SA/Rz 1435/03

PostanowienieWSA w Rzeszowie2004-01-19

Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego wniesiona od decyzji organu pierwszej instancji, od której nie wniesiono odwołania do organu drugiej instancji, jest dopuszczalna, mimo złożenia wniosku o uzupełnienie lub sprostowanie tej decyzji?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków odwoławczych przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym. Złożenie wniosku o uzupełnienie lub sprostowanie decyzji organu pierwszej instancji nie zwalnia strony z obowiązku wniesienia odwołania do organu drugiej instancji, a jedynie wpływa na bieg terminu do wniesienia tego odwołania lub skargi do sądu. Brak wniesienia odwołania skutkuje brakiem wyczerpania toku instancji.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2003 r. w przedmiocie określenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości. Decyzja ta została wydana w pierwszej instancji po wznowieniu postępowania. Strona nie wniosła odwołania od tej decyzji, ale złożyła wniosek o uzupełnienie i sprostowanie decyzji, od którego Izba Skarbowa odmówiła. Organ skarżący wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania toku instancji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości -postanawia- odrzucić skargę SA/Rz 1435/03 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] Izba Skarbowa wznowiła z urzędu postępowanie zakończone ostateczną decyzją własną z dnia [...] grudnia 2001r. nr [...] określającą D. K. zaległość podatkową w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości i następnie w stosunku do wymienionej podatniczki wydała decyzje: 1/ z dnia [...] lipca 2003r. nr [...] odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej przy czym decyzja ta tj. decyzja z dnia [...] lipca 2003r. /jak wynika z jej treści/ podjęta została po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 marca 2003r. o zmianę powołanej wyżej decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2001r. w części dotyczącej określenia odsetek za zwłokę, 2/ z dnia [...] lipca 2003r. nr. [...] - podjętą po wznowieniu postępowania z urzędu - mocą której Izba uchyliła w całości powołaną wyżej decyzję własną z dnia [...] grudnia 200Ir. oraz decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2001r. nr [...] i określiła D. K. zaległość w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości według stanu na dzień 18 marca 1998r. i 30 sierpnia 2001r. W obu powyższych decyzjach zawarte zostały pouczenia o prawie wniesienia od nich odwołania do Izby Skarbowej w terminie 14 dni od daty ich otrzymania a decyzje te doręczone zostały adwokatowi - pełnomocnikowi podatniczki w dniu 21 lipca 2003r. W dniu 4 sierpnia 2003r. /data nadania pocztowego/ pełnomocnik podatniczki wniósł do Izby Skarbowej wniosek o uzupełnienie treści decyzji z dnia [...] lipca 2003r. /data podana omyłkowo, gdyż w tej dacie decyzje nie były wydawane/ o numerze jak wyżej a także o wyjaśnienie czy nie nastąpiła oczywista omyłka w określeniu ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości. Odrębnymi postanowieniami z dnia [...] sierpnia 2003r. o takich samych numerach tj. [...] Izba Skarbowa: - odmówiła na podstawie art. 213 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 z późn. zm./ uzupełnienia decyzji z dnia [...] lipca 2003r. numer j/w, - odmówiła na podstawie art. 215 § 1 cyt. Ordynacji sprostowania decyzji z dnia [...] lipca 2003 r. numer j/w i w obu postanowieniach zawarła pouczenie o przysługującym na nie zażaleniu do Izby w terminie 7 dni od daty ich doręczenia; postanowienia powyższe doręczone zostały pełnomocnikowi podatniczki w dniu 28 sierpnia 2003r. W dniu 27 września 2003r. /data nadania pocztowego/ pełnomocnik podatniczki wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Rzeszowie skargę "na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...].07.2003 o numerze: [...]" /numer wskazany wadliwie/ i w końcowej części skargi podał, iż zachowany został na podstawie art. 213 § 4 i 5 Ordynacji podatkowej termin do jej wniesienia, ponieważ postanowienie Izby z dnia [...] sierpnia 2003r. o odmowie sprostowania decyzji zostało mu doręczone w dniu 28 sierpnia 2003r. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa - przywołując również przepis art. 213 § 4 i 5 Ordynacji podatkowej - wniosła o jej odrzucenie ponieważ nie został wyczerpany tok instancji, gdyż podatniczka -mimo " stosownych pouczeń zawartych w decyzjach z dnia [...] lipca 2003r. i postanowieniach z dnia [...] sierpnia 2003r. - nie wniosła od nich odwołania i zażalenia a więc nie zapadły rozstrzygnięcia w drugiej instancji. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm./ sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - powoływanej dalej jako p.s.a. Ze względu na datę złożenia niniejszej skargi, dopuszczalność jej złożenia, terminowość itd. musi być oceniana na podstawie przepisów obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 z późn. zm./ z uwzględnieniem także przepisów powołanej wyżej Ordynacji podatkowej. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 34 ust.l i 2, art. 35 ust.l cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, skarga do tegoż Sądu mogła być wniesiona po wyczerpaniu środków odwoławczych przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie /obecnie kwestie te uregulowane zostały w art. 52 i art. 53 p.s.a./. Strona, która otrzymała decyzję organu podatkowego /każdej instancji/ ma prawo w ciągu 14-tu dni złożyć do organu wniosek o uzupełnienie tejże decyzji w określonym zakresie tj. odnośnie merytorycznego rozstrzygnięcia oraz odnośnie prawa wniesienia odwołania, skargi itd. lub sprostowania co do pouczenia i jeśli organ dokona takiego uzupełnienia lub sprostowania, to czyni to w formie decyzji /art. 213 § 1, § 4 cyt. Ordynacji/ Jeśli chodzi o decyzję wydaną przez organ podatkowy w I instancji, to również w terminie 14 dni od jej otrzymania przysługuje stronie prawo do wniesienia od niej odwołania /art. 223§ 2 w związku z art. 220 i art. 127 cyt. Ordynacji/. W takim przypadku ze względu na jednakowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji oraz do złożenia odwołania od decyzji, środki te w tym terminie wzajemnie się wykluczają a więc jeśli strona składa wniosek o uzupełnienie to w tym samym terminie nie może złożyć odwołania od decyzji organu I instancji. Nie oznacza to jednak utraty uprawnień strony, ponieważ jeśli strona złożyła wniosek żart. 213 § 1 cyt. Ordynacji /o uzupełnienie/ i organ dokona tegoż uzupełnienia decyzją to w takim przypadku termin do wniesienia odwołania od "pierwotnej" decyzji tj. decyzji uzupełnianej, biegnie od dnia doręczenia stronie decyzji o sprostowaniu lub uzupełnieniu / art. 213 §1, §3 i § 4 cyt. Ordynacji/. Jeśli natomiast organ odmówi stronie wnioskowi w przedmiocie jak wyżej, to wydaje postanowienie /na które przysługuje zażalenie/ ale wówczas termin do wniesienia odwołania od decyzji "pierwotnej" również ulega przedłużeniu /art. 213 § 5 cyt. Ordynacji/. Przedstawione wyżej regulacje odnoszą się także do sytuacji, gdy przedmiotem wniosku o uzupełnienie /sprostowanie/ jest decyzja wydana przez organ II instancji - wówczas odpowiedniemu "przedłużeniu" ulega termin do wniesienia skargi do sądu na decyzję uzupełnianą lub co do której odmówiono uzupełnienia /sprostowania/. Zaznaczyć przy tym należy, że złożenie przez stronę wniosku na podstawie art. 215 § 1 lub §2 cyt. Ordynacji /sprostowanie błędów lub omyłek, wyjaśnienie wątpliwości/ nie wpływa na bieg terminu do wniesienia odwołania lub skargi, gdyż brak w tym zakresie stosownej regulacji; wnioski takie nie są zresztą ograniczone żadnym terminem. Wyrażona w powołanej Ordynacji podatkowej zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego realizowana jest przez prawo wniesienia odwołania tylko do jednej instancji tj. do organu podatkowego wyższego stopnia /art. 127 i art. 220 cyt. Ordynacji/ z tym jednakże, iż w przypadku wydania decyzji w I instancji przez ministra właściwego ds. finansów publicznych, samorządowe kolegium odwoławcze i izbę skarbową, odwołanie od takiej decyzji rozpatruje ten sam organ /art. 221 cyt. Ordynacji w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003r./. Obydwie wymienione wyżej decyzje Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2003r. /oznaczone wadliwie takim samym numerem/ wydane zostały przez tę Izbę w I instancji tj. zarówno decyzja wydana na podstawie art. 254 § 1 cyt. Ordynacji po rozpoznaniu wniosku o zmianę decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 200łr, jak i decyzja wydana na podstawie art. 245 § 1 pkt. 4 w związku z art. 240 §1 pkt.5 cyt. Ordynacji w postępowaniu wznowieniowym również odnoszącym się do decyzji z dnia [...] grudnia 2001r. /art. 245 §1 w związku z art. 244§ 1 i art. 243 § 1 cyt. Ordynacji/. Porównanie treści powołanych wyżej decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2003r, wniosku strony z dnia 4 sierpnia 2003r. o uzupełnienie i "wyjaśnienie czy nie nastąpiła pomyłka", postanowień Izby z dnia [...] sierpnia 2003r. /również wadliwie oznaczonych takim samym numerem/ wskazuje niewątpliwie na to, że wniosek ten oraz postanowienia dotyczą decyzji z dnia [...] lipca 2003r. wydanej w postępowaniu wznowieniowym i zawierającej merytoryczne rozstrzygnięcie w kwestii zryczałtowanego podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości. Tej samej decyzji dotyczy także wniesiona do Sądu skarga w której zawarto wniosek o "uchylenie zaskarżonej decyzji w części określającej zryczałtowany podatek od sprzedaży nieruchomości od części podstawy opodatkowania zawierającej podatek od towarów i usług" a w uzasadnieniu podniesiono zarzuty co naruszenia prawa materialnego przy wyliczeniu podstawy opodatkowania i w konsekwencji wysokości podatku. Biorąc pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności stwierdzić więc należy, że skarga wniesiona na wymienioną wyżej decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2003r. wydaną w postępowaniu wznowieniowym /czyli w I instancji/ i określającą zaległość w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości jest niedopuszczalna, ponieważ wniesiona została od decyzji organu I instancji bez wyczerpania przysługującego stronie zgodnie z art. 221 cyt. Ordynacji środka zaskarżenia czyli odwołania do tejże Izby; złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji - jak wskazano wyżej - zmienia jedynie sposób liczenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia / odwołania lub skargi/ ale nie wyłącza zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego. Z powyższych względów skarga powyższa podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z § 3 i w związku z art. 16 § 2 p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło