SA/Rz 144/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska Sędziowie: NSA Maria Serafin-Kosowska /spr./ AWSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sekr. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 r. na rozprawie- sprawy ze skargi spółki z o.o. "A" z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2002r. Nr [...], 2. określa, że zaskarżona decyzja w zakresie uchylonym pkt 1 nie może być wykonana do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. w pozostałej części oddala skargę, 4. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej spółki z o.o. "A" z siedzibą w K. kwotę 1000 złotych (słownie: tysiąc) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania. SA/Rz 144/03 Uzasadnienie Spółka z o.o. A. z siedzibą w K. dokonała w dniu 19 lutego 2002r. zgłoszenia celnego nr [...] w którym wykazała miazgę sezamową – mielone ziarno sezamu importowaną z Grecji o wartości fakturowej 27 755,20 USD, kod 1208 90 00 0, stawkę celną w wysokości 9% i cło w kwocie 10.826,60 zł. Po przeprowadzeniu stosownego postępowania Naczelnik Urzędu Celnego wydał w dniu [...] września 2002r. decyzję nr [...] w której uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego i zaklasyfikował importowaną miazgę sezamową do kodu 2008 19 19 0, stawkę celną przyjął w wysokości 32% + maksimum 0,09 EUR/kg+DCC* a należne cło wyliczył na kwotę 45.359,90 zł; ponadto obciążył "importera" obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych od kwoty 34.533,30 zł za okres od dnia 19 lutego 2002r. do dnia zapłaty cła. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji podał, że zgodnie z opinią klasyfikacyjną zamieszczoną w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej /Dz.U. nr 74 poz. 830/ będąca przedmiotem importu miazga sezamowa powinna być sklasyfikowana według kodu 200819 co potwierdza także Wiążąca Informacja Taryfowa wydana przez Ministra Finansów. Wskazany w zgłoszeniu celnym kod 1208 90 00 0 obejmuje mąki i mączki z sezamu a więc nie może dotyczyć nasion roztartych lub rozgniecionych. Po rozpoznaniu odwołania spółki "A." /zwanej dalej spółką skarżącą/ od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002r. uchylił tę decyzję w części dotyczącej określenia stawki celnej oraz kwoty długu celnego i przyjął stawkę celną w wysokości 35% obliczając wysokość cła na kwotę 42.103,30 zł a w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy naprowadził, że importowany przez skarżącą spółkę produkt Tahini wykorzystywany do produkcji chałwy prawidłowo został zaklasyfikowany przez organ I instancji do kodu 2008 19 19 0 jako miazga sezamowa a nie – jak twierdzi spółka- mielone ziarno sezamu lub natłuszczona mączka sezamu. Przedłożone przez spółkę oświadczenia producentów Tahini /tj. firm H. S.A. z 22 listopada 2001r. oraz B. S.A. z 28 stycznia 2002r./ zawierają informację, iż Tahini jest produkowane z naturalnych ziaren sezamowych, które są wyłuskiwane przy pomocy specjalnych urządzeń i wody, następnie suszone, oczyszczane oraz rozcierane i mielone; nie zawiera żadnych dodatków ani substancji konserwujących. Organ odwoławczy zaakcentował, że producent B. S.A. /będący także eksporterem w niniejszej sprawie/ sporządził specyfikację Tahini w dniu 7 marca 2000r. w której podał, iż produkt ten otrzymywany jest w wyniku zmiażdżenia prażonych ziaren sezamowych przy czym skarżąca spółka nie przedłożyła organom celnym tej specyfikacji chociaż została dla niej sporządzona a dokument ten przedłożyła inna firma eksportująca ten produkt tj. sp. z o.o. H. przy wniosku o udzielenie wiążącej informacji taryfowej. Uwzględniając materiał dowodowy nadesłany w toku postępowania odwoławczego przez Izbę Celną w C., organ odwoławczy wskazał, iż z wyjaśnień krajowych kontrahentów skarżącej spółki tj. firmy " O." S.A. w B. i firmy L. sp. z o.o. w W. wynika, że od skarżącej spółki nabywały one miazgę sezamową a badania laboratoryjne tego produktu prowadzone pod kątem jakości zdrowotnej wskazują, że miazgę tę uzyskiwano z ziarna sezamu podlegającego procesowi moczenia w wodzie, odtłuszczania a następnie prażenia. Sama skarżąca spółka też wskazywała na prażenie ziaren sezamu w swoim piśmie – faxie z 6 marca 2001r. skierowanym do firmy L. Okoliczność, że ziarno sezamowe – dla uzyskania miazgi sezamowej – poddane zostało procesowi prażenia jest istotna dla klasyfikacji taryfowej i wyłącza możliwość zastosowania kodu podanego w zgłoszeniu celnym. Wskazana w tym zgłoszeniu pozycja 1208 obejmuje bowiem nie odtłuszczone lub częściowo odtłuszczone mąki i grysiki uzyskane przez zmielenie nasion lub owoców oleistych objętych pozycjami 1201- 1207, które to nasiona mogą być poddane wyłącznie umiarkowanej obróbce cieplnej – potwierdza to komentarz zawarty w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej z 24 sierpnia 1999r. /Dz.U. nr 74 poz. 830/. Pozycja ta nie może więc obejmować miazgi sezamowej /w postaci płynnej masy/ uzyskiwanej w wyniku zmielenia uprażonych ziaren sezamu; nadto mąka objęta tą pozycją jest produktem sypkim i drobnoziarnistym. Natomiast pozycja 2008 – prawidłowa dla Tahini- obejmuje owoce, orzechy i inne jadalne części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, zawierające lub nie dodatek cukru albo innej substancji słodzącej lub alkoholu, gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone. Uwzględnienie reguły I Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego oraz opinii klasyfikacyjnej zawartej w cyt. Wyjaśnieniach do Taryfy celnej daje pełne podstawy do zaklasyfikowania miazgi sezamowej do tej właśnie pozycji; nadto organ odwoławczy wskazał na wydaną przez Ministra Finansów – w oparciu o wspomnianą wyżej specyfikację produktu – Wiążącą Informację Taryfową w której dla tego produktu wskazał kod 2008 19 19 0. Nie zachodzą przy tym podstawy do wyłączenia miazgi sezamowej z tej pozycji / uwaga 2 do działu 20 Taryfy celnej/ ponieważ wyłączenie to dotyczy galaretek, past w postaci gotowych wyrobów cukierniczych lub czekoladowych wyrobów cukierniczych klasyfikowanych odpowiednio w pozycji 1704 lub 1806 a miazga sezamowa jest półproduktem cukierniczym. Przedłożony przez skarżącą spółkę grecki dokument WIT nie ma – w ocenie organu odwoławczego - znaczenia w niniejszej sprawie gdyż dotyczy innego towaru a mianowicie produktu określonego jako "mąka z nasion sezamu nie pozbawionych oleju /mielony sezam/". Za nieprawidłową uznał organ odwoławczy stawkę celną zastosowaną przez organ I instancji, gdyż zgodnie z obowiązującymi zasadami powinna być zastosowana stawka autonomiczna w wysokości 35% jako niższa od ustanowionej dla przedmiotowego towaru stawki celnej konwencyjnej i wobec tego przy zastosowaniu tej właśnie stawki organ ten dokonał obliczenia cła w innej wysokości. Jeśli chodzi o odsetki wyrównawcze to organ odwoławczy wskazał, iż spółka skarżąca wskazała w zgłoszeniu celnym nieprawidłowy kod towaru co spowodowało wyliczenie kwoty długu celnego w wysokości niższej od należnej a zatem zgodnie z art. 222 § 4 Kodeksu celnego zasadne jest pobranie odsetek wyrównawczych. Nie zachodzą bowiem przesłanki odstąpienia od tego poboru wymienione w § 1 ust.3 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych /Dz.U. nr 143 poz. 958/ tj. podanie w zgłoszeniu nieprawidłowych danych na skutek szczególnych okoliczności nie wynikających z zaniedbania lub świadomego działania dłużnika. Spółka z o.o. "A." złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Rzeszowie skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej wnosząc o jej uchylenie – oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji – jako wydanej z naruszeniem: art. 180, art. 122 Ordynacji podatkowej, § 1 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania /Dz.U. nr 143 poz. 958/ a także z naruszeniem postanowień: Układu Europejskiego z dnia 16 grudnia 1991r. /Dz.U. nr 11 poz. 38 z 1994r./ i Światowej Organizacji Celnej oraz z naruszeniem reguły 3 Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów i załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999r. / Dz.U. nr 74 poz. 830/. W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka zarzuciła, że Polska jako strona Układu Europejskiego – którego stroną jest także Grecja- zobowiązana jest do stosowania Scalonej Nomenklatury Towarowej w zakresie klasyfikacji towarów oraz do przyjęcia stawki celnej erga omnes a w przypadku zaistnienia sporu dotyczącego stosowania lub interpretacji Układu, do przedstawienia spornej kwestii Radzie Stowarzyszenia wspomaganej przez Komitet Stowarzyszenia. Polska przyjęła także do stosowania Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów Rady Współpracy Celnej, który kieruje się określonymi regułami wskazującymi sposób prawidłowego kodowania towarów. W niniejszej sprawie organy celne pominęły jednak wszystkie postanowienia układowe a oparły się wyłącznie na wyjaśnieniach Ministra Finansów do taryfy celnej a przecież wyjaśnienia te nie mogą ani zastępować kodeksu celnego ani pozostawać w sprzeczności z tymże kodeksem, ordynacją podatkową i obowiązującym Polskę prawem międzynarodowym. Skarżąca spółka od lat importuje z Grecji miazgę sezamową /zwaną także mielonym ziarnem sezamu, mączką sezamową, skruszonym ziarnem sezamu/ – występującą pod nazwą handlową TAHINI i wszystkie państwa, które podpisały Układ Europejski klasyfikują tenże towar według kodu 1208 i ten kod stosowali też wszyscy eksporterzy od których skarżąca tenże towar nabywała /na dowód strona przedłożyła stosowne SAD-y eksportowe/. Stanowisko organów celnych, że miazga sezamowa jest mączką sezamową, miażdżonym ziarnem sezamu itd. podlegającym działowi 12 Taryfy celnej jest błędne i nie zostało wykazane. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów a między innymi greckiej Wiążącej Informacji Taryfowej, pisma firmy L. itd. wynika, że miazga sezamowa powstaje z nasion sezamu po ich wypłukaniu w wodzie, uprażeniu, wysuszeniu i zmieleniu a więc jest to nieprzetworzone ziarno sezamu bez żadnych konserwantów. Użyte przez producenta słowo "prażenie" nie oznacza, iż nie jest to umiarkowana obróbka cieplna a organy celne w istocie nie ustaliły jak wygląda obróbka cieplna przedmiotowego towaru chociaż z deklaracji i oświadczeń greckich producentów wynika, że chodzi o taką właśnie umiarkowaną obróbkę termiczną w celu wysuszenia ziaren sezamu – po wymyciu ziarna przechodzą przez tunel z ciepłym powietrzem i w ten sposób są osuszane bez użycia jakichkolwiek urządzeń /np. pieców/ lub jakichkolwiek materiałów pomocniczych / np. oleju/. W ocenie skarżącej spółki decydujące znaczenie dla klasyfikacji TAHINI ma klasyfikacja wskazana w greckiej Wiążącej Informacji Taryfowej oraz wskazania producentów tj. kod 1208, przy czym grecki WIT niewątpliwie dotyczy tego samego towaru, który w niniejszej sprawie jest przedmiotem sporu tj. miazgi sezamowej.; nie jest natomiast dopuszczalne odwoływanie się przez organy celne do polskiej Wiążącej Informacji Taryfowej, która została wydana po dacie przedmiotowego importu i nie może działać wstecz. Przyjęta przez organy celna pozycja 2008 taryfy celnej obejmuje owoce, orzechy i inne jadalne części roślin inaczej przetworzone lub zakonserwowane i nie może dotyczyć miazgi sezamowej, skoro miazga ta nie jest owocem itd. lecz nasieniem, nie jest zakonserwowana, nie zawiera składnika słodzącego ani alkoholu, zmiażdżenie jej na ziarnach nie jest przetworzeniem bo pozostaje ona naturalnym rozwałkowanym ziarnem oleistym i nie odpowiada opisowi towarów zaliczanych do działu 20 Taryfy celnej oraz wyjaśnieniom do tego działu a w szczególności do pozycji 2008. Ponadto skarżąca podkreśliła, że ziarna sezamu są wyraźnie zakwalifikowane do pozycji 1207 a powstała z nich pasta owocowa /tj. zmielone ziarna z dodatkiem miodu i chałwy/ jest także wyraźnie wyłączona z pozycji 2008 i wobec tego podlega pozycji 1208. Jeśli chodzi o odsetki wyrównawcze to strona skarżąca podniosła, że nie zachodzą przesłanki określone w przepisie do ich pobrania przez organ celny ponieważ spółka nie tylko nie spowodowała umyślnie długu celnego ale dołożyła najwyższej staranności w prawidłowym sporządzeniu zgłoszenia celnego ponieważ dysponowała dokumentami eksportera i producenta greckiego oraz greckich organów celnych co do kodu towaru tj. 1208 i taki kod stosowała już od wielu lat. W piśmie z dnia 20 lutego 2003r. uzupełniającym skargę strona skarżąca podała, iż z jej inicjatywy Ministerstwo Finansów Grecji podjęło decyzję o zwróceniu się w tej sprawie / tj. w sprawie odmiennej taryfikacji zastosowanej przez polskie organy celne/ do odpowiedniej komisji Unii Europejskiej a poseł grecki złożył w Parlamencie Europejskim stosowną interpelację. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2004r. strona skarżąca podtrzymała zarzuty podniesione w skardze i w toku postępowania celnego. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm./ sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - powoływanej dalej jako p.s.a. Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W niniejszej sprawie spór między skarżącą spółką a organami celnymi dotyczy prawidłowości klasyfikacji taryfowej importowanego towaru co w konsekwencji ma wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego oraz – co do zasady - na obowiązek zapłaty odsetek wyrównawczych. Jak wynika z okoliczności podniesionych wyżej, skarżąca spółka w przedmiotowym zgłoszeniu celnym jako przedmiot importu wskazała miazgę sezamową – mielone ziarno sezamu i produkt ten zakwalifikowała do pozycji 1208 90 00 0 Taryfy celnej. Zgodnie z treścią tej pozycji według obowiązującej wówczas Taryfy celnej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej /Dz.U. nr 146 poz. 1639/ obejmuje ona mąkę i mączkę z nasion lub owoców oleistych, inne niż z gorczycy, pozostałe. Według uwagi 2 do działu 12 powyższej Taryfy celnej oraz Wyjaśnień do niej /stanowiących załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. – Dz.U. nr 74 poz. 830 z późn. zm./, pozycja 1208 obejmuje nieodtłuszczoną i odtłuszczoną mąkę i grysiki a także mąkę i grysiki częściowo odtłuszczone a następnie ponownie całkowicie albo częściowo nasycone ich oryginalnymi olejami. W Wyjaśnieniach... tych uszczegółowiono, iż w pozycji 1208 mieszczą się wskazane wyżej mąki i grysiki uzyskane przez zmielenie nasion lub owoców oleistych objętych pozycjami od 1201 do 1207 – czyli między innymi nasion sezamu wymienionych w pozycji 1207. Z pozycji tej tj. 1208 wyłączono natomiast masło z orzeszków ziemnych jako kwalifikowane do pozycji 2008 a także mąki i grysiki z gorczycy i inne niż z gorczycy. W uwagach ogólnych cyt. Wyjaśnień do działu 12 wskazano także, iż nasiona objęte między innymi pozycją 1207 /czyli nasiona sezamu/ mogą być w całości połamane, pokruszone, łuszczone albo obrane ze skórki; mogą zostać poddane umiarkowanej obróbce cieplnej dla zapewnienia lepszej konserwacji, usunięcia goryczy albo ułatwienia ich wykorzystania. Dopuszczalność takiej obróbki występuje jednak tylko wtedy, gdy nie ma ona wpływu na charakter nasion jako produktu naturalnego i nie powoduje, że nadają się bardziej do specjalnego niż do ogólnego użytku. Przyjęta przez organy celne jako prawidłowa pozycja 2008 19 19 0 cyt. Taryfy celnej obejmuje owoce, orzechy i inne jadalne części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; orzechy, orzeszki ziemne i inne nasiona, nawet zmieszane razem, pozostałe. Pozycja ta nie obejmuje galaretek owocowych, past owocowych, migdałów powlekanych cukrem lub podobnych produktów w postaci wyrobów cukierniczych albo czekoladowych. W powoływanych wyżej Wyjaśnieniach... /przed zmianą wprowadzoną Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 3 kwietnia 2003r. – Dz.U. nr 70 poz. 645/ jako objętą pozycją 2008 19 wskazano miazgę sezamową opisaną jako jednolitą płynną masę o charakterystycznym smaku i zapachu, będącą półproduktem cukierniczym otrzymywanym z prażonego ziarna sezamowego. Próbki importowanego produktu poddane zostały badaniu przez Laboratorium Celne w O., które w sprawozdaniu z dnia 27 maja 2002r. określiło tę próbkę jako miazgę sezamową o wyglądzie gęstej rozlewającej się masy barwy szarokremowej z zawartością tłuszczu 53,4%, zawartości wody 0,2% i zawartości cukrów 2,7% najprawdopodobniej stanowiących naturalne cukry zawarte w sezamie. W piśmie do organu celnego I instancji z dnia 15 lipca 2002r. skarżąca spółka podała, że sprowadzony przez nią produkt – noszący nazwę handlową Tahini- używany jest wyłącznie do produkcji chałwy a przy piśmie z dnia 26 sierpnia 2002r. dołączyła oświadczenia producentów /między innymi eksportera tj. H. S.A./ z 28 stycznia 2002r. i 22 listopada 2001r. w których podano, że Tahini produkowane jest z ziaren sezamu – bez żadnych dodatków – oczyszczanych przy użyciu wody, osuszanych w stałej temperaturze i rozcieranych w specjalnych kamieniach młyńskich. Przedłożona przy tymże piśmie specyfikacja eksportera / bez daty/ określa też ten produkt jako " 100% rozdrobnione ziarna sezamowe o maksymalnej wilgotności 0,2% i zawartości tłuszczu 52% o zapachu charakterystycznym dla wysuszonych ziaren sezamu. Z kolei – jak wynika z pisma Departamentu Ceł Ministerstwa Finansów z dnia 13 września 2002r. i przedłożonego załącznika, eksporter – H. S A w specyfikacji z 7 marca 2000r. wystawionej dla spółki skarżącej podał wilgotność i zawartość tłuszczu jak wyżej, o zapachu charakterystycznym dla prażonych ziaren sezamu. Z kolei w opisie producenta odnośnie Macedońskiego Tahini /tłumaczenie z dnia 10 marca 2003r./ wskazano na zalety tego produktu i jego tradycyjny sposób przygotowania bez obróbki chemicznej lub rafinacji obejmujący między innymi oczyszczanie, prażenie i zmielenie. Walory jakościowe i smakowe miazgi sezamowej podkreśliła też skarżąca spółka w piśmie z dnia 6 marca 2001r. skierowanym do spółki z o.o. L. w W. przedstawiając przy tym proces jej przygotowania tj. oczyszczanie wodą, prażenie w stałej temperaturze przez określony czas i mielenie. Wymieniona wyżej spółka – jak wynika z jej wyjaśnień zawartych w piśmie z 26 sierpnia 2002r. skierowanym do Izby Celnej w C. – do 1999r. produkowała miazgę sezamową i w procesie jej przygotowywania stosowała prażenie, natomiast w 2000r. otrzymała próbki tej miazgi - oraz partię wykorzystaną do produkcji - od skarżącej spółki a przeprowadzone badania laboratoryjne wskazywały na dobrą jakość tego produktu i na podanie ziaren sezamu procesowi prażenia. Według wyjaśnień skarżącej spółki /pismo z 6 września 2002r. do Izby Celnej w C./ importowany z Grecji produkt bez żadnych przeróbek sprzedawała producentom chałwy tj. firmie O. SA w B. i w niewielkiej ilości firmie L. Firma O. SA podała /pismo z 30 października 2002r./, że od października 2000r. nabywa od spółki skarżącej miazgę sezamową, którą jako surowiec uzyskuje się z uprażonego ziarna sezamu poddanego uprzednio określonej obróbce. Dysponując powyższymi dowodami oraz innymi powołanymi w zaskarżonej decyzji a między innymi opisem przygotowania miazgi sezamowej z zastosowaniem prażenia zawartym w Encyklopedii Technicznej i przywołanych fachowych opracowaniach w branżowym czasopiśmie z zakresu piekarnictwa i cukiernictwa, organy celne zasadnie zakwalifikowały importowany towar do pozycji 2008. Produkt ten stanowi niewątpliwie miazgę sezamową czyli zmielone ziarno sezamu – jak podano w zgłoszeniu celnym – a w procesie jej przygotowania jako surowca do produkcji chałwy stosowano prażenie /niewątpliwie w wyższej temperaturze niż przy osuszaniu/ dla uzyskania charakterystycznego smaku i zapachu. Dokonując takiej klasyfikacji organy celne w ocenie Sądu nie naruszyły Ogólnych Reguł Interpretacji Scalonej ani też postanowień Układu Europejskiego gdy się weźmie pod uwagę, że odnośnie przedmiotowego produktu nie była wydawana przez Światową Organizację Celną opinia taryfikacyjna. Jeśli chodzi o wspomniane wyżej Wiążące Informacje Taryfowe tj. Informację wydaną przez uprawniony organ grecki dla firmy H. S.A. czyli producenta – eksportera w niniejszej sprawie oraz Informację wydaną polskiego Ministra Finansów dla spółki z o.o. H. /importera przedmiotowego produktu/, to stanowią one przesłanki mającej istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 5 § 1 i § 2 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny /Dz.U. nr 75 poz. 802 z 2001r. z późn. zm./ - odpowiednik art. 12 Kodeksu celnego Wspólnot Europejskich -informacja taka jest wydawana na wniosek danej osoby i wiąże – po dacie jej wydania – tę właśnie osobę oraz organy celne. Informacja taka jest decyzją wydaną w indywidualnej sprawie a nie jest normą prawną do powszechnego stosowania a strona skarżąca dla siebie takiej Informacji nie uzyskała. Nie znajdując podstaw do zakwestionowania stanowiska organów celnych w przedmiocie zasadności uznania przez nie przedmiotowego zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie taryfikacji celnej i w konsekwencji kwoty wynikającej z długu celnego, Sąd uznał jednak, że zaskarżona decyzja musi być zakwestionowana – w części – z innego powodu. Mianowicie zwrócić należy uwagę na to, że w decyzji organu I instancji określono cło w wysokości 45.359, 90 zł i po uwzględnieniu dokonanej wpłaty w kwocie 10.826,60 zł wezwano o dopłatę cła w kwocie 34.533,30 zł oraz od tej ostatniej kwoty obciążono spółkę skarżącą obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych. Natomiast w decyzji organu II instancji /zaskarżonej/ uchylono decyzję organu I instancji tylko w części dotyczącej stawki celnej i długu celnego określając kwotę cła na 42.103,30 zł a w pozostałej części decyzję tę utrzymano w mocy. Takie rozstrzygnięcie organu II instancji powoduje, że mimo " zmniejszenia" kwoty cła o 3.256,60 zł – a więc po uwzględnieniu dokonanej wpłaty brakująca kwota cła wynosi 31.276,70 zł i odsetki wyrównawcze /co do zasady/ należne mogą być tylko od tej kwoty – to jednak pozostały w mocy wyższa kwota dopłaty cła oraz wyższa kwota będąca podstawą naliczenia odsetek wyrównawczych wyliczone w decyzji organu I instancji. Wewnętrznej sprzeczności takiego rozstrzygnięcia nie sanuje fakt wydania przez organ II instancji decyzji z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...] w której zarządzono zwrot stronie skarżącej – jak podano na jej wniosek- kwoty 3.719,30zł "wpłaconej tytułem należności celnych i odsetek wyrównawczych" z powołaniem się na wspomnianą wyżej decyzję własną z dnia [...] grudnia 2002r. zaskarżoną w niniejszej sprawie, przy czym z decyzji z [...] stycznia 2003r. nie wynika sposób wyliczenia zwracanej kwoty. Jeśli bowiem podstawą dokonanego zwrotu było rozstrzygnięcie zawarte w decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie a rozstrzygnięcie to jest wewnętrznie sprzeczne /wadliwe rachunkowo/ to decyzja wydana w sprawie zwrotu a więc w innej przedmiotowo sprawie chociaż związanej z decyzją "wymiarową" nie ma wpływu na ocenę decyzji zaskarżonej. Przede wszystkim jednak jeśli chodzi o rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek wyrównawczych to podnieść należy, że zgodnie z art. 222 § 4 kodeksu celnego /w brzmieniu wówczas obowiązującym/ organ celny pobierał takie odsetki w przypadku uzyskania korzyści finansowych na skutek przesunięcia daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu; równocześnie Minister Finansów upoważniony został do określenia wypadków i warunków pobierania takich odsetek oraz sposobu ich naliczania /§ 5 cyt. przepisu/. W obowiązującym wówczas Rozporządzeniu tego Ministra z dnia 20 listopada 1997r. w przedmiocie jak wyżej /Dz.U. nr 143 poz. 958 z późn. zm. w § 1 ust.3 wskazano, że odsetki takie są pobierane wtedy, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych albo niekompletnych danych podanych w zgłoszeniu celnym; jeśli jednak dłużnik udowodnił, że podanie takich danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Jak wskazano wyżej, w niniejszej sprawie organy celne dokonując obciążenia strony skarżącej odsetkami wyrównawczymi podały, że strona skarżąca w zgłoszeniu celnym wykazała nieprawidłowy kod taryfowy towaru i nie zachodzą okoliczności wyłączające jej odpowiedzialność a na skutek zastosowania niższej stawki celnej uzyskała korzyść finansową bo różnicę kwoty tego długu – w stosunku do obliczonej przez organy celne – mogła wprowadzić do obrotu. Odnośnie tej kwestii zauważyć należy, że z akt sprawy nie wynika, by przedmiotowe zgłoszenie celne było niepełne lub by nie dołączono do niego potrzebnych dokumentów a równocześnie nie można pominąć tej okoliczności, że kod taryfowy wskazany w tym zgłoszeniu był taki sam jaki do tego produktu /towaru/ stosowany był w ubiegłych latach nie tylko przez stronę skarżącą ale i przez innych importerów. Jeśli więc organy celne aktualnie uznały, że wskazany w zgłoszeniu celnym kod taryfowy był nieprawidłowy /co skutkuje także zmianą wysokości stawki celnej/, to w sytuacji gdy kod taki był uprzednio stosowany, w ocenie Sądu przyjąć należy, iż wskazanie w zgłoszeniach "dotychczasowego" kodu jest właśnie tą szczególną okolicznością, która nie wynika ani z zaniedbania ani ze świadomego działania zgłaszającego rozumianego jako świadome - celowe wskazanie wadliwego kodu. Oczywiście w ramach swoich uprawnień organy celne kontrolują prawidłowość dokonywanych zgłoszeń celnych i mogą też zmieniać swoje stanowisko w zakresie klasyfikacji taryfowej, niemniej jednak w sytuacji, gdy importer stosuje dotychczasowe zasady klasyfikacji, to do chwili kiedy nie uzyska informacji o zmianie stanowiska organów celnych, trudno mu zarzucić podawanie w zgłoszeniach celnych nieprawidłowych danych – zwłaszcza w zakresie klasyfikacji. Jeśli chodzi o "uzyskanie korzyści finansowych", to w ocenie Sądu nie jest uzasadnione założenie apriori, iż następuje ono zawsze w przypadku zapłacenia mniejszej kwoty podwyższonej następnie decyzją uprawnionego organu, bo po pierwsze nie wiadomo czy takimi środkami strona dysponowała i nimi obracała w sposób korzystny a po drugie ze zgłoszenia celnego wynika, że złożone było zabezpieczenie a więc kwota z "zabezpieczona" nie pozostawała w dyspozycji strony skarżącej lub podmiotu działającego w jej imieniu. W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności uzasadnione w ocenie Sądu jest stanowisko, iż w niniejszym przypadku obciążenie strony skarżącej obowiązkiem uiszczenia odsetek wyrównawczych nastąpiło z naruszeniem powołanych wyżej w tym zakresie przepisów i dlatego też decyzje organów tym przedmiocie należy uznać za wadliwe. Biorąc pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1"a" i "c" p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji a na podstawie art. 151 p.s.a. oddalił skargę w pozostałej części tj. w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej i określenia wysokości cła. Orzeczenie w przedmiocie niewykonywania zaskarżonej decyzji w części uchylonej oparto na przepisie art. 152 p.s.a. zaś o kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 206 w związku z art. 200 p.s.a.