SA/Rz 1641/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Włoch Sędzia NSA Jacek Surmacz Asesor WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2005r. na rozprawie- sprawy ze skarg B. i W. I. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003r. Nr [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] w przedmiocie długu celnego - oddala skargi - W dniach 28 września 2000r., 10 października 2000r., 27 października 2000r., 30 listopada 2000r., 29 grudnia 2000r., 30 stycznia 2001r. i 19 lutego 2001r. B. I. i W.I., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A", zgłosili do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzone z zagranicy towary zgodnie ze zgłoszeniami celnym o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Towar określony jako “proszek miki do produkcji kosmetyków" (pozycja 2 JDA) został zataryfikowany według kodu PCN 2525 20 00 0 ze stawką celną 0%. Do zgłoszeń celnych dołączono m.in. faktury i specyfikacje, które zawierały nazwy handlowe towaru: “MEARLTALC TCA", “MEARLCITE SRA", “MEARLMICA TREATED SVA" oraz deklaracje wartości celnej. Organ celny przyjął złożone zgłoszenia celne, co z mocy prawa spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwot wynikających z długu celnego. W odniesieniu do zgłoszonego w poz. 2 JDA towaru przyjęte zostały elementy kalkulacyjne (w tym kod taryfowy i stawka celna) zadeklarowane przez zgłaszających. Przeprowadzona przez Inspektorów Kontroli Skarbowej kontrola zgodności z prawem przywozu towarów dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze celnym w 2001r. wykazała nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji taryfowej sprowadzonych preparatów na bazie miki lub talku z dodatkiem związku organicznego. Na podstawie certyfikatów producenta ustalono bowiem, iż towary o w/w nazwach handlowych pod względem kompozycji składają się odpowiednio z talku w 95 – 98% i lizynianu laurylowego w 2- 5% (“MEARLTALC TCA"), z miki w 95,5 – 97,5 % i lizynianiu laurylowego w 2,5 - 4,5% (MEARLMICA TREATED SVA, MEARLCITE SRA). W związku z uznaniem przez Inspektorów Urzędu Kontroli Skarbowej, iż w odniesieniu do towarów objętych poz. 2 zgłoszeń celnych Strona deklarowała niewłaściwy kod taryfowy, Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowania mające na celu ustalenie prawidłowego kodu PCN oraz kwot wynikających z długu celnego, a następnie decyzjami z dnia [...] marca 2003r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] uznał powyższe zgłoszenia celne - w odniesieniu do towarów objętych poz. 2 - za nieprawidłowe w zakresie określenia kwoty wynikającej z długu celnego i określił na nowo kwotę wynikającą z długu celnego z zastosowaniem kodu PCN 681490 90 0 (dla “MEARLCITE SRA" i “MEARLMICA TREATED SVA") i PCN 6815 99 90 0 (dla “MEARLTALC TCA") oraz stawki celnej konwencyjnej w wysokości 9%. Od powyższych decyzji B.I. i W.I. działający przez pełnomocnika, złożyli odwołania do Dyrektora Izby Celnej, wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości i umorzenie postępowań w I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzucili m. in. naruszenie norm prawa materialnego - Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, poprzez błędną interpretację reguły 3b, naruszenie norm postępowania, a w szczególności art. 65 § 4 pkt 2 lit. "b" i art. 83 § 3 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 75 z 2001r, poz.802 ze zm.), określanej dalej jako Kodeks celny, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji rozstrzygnięcie sprawy w drodze dowolnego uznania administracyjnego. W odwołaniach zawarto nadto wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji oraz o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych z instytutu naukowo - badawczego w Polsce zajmującego się zastosowaniem miki w kształcie, o jakim mowa w decyzjach organu celnego. Uwzględniając materiał dowodowy zebrany w toku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia [...] października 2003r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] uchylił zaskarżone decyzje w części dotyczącej klasyfikacji towarowej towaru i orzekł w tym zakresie, klasyfikując towar według kodu PCN 3824 90 95 0, zaś decyzją z dnia [...] października 2003r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] w części dotyczącej podstawy materialnoprawnej i orzekł o jej uzupełnieniu poprzez dodanie art.72§2 Kodeksu celnego oraz w części dotyczącej punktu 2 tj. określenia kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym przedmiocie, przy przyjęciu, że właściwym kodem taryfikacyjnym dla importowanych towarów jest PCN 3824 90 95 0. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał zaskarżone decyzje w mocy. Powyższe rozstrzygnięcia B.I. i W.I. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie. W skargach zarzucili naruszenie norm prawa materialnego tj. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) poprzez pominięcie reguły 3b oraz pominięcie wyjaśnień zawartych w “Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" dotyczących działu 25 i działu 68 Taryfy celnej, naruszenie prawa procesowego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 65 § 4 pkt 2 lit."b" oraz art. 83 § 3 Kodeksu celnego, a także naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.), określanej dalej jako Ordynacja podatkowa, poprzez zaniechanie przeprowadzenia koniecznego dowodu z opinii biegłego zgodnie z wnioskiem dowodowym strony. W konsekwencji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonych decyzji i poprzedzających je decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżących organy celne obu instancji nie odniosły się do zarzutu naruszenia Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej przez pominięcie reguły 3b, mimo że skarżący podnosili je od początku postępowania kontrolnego. W ich ocenie klasyfikacja taryfowa dokonana przez organ odwoławczy nie przystaje do właściwości fizyko-chemicznych importowanych towarów, tym bardziej, że organ odmówił wnioskowi o przeprowadzenie dowodu z instytutu naukowo-badawczego w Polsce zajmującego się zastosowaniem miki (talku) wzbogaconej w procesie mieszania w niewielkim stopniu, bo w granicach ok.5% inną substancją organiczną o nazwie lizynian laurylowy, w procesie produkcji kosmetyków. Skarżący zarzucili też, że przy dokonywaniu ustaleń co do właściwości tego towaru organ posłużył się informacjami zaczerpniętymi ze stron internetowych bądź z opinii nie określonego z personaliów technologa z firmy o nazwie "Vipera Cosmetics", a ponadto z przyczyn nie wyjaśnionych pod względem merytorycznym odstąpił od własnej pierwotnej kwalifikacji towaru do pozycji PCN 2525. Trzykrotna zmiana pozycji taryfowej świadczy - zdaniem skarżących - o istnieniu wątpliwości w tym zakresie, w związku z tym odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego była bezpodstawna. Dodali też, że importer dostarczył wszystkie żądane przez organy celne dokumenty, do których w momencie odprawy nie zgłaszano zastrzeżeń, a organ celny twierdząc, że zachodzą okoliczności z art.83 Kodeksu celnego powinien to wykazać. W jednobrzmiących odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że stan faktyczny sprawy został ustalony przez organy celne w oparciu o dokumenty ujawnione w toku kontroli przeprowadzonej w "Firmie "A" B.I. i W.I. przez Inspektorów Kontroli Skarbowej (faktury, specyfikacje, certyfikaty producenta), niekwestionowane przez skarżących w toku postępowania. Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego zastosowania przez organ niewłaściwej klasyfikacji taryfowej, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż została ona dokonana w oparciu o stan towaru w dniu dokonania zgłoszeń celnych (mający odzwierciedlenie w ujawnionych w toku kontroli dokumentach), jak również w oparciu o obowiązującą w dniu dokonania zgłoszenia celnego Taryfę celną, a zatem zgodnie z regułą art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Będące zaś przedmiotem zgłoszenia celnego towary stanowiły mieszaninę organicznego związku chemicznego z minerałem i jako takie prawidłowo powinny być klasyfikowane w pozycji taryfowej 3824 – podpozycji 3824 90 95 0, obciążonej stawką celną konwencyjną w wysokości 9 %. Klasyfikacja towarowa tych towarów w ramach pozycji 3824 wynika bezpośrednio z reguły nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag zgodnie z pozostałymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Organ celny dodał, że zastosowanie tej reguły (nr 1) w niniejszych sprawach wyłącza możliwość zastosowania reguły 3b, która znajduje zastosowanie przy klasyfikacji: mieszanin, towarów złożonych składających się z różnych części składowych, towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej z uwagi na przyjętą przez ustawodawcę kolejność stosowania tych reguł (chronologicznie od 1 do 6). Wskazana przez stronę pozycja taryfowa 2525 zgodnie z jej brzmieniem obejmuje proszek miki, jednak nie poddany dalszej obróbce w postaci wypalenia, prażenia, mieszania minerałów, oczyszczania w drodze rekrystalizacji (uwaga 1 do działu 25 taryfy celnej) . Produkty z tego działu mogą zawierać dodatek środka przeciwpyłowego pod warunkiem, że dodatek ten nie kwalifikuje produktu do specjalnego stosowania, a raczej do użytku ogólnego. Tym samym sam fakt, iż towar stanowi mieszaninę (w niniejszej sprawie minerałów - miki lub talku) ze związkami organicznymi (lizynian laurylowy), przesądza o jego wykluczeniu z działu 25 Taryfy celnej i czyni oparte na tej podstawie zgłoszenia celne nieprawidłowymi. Ustosunkowując się do zarzutu skarżących w przedmiocie braku podstaw do wszczęcia przez organ celny z urzędu postępowania celnego celem weryfikacji zgłoszeń celnych, Dyrektor Izby Celnej podniósł, że organ celny nie ma obowiązku automatycznego weryfikowania zgłoszeń celnych w trakcie odprawy celnej, jest natomiast uprawniony do dokonania kontroli zgłoszenia celnego także po dokonanym już zwolnieniu towarów, a to w celu sprawdzenia prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, jeżeli stwierdzi, że przepisy regulujące daną procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane i może to uczynić w terminie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Nadto fakt, iż organy celne uprzednio nie kwestionowały deklarowanej przez stronę klasyfikacji towarowej nie może powodować, iż organ w toku następnych odpraw nie ma prawa do jej zakwestionowania i dokonania właściwej, zgodnej z przepisami prawa celnego klasyfikacji tego samego towaru. W niniejszej sprawie jest to o tyle ważne, iż dokumenty dołączone przez skarżących do zgłoszeń celnych nie dawały podstaw do zakwestionowania dokonanej klasyfikacji taryfowej. Podstawę do wszczęcia postępowania i weryfikacji zgłoszeń celnych stanowiły bowiem dokumenty ujawnione w trakcie późniejszej kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej . W przekonaniu organu celnego nie można zgodzić się także ze stanowiskiem skarżących, iż Naczelnik Urzędu Celnego nie poczynił żadnych ustaleń ponad wynikające z ustaleń Urzędu Kontroli Skarbowej , ponieważ sam fakt powołania się w zaskarżonej decyzji na dokumenty ujawnione przez kontrolujących nie uprawnia do takiego stwierdzenia. Rozstrzygnięcia zawarte w decyzjach oparte zostały na przepisach prawa celnego, do stosowania których uprawniony jest tylko organ celny, zaś materiały przekazane organowi celnemu przez Urząd Kontroli Skarbowej były jedynie podstawą wszczęcia tych postępowań. Odnosząc się do zarzutu skarżących odnośnie zaniechania przeprowadzenia przez organ dowodu z opinii biegłego zgodnie z wnioskiem strony, Dyrektor Izby Celnej podniósł, że uwagi do działu 38 Taryfy celnej nie uzależniają klasyfikacji w obrębie poszczególnych jego pozycji od procesów technologicznych jakie zostały użyte przy otrzymywaniu towarów. Niemniej jednak organ odwoławczy po otrzymaniu oświadczenia pełnomocnika skarżących, z którego wynikało, że technologia otrzymywania tych półproduktów nie jest powszechnie znana, stanowi bowiem tajemnicę producenta i jest prawnie zastrzeżona, zaś talk lub mika suszone są rozpyłowo za pomocą lizyny lauroilowej, przeprowadził postępowanie mające na celu wyjaśnienie roli pełnionej przez lizynian laurylowy w mieszaninach. Zgromadzony w jego wyniku materiał dowodowy wykazał, iż obecność lizynianu w półproduktach (mice, talku) nie jest przypadkowa, ze względu na właściwości fizykochemiczne i pełnioną rolę w produkcji kosmetyków. Natomiast przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zakwalifikowanie towaru w Taryfie celnej, nie zaś skład towaru, który został ustalony w oparciu o ujawnione w toku kontroli certyfikaty jakościowe, nie zakwestionowane w toku postępowania przez strony. W przekonaniu Dyrektora Izby Celnej nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia przez organy celne przepisów postępowania, gdyż organy te zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy oraz podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) i art.134 §1 ustawy p.p.s.a. Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy celne przepisów art.65§4 pkt 2 lit."b" i art.83§3 Kodeksu celnego wobec braku merytorycznych i formalnych podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w niniejszej sprawie Zgodnie z treścią art.65§3 Kodeksu celnego, przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną i określenie kwoty wynikającej z długu celnego, chyba że w sprawie zostanie wydana decyzja organu celnego rozstrzygająca o innym przeznaczeniu celnym albo o kwocie wynikającej z długu celnego. Natomiast przepis art.70 Kodeksu celnego daje organowi celnemu prawo do weryfikacji zgłoszenia celnego, po jego przyjęciu, a weryfikacja ta polega na kontroli zgłoszenia i dołączonych dokumentów, rewizji celnej towarów, zaś w przypadku uznania zgłoszenia za nieprawidłowe - wydaniu decyzji na podstawie art.65§ 4 pkt 2 Kodeksu celnego. W niniejszej sprawie dokonane przez skarżących zgłoszenia celne zostały przyjęte, a towar objęto procedurą dopuszczenia do obrotu. Nie jest jednak prawdą, że pierwotna taryfikacja przedmiotowych towarów według kodu PCN 2525 20 00 0 była taryfikacją dokonaną przez organy celne, gdyż nie zakwestionowały one zgłoszeń celnych podczas dokonywanej odprawy. Zgłoszenie celne ma charakter deklaracji importera, w którym zgłasza on towary i klasyfikuje je do odpowiedniego kodu taryfy celnej, dołączając do zgłoszenia dokumenty potwierdzające dokonaną taryfikację. W rozpoznawanej sprawie organy celne nie miały uzasadnionych podstaw do zakwestionowania taryfikacji już podczas dokonywanej odprawy celnej. Do przedmiotowych zgłoszeń zostały bowiem dołączone jedynie faktury, w których importowane towary określono poprzez podanie ich nazw handlowych. Dopiero uzyskane w postępowaniu kontrolnym certyfikaty producenta ujawniły rzeczywisty składu towaru i wywołały wątpliwości co do prawidłowości deklaracji importerów zawartych w zgłoszeniach celnych. W tej sytuacji uzasadnione było przyjęcie, że wystąpiły w rozpoznawanej sprawie przesłanki z art.83§1 Kodeksu celnego, gdyż objęcie towaru procedurą celną nastąpiło w oparciu o niekompletne dane. Organ celny był wobec tego uprawniony do wszczęcia z urzędu postępowań w sprawie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe, a następnie wydania decyzji w tym przedmiocie. Spór w rozpoznawanej sprawie między skarżącymi, a organami celnymi dotyczy prawidłowości klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, co w konsekwencji ma wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego oraz - co do zasady - na obowiązek zapłaty odsetek wyrównawczych. W wyniku weryfikacji zgłoszeń celnych organ celny I instancji zakwestionował kod taryfowy podany przez importera tj. PCN 2525 20 00 0, stwierdzając, że właściwy dla importowanego towaru jest kod PCN 6815 99 90 0 (dla mieszaniny talku) i PCN 6814 90 90 0 (dla mieszaniny miki). Zdaniem organu odwoławczego żadna z powyższych klasyfikacji nie jest prawidłowa, a importowany towar powinien zostać zataryfikowany do kodu PCN 3824 90 95 0. Należy zaznaczyć, że klasyfikacja taryfowa, będąca jednym z elementów kalkulacyjnych, mających wpływ na prawidłowe określenie kwoty wynikającej z długu celnego, winna być dokonana z uwzględnieniem stanu towaru i cech charakteryzujących go w sposób najbardziej szczegółowy, zgodnie z brzmieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguła 1 stanowi, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje skład surowcowy importowanych wyrobów, przyjęty na podstawie certyfikatów producenta tj. "B". Zgodnie z tymi dowodami MEARLTALC TCA to produkt złożony z talku (95-98%) i lizynianu laurylowego (2-5%), MEARLMICA TREATED SVA to produkt złożony z miki (95,5-97,5%) i lizynianu laurylowego (2,5-4,5%), zaś produkt MEARLCITE SRA złożony jest z miki (95,5-97,5%) i lizynianu laurylowego (2,5-4,5%). Jeśli chodzi o kod PCN 2525 20 00 0, zastosowany przez importera w zgłoszeniach celnych, to jak wynika z obowiązującej wówczas Taryfy celnej (załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej - Dz. U. Nr 107, poz. 1217 ze zm., a od 1 stycznia 2001 r. załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej - Dz. U. Nr 119, poz.1253 ) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.), mieści się on w dziale 25 obejmującym “Sól, siarkę, ziemie i kamienie, materiały gipsowe, wapno i cement", a dotyczy towaru określonego jako “Proszek miki". Uwaga 1 do działu 25 stanowi, że pozycje tego działu obejmują tylko produkty, które są w stanie surowym lub zostały przemyte, rozdrobnione, zmielone, sproszkowane (...), ale nie obejmują produktów wyprażonych, wypalonych, otrzymanych w wyniku mieszania lub poddania innym rodzajom obróbki niż określone w każdej pozycji. Przy czym produkty z tego działu mogą zawierać dodatek środka przeciwpyłowego pod warunkiem, że dodatek ten nie kwalifikuje produktu do specjalnego stosowania, a raczej do użytku ogólnego. W ocenie Sądu dodatek lizynianu laurylowego do miki i talku uniemożliwia taryfikację importowanych towarów do działu 25, gdyż przedmiotowe towary nie stanowią talku i miki w postaci czystej lecz mieszaninę tych minerałów z substancją organiczną. Dodatek lizynianu laurylowego poprawia smarowność tych mieszanin, wzmacnia trwałość pigmentów w emulsjach, ułatwia ich rozpraszanie, a jego właściwości antystatyczne umożliwiają lepszą plastyczność i spoistość. Na takie właściwości techniczne lizynianu laurylowego wskazują powszechnie dostępne informacje w Internecie. Spośród właściwości kosmetycznych wymienia się tam m.in. właściwości hydrofobowe lizynianu laurylowego, przeciwutleniaczowe, upiększające, nawilżające i ochronne. Natomiast międzynarodowy katalog surowców kosmetycznych – "International Cosmetic Ingredient Dictionary and Handbook" potwierdza działanie odżywcze lizynianu laurylowego na skórę i włosy, podając w jakich kategoriach produktów kosmetycznych substancja ta znajduje zastosowanie i wskazując na handlowe nazwy mieszanek z jej udziałem (w tym m.in. mieszanki będące przedmiotem importu w niniejszej sprawie). Lizynian laurylowy przystosowuje zatem produkt do wykorzystania w przemyśle kosmetycznym, zresztą okoliczność wykorzystania importowanych produktów do wyrobu kosmetyków nie była kwestionowana przez skarżących. Oceny właściwości lizynianu laurylowego organ II instancji dokonał w oparciu o zgromadzone przez siebie dowody w postaci informacji zawartych w międzynarodowym katalogu surowców kosmetycznych, ogólnodostępne publikacje w internecie oraz opinie producentów z branży kosmetycznej. Trzeba w tym miejscu dodać, że co do ostatniego z tych dowodów skarżący zgłaszali zastrzeżenia w skardze, nie kwestionując jednak ich treści, tylko okoliczność, że to technolog z konkