SA/Rz 1616/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Marian Ekiert /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz nieważność poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącego J. M. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego kwotę 10 zł (słownie: dziesięć złotych). SA/Rz 1616/03 U Z A S A D N I E N I E Po rozpoznaniu wniosku J. M. oraz w oparciu o złożone przez niego oświadczenie majątkowe, działając na podstawie art. 77 ustawy z dnia 24.08.1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /t. jedn. z 2002 r. Dz. Ust. Nr 147, poz. 1230 z późn. zm./, §§ 1, 4 i 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10.01.1998 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu /Dz. Ust. Nr 15, poz. 67/, §§ 3 i 18 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12.12.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej /Dz. Ust. z 1998 r. Nr 4, poz. 13/, przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.07.1997 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej /Dz. Ust. Nr 94, poz. 575 z późn. zm./ i art. 104 kpa Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...].05.2003 r. nr [...] przyznał J. M. w roku kalendarzowym 2003 równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku położonym w S. przy ul. P. nr [...] w wysokości 585,36 zł. W uzasadnieniu swojej decyzji organ na podstawie złożonego przez J. M. oświadczenia mieszkaniowego ustalił, iż w dniu 1.01.2003 r. wyżej wymieniony zajmował własny dom jednorodzinny w miejscowości S., a jego rodzina składała się z sześciu osób, a to wnioskodawcy, jego małżonki, córki P. ur. w dniu [...].12.1983 r., syna P. ur. w dniu [...].04.1985 r., córki S. ur. w dniu [...].11.1986 r. i syna S. ur. w dniu [...].01.1995 r. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 24.08.1986 r. o Państwowej Straży Pożarnej strażakowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z odrębnych przepisów. Na podstawie § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12.12.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej strażakom posiadającym rodziny przysługuje po jednej normie zaludnienia dla strażaka i każdego członka jego rodziny. W związku z powyższym J. M. przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Wysokość tej należności określa 6 norm zaludnienia, przy przyjęciu jednej normy zaludnienia na każdego z członków jego rodziny. Koszt jednej normy zgodnie z powołanym wyżej rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10.01.2003 r. zamyka się kwotą 97,56 zł. Decyzję tę zaskarżył odwołaniem J. M., kierując je do Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej i zarzucając naruszenie art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 24.08.1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej oraz § 3 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12.12.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków państwowej straży pożarnej i wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. Uzasadniając odwołanie odwołujący się podnosi, iż zgodnie z art. 77 ust. 1 cyt. ustawy strażakowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z odrębnych przepisów. Stosownie zaś do § 3 ust. 3 pkt 3 powołanego rozporządzenia z dnia 12.12.1997 r. strażakowi mianowanemu na stanowisko zaszeregowane w grupie od 03 do 10 przysługują dwie normy zaludnienia. W dniu wydania zakwestionowanej decyzji zajmował on stanowisko Komendanta Powiatowego. Tym samym wypełniał on warunek do przyznania dwóch norm zaludnienia. Stąd też przy ustaleniu wysokości należnego mu równoważnika pieniężnego należało przyjąć siedem, a nie sześć norm zaludnienia. Po rozpatrzeniu tegoż odwołania Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej działając na podstawie art., 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 75 pkt 1 i 2 oraz art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 24.08.1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej i §§ 1 ust. 1 pkt 4 i 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10.01.1998 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu decyzją z dnia [...].09.2003 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach swojej decyzji organ odwoławczy ustalił, że decyzją Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].08.2002 r. nr [...] J. M. z dniem 1.09.2002 r. został mianowany na stanowisko specjalisty w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej angażem nr [...] z dnia 19.08. /brak wskazania roku/ ustalił wynagrodzenie wyżej wymienionego według 9 grupy zaszeregowania na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.07.1997 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej /Dz. Ust. Nr 94, poz. 575 z późn. zm./. Decyzja ta w związku z odwołaniem J. M. została utrzymana w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].10. /brak wskazania roku/ nr [...]. Wyrokiem z dnia 6.05.2003 r. sygn. akt SA/Rz 2259/02 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę J. M. od tej ostatnio wymienionej decyzji. W kontekście zatem powyższych ustaleń organ odwoławczy dochodzi do wniosku, że w dniu 1.01.2003 r. J. M. zajmował stanowisko specjalisty z kategorią zaszeregowania według grupy 9 zgodnie z przepisami powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.07.1997 r. Stosownie do postanowień § 3 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12.12.