz z przyłączem wody na działkach nr 1565/2,1592/5,1624 1627/2,1640/3 i 1643, energii elektrycznej na działkach 1565/2 i 1624, kanalizacji sanitarnej na działkach 1592/5,1624 i 1640/3, kanalizacji deszczowej 1565/2,1592/5 i 1574, gazu na działkach 1624 i 1592/5 i kabla telekomunikacyjnego na działce 1565/2 , opracowany przez inż arch. T. K. oraz zjazd z ul. M. wg projektu inż. Z. C. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ściana zacieniająca w zaprojektowanym budynku o wysokości 3,25 znajduje się w odległości 4,0 m od granicy działki, zaś maksymalna wysokość obiektu wynosi 8,60 m, przy czym odległość kalenicy od granicy jest równa 8,64 m. Tak więc określone rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994 r. oddziaływanie zaprojektowanego budynku wiążące się z ograniczeniem dopływu światła nie wykracza poza działkę inwestora. Nadto – budynek inwestora znajduje się po zachodniej stronie nieruchomości odwołującego i nie stanowi przeszkody dla słońca do godzin popołudniowych. Nadto – w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego teren inwestycji określono jako tereny istniejącej i projektowanej do uzupełnienia zabudowy jednorodzinnej, przewidywana lokalizacja szkoły podstawowej oraz usług handlu i rzemiosła. Zatem - podstawową funkcją tego terenu jest zabudowa jednorodzinna, nie związana z hodowlą roślin, czy produkcją rolną. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo budowlane, prawo cywilne i Konstytucję, w szczególności pogarszającej korzystanie z prawa własności przez odwołującego. Skarżący zarzucił , że inwestor mając zatwierdzoną lokalizację budynku mieszkalnego przesunął ten budynek w kierunku południowym , naprzeciw szklarni skarżącego, na odległość 5,50 od nich, uzyskując na to decyzję Prezydenta Miasta , mimo zastrzeżeń wniesionych przez skarżącego, który prowadzi gospodarstwo rolne pod nazwą "działy specjalne" – hodowla roślin w szklarniach. Decyzja Wojewody nie ma żadnego związku z odwołaniem , oznacza zamierzone działanie na niekorzyść skarżącego, aby uniemożliwić mu obronę swoich interesów, co jest naruszeniem zasad kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego Wojewoda błędnie stwierdził, że szklarnie nie są pomieszczeniami na stały pobyt ludzi, co ma oznaczać, że dopływ światła i właściwego nasłonecznienia nie jest konieczny. Zdaniem skarżącego jest to absurdalne stwierdzenie, bowiem właśnie dopływ światła i właściwe nasłonecznienie jest najważniejszym czynnikiem w hodowli roślin. Skarżący nie zgadza się z przeprowadzoną analizą zacienienia, bowiem przepisy nie przewidują wykonywania analizy do granic działki.Zarzuca również, że przepisy techniczno – budowlane nie regulują odległości szklarni od budynków mieszkalnych, należało zatem odwołać się do przepisu art. 5 ust.1 prawa budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany należy projektować, budować i utrzymywać zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej... Skarżący ponownie zacytował zasady budowy wyposażenia szklarni opracowane przez prof. Emila Chroboczka, wg których odległość szklarni od wysokich obiektów zacieniających powinna być równa co najmniej trzykrotnej wysokości tych obiektów. Tymczasem w przedmiotowym wypadku zbliżenie budynku jest ponad dwukrotnie większe od wymaganego, co narusza przepis art. 144 k.c. oraz art. 5 ust.1 pkt 6,7 i 9 ustawy prawo budowlane. Skarżący nie zgadza się też ze stwierdzeniem, że budynek inwestora nie stanowi żadnej przeszkody. Szklarnie są już zacienione od strony południowej przez 5 kondygnacyjny blok. Powołanie się organu na Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego skarżący uznał za bezpodstawny zamiar pozbawienia go własności, niezgodny z Konstytucją ,nadto - przekroczenie przez organ kompetencji. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że skarżący powtórzył zarzuty podniesione w odwołaniu, do których organ ustosunkował się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnośnie natomiast zarzutu dotyczącego analizy dopływu światła, organ wyjaśnił, że miała ona wykazać, że oddziaływanie zaprojektowanego budynku wiążące się z ograniczeniem dopływu światła dziennego nie wykracza nawet poza działkę inwestora. Natomiast sprawa zacienienia szklarni przez 5 kondygnacyjny budynek wykracza poza przedmiot postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 / sprawy, w których skargi zostały wniesione do naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone / a do takich należy niniejsza sprawa / podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153 poz.1269/ , sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. /par.1/. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ par.2/. Zakres kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 / zwanej dalej P.p.s.a. stanowiący ,że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Według art. 135 tej ustawy Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej końcowego załatwienia. W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd jest zobowiązany do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy lub jeżeli zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji przewidziane art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Po dokonaniu takiej kontroli ,Sąd doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja Wojewody nie narusza prawa. Zgodnie z przepisem art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane / Dz. U. z 2000 r. nr 106 poz.1126 /, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 33 ust.1 tej ustawy , pozwolenie dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Do wniosku o pozwolenie na budowę / ust.2/- należy dołączyć : 1/. 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami , uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust.7 – dotyczącym uprawnień projektanta, 2/. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3/ decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do przepisu art. 35 ust.1 pkt 1 i 2 tej ustawy , przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ,przepisami, w tym techniczno – budowlanymi oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń . W wypadku istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, konieczne jest uzyskanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę / art. 36 a/. W rozpatrywanej sprawie Prezydent Miasta, ostateczną decyzją [...] z dnia [...] grudnia 2001 roku po rozpatrzeniu wniosku inwestorów P. J. i E. K. zatwierdził projekt budowlany i zatwierdził pozwolenie na budowę na inwestycję p.n. "Budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z przyłączami" . Organ stwierdził, że wnioskodawcy złożyli wymagany projekt budowlany wraz z niezbędnymi uzgodnieniami, wskazując jednocześnie, że inwestycja zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 2001 roku. Oznacza to, że zarówno wniosek, jak i decyzja organu zgodne są z wymienionymi wyżej przepisami art. 28 i 33 Prawa budowlanego. Następnie, zgodnie z przepisem art. 36 a, inwestorzy wnieśli o akceptację zmiany projektu budowlanego w zakresie projektu zagospodarowania terenu, przedkładając niezbędne dokumenty. Należy w tym miejscu wskazać, że zgodę na nową lokalizację budynku inwestora na działkach 1624,1565/2 i 1592/5 obr [...] wyraził m.in. skarżący M. P./ oświadczenie na karcie 9 , II część akt I instancji/. W tej sytuacji organ wydał decyzję o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy dokonał niejako korekty tej decyzji, wymieniając w sentencji szczegółowo działki , przez które przeprowadzone mają być poszczególne przyłącza do projektowanego budynku. W ocenie Sądu procedura zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę została zachowana. Odległość projektowanego budynku od granicy działki skarżącego wynosi 4 m. Oznacza to, że jest ona zgodna z par. 12 ust.4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie / Dz. U. z 99 r.Nr 15 poz. 140/. Należy też dodać, że projektowany budynek zlokalizowany jest w terenie, który w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Miasta określony jest jako "teren istniejącej i projektowanej do uzupełnienia zabudowy jednorodzinnej ..." Sąd nie podziela słuszności zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia przez organy administracji prawa własności skarżącego. Przepis art.. 140 kodeksu cywilnego stanowi, że w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Jedną z ustaw nakładających na właściciela nieruchomości pewne granice swobody korzystania ze swej własności jest m.in. prawo budowlane. Zgodnie z przepisem art. 4 tej ustawy, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W zwartej zabudowie miejskiej, gdzie działki budowlane mają niewielką powierzchnię, niemożliwe jest uwzględnienie potrzeb wszystkich właścicieli nieruchomości sąsiadujących z planowaną inwestycją, dlatego przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd jest zgodność orzeczenia organu z obowiązującymi przepisami. badanej sprawie inwestorzy wykazali swoje prawo do dysponowania nieruchomościami, których inwestycja dotyczy. Jak wskazano wyżej - Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego dopuszcza zagospodarowanie tych nieruchomości w sposób zamierzony przez inwestorów, a zaprojektowany budynek spełnia warunki techniczne ustalone przez w/w rozporządzenie z 14 grudnia 1994 roku i przepisy ustawy Prawo budowlane. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że organy obu instancji podjęły decyzje odpowiadające prawu, dlatego uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a.W