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej na strażaka mianowanego z kategorią zaszeregowania od grupy 9 do grupy 1 przypada jedna norma zaludnienia. Skoro zatem J. M. mianowany był z dniem 1.01.2003 r. na stanowisko specjalisty z kategorią zaszeregowania według grupy 9, to w tym przypadku ustalenie jednej normy zaludnienia było prawidłowe. W oświadczeniu mieszkaniowym z dnia 10.04.2003 r. J. M. wymienił członków swojej rodziny. Spośród wymienionych dzieci troje, a to P., S. i S. w dniu 1.01.2003 r. nie miało ukończonych 18 lat, co oznacza że spełniały one warunki określone w art. 67 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24.08.1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej. Natomiast córka P. w tej dacie miała ukończone już lat 18. W oświadczeniu natomiast nie zawarto żadnej informacji o kontynuowaniu przez nią nauki w szkole czy też na studiach. Okoliczności tej nie wykazano również żadnym zaświadczeniem. Także organ I instancji nie wezwał zainteresowanego o przedstawienie takiego zaświadczenia, co uzupełniono na etapie postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na wezwanie J. M. oświadczył, iż od chwili wystąpienia z wnioskiem nikt nie domagał się od niego potwierdzenia uczęszczania przez córkę P. do szkoły, a obecnie przebywa ona za granicą i on nie jest w stanie przedłożyć żądanego zaświadczenia, czemu uczyni zadość po jej powrocie, to jest do dnia 30.09.2003 r. W dniu 15.09.2003 r. J. M. przedłożył zaświadczenie, iż P. M. jest studentką I roku Uniwersytetu [...], co pozwoliło na uznanie jej za członka rodziny wnioskodawcy i tym samym stało się zasadnym uwzględnienie jej przy ustalaniu ilości norm zaludnienia jakie przysługują strażakowi przy naliczaniu wysokości równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2003. Tę ostatnią decyzję zaskarżył skargą skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. M., zarzucając naruszenie art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 24.08.1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10.01.1998 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu, § 3 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12.12.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków państwowej straży pożarnej i wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Uzasadniając skargę z powołaniem się na wskazane wyżej przepisy prawa skarżący wywodzi, iż w dniu 1.01.2003 r. zajmował on stanowisko Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej i był zaszeregowany do grupy która uprawniała go do dwóch norm zaludnienia. W dniu [...].06.2003 r. /chyba wadliwie oznaczono rok wydania decyzji/ Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wydał decyzję oznaczoną nr [...], stanowiącą o odwołaniu go ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, która w związku z jego odwołaniem została utrzymana w mocy decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].07.2002 r. nr [...]. Na skutek jednakże jego skargi na tę ostatnio wymienioną decyzję Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13.05.2003 r. sygn. akt II SA 3081/02 uchylił ją oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Oznacza to, że nie obowiązuje decyzja stanowiąca o jego odwołaniu ze stanowiska i że w dalszym ciągu pozostaje on na stanowisku Komendanta Powiatowego. Stąd też twierdzenie, iż w dniu 1.01.2003 r. zajmował on stanowisko specjalisty z kategorią zaszeregowania według grupy 9 jest niezasadne. Uprawnia to stwierdzenie, iż problem ten został celowo pominięty przez organ II instancji z uwagi na nie wykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Poza tym w ocenie skarżącego o nie obowiązywaniu decyzji o mianowaniu go na stanowisko specjalisty świadczy również fakt wszczęcia w powyższej sprawie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej pismem z dnia [...] z dnia 9.09.2003 r. W kontekście powyższego nie można zatem zasadnie twierdzić, że nie przysługuje mu dodatkowa norma zaludnienia i pozbawiać go w ten sposób dodatkowo należnych mu środków finansowych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o oddalenie skargi twierdząc, że stanowisko skarżącego nie jest zasadne. Jakkolwiek prawdą jest że decyzja stanowiąca o odwołaniu skarżącego ze stanowiska Komendanta Powiatowego PSP została uchylona powołanym w skardze wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, to także prawdą jest że skarga od decyzji tego organu stanowiącej o mianowaniu skarżącego na stanowisko specjalisty Wydziału Operacyjno – Szkoleniowego została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6.05.2003 r. sygn. akt SA/Rz 2259. Przedmiotem rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest kwestia przysługiwania skarżącemu dodatkowej normy zaludnienia, co wiąże on z zajmowaniem w dniu 1.01.2003 r. stanowiska Komendanta Powiatowego PSP, to zaś nie odpowiada rzeczywistości. Wyrok bowiem Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II SA 3081/02 nosi datę 13.05.2003 r. i dopiero z tą datą przestała obowiązywać decyzja stanowiąca o odwołaniu skarżącego ze stanowiska Komendanta Powiatowego PSP. Tym samym w dniu 1.01.2003 r. dodatkowa norma zaludnienia jemu nie przysługiwała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. Ust. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./, zwanej dalej w skrócie p.s.a., który w sprawie znajduje zastosowanie w zw. z art. 97 § 1 – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy rozpoznaniu sprawy w ramach postępowania sądowo – administracyjnego Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność decyzji Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].09.2003 r., utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].05.2003 r., stanowiącej o przyznaniu skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Zasadniczo sporną kwestię w tej sprawie stanowi wysokość przyznanego skarżącemu równoważnika pieniężnego, która jest pochodną przysługujących jemu i jego rodzinie norm zaludnienia, a ilość tych ostatnich z kolej uzależniona jest od zajmowanego przez strażaka stanowiska służbowego. W okolicznościach sprawy poza sporem pozostaje, iż uprzednio skarżący pełnił funkcję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej i decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].06.2002 r. utrzymaną w mocy decyzją Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...].07.2002 r. został odwołany ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej. Obydwie te decyzje zostały jednak uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13.05.2003 r. sygn. akt II SA3081/02. Oznacza to, że przynajmniej od tej daty nie obowiązywały one w obrocie prawnym, co tożsame jest z powrotem do takiej samej sytuacji w postępowaniu przed organem administracji publicznej w tej sprawie jaka miała miejsce przed wydaniem zaskarżonych aktów administracyjnych i która to sytuacja obliguje organ do kontynuowania w tym zakresie postępowania administracyjnego. W świetle zatem tych rozważań uprawniona jest konstatacja, iż skarżący w owym dniu zachowywał status Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, a znamiennym jest iż wydane w badanej sprawie decyzje zapadły już po dniu wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie odwołania go z tego stanowiska, a zatem organy obydwu instancji posiadały w chwili wydawania decyzji w sprawie należnego skarżącemu równoważnika posiadały stosowną wiedzę o tym, iż odwołanie skarżącego z uprzednio zajmowanego stanowiska było prawnie bezskuteczne. Jeżeli zaś tak to zgodnie z § 18 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12.12.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej, który w sprawie znajduje zastosowanie w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10.01.1998 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu, organem właściwym do orzekania o przyznaniu równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w odniesieniu do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej na szczeblu I instancji był Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej. W tej zatem sytuacji decyzja Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej podjęta została z naruszeniem przepisów o właściwości i to samo odnieść należy do decyzji Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, który w tej sprawie z przyczyn oczywistych nie mógł być organem odwoławczym. Wprawdzie istotnie uprawnienia strażaka do uzyskania równoważnika pieniężnego z przeznaczeniem na remont lokalu mieszkalnego ustala się na dzień 1 stycznia danego roku /§ 4 ust. 2 cyt. rozporządzenia z dnia 10.01.1998 r./, a w tej dacie pozostawały w obiegu prawnym decyzje Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej i Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej, stanowiące o odwołaniu J. M. ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej i co więcej jeszcze przed 1.01.2003 r. skarżący mianowany został na stanowisko specjalisty Wydziału Operacyjno – Szkoleniowego Komendy Powiatowej PSP, to jednak tylko pozornie czyniło to właściwym Komendanta Powiatowego PSP do orzekania w sprawie przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego na remont lokalu mieszkalnego. Zważyć bowiem należy, iż zarówno w dniu wydania w przedmiotowej sprawie decyzji przez organ I instancji jak i decyzji na szczeblu postępowania odwoławczego zachowywał on status Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, a okoliczność ta zgodnie z powołanym wyżej § 18 pkt 4 cyt. rozporządzenia z dnia 12.12.1997 r. w sposób jednoznaczny wskazuje jako organ właściwy do orzekania w tej sprawie na szczeblu I instancji na Wojewódzkiego Komendanta Straży Pożarnej. Skoro zatem w sprawie orzekały organy obydwu instancji z naruszeniem przepisów o właściwości, to konsekwencją powyższego zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 kpa jest stwierdzenie nieważności zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji znajduje swoje uzasadnienie w art. 152 p.s.a. a o kosztach postępowania w art. 200 cyt. ostatnio ustawy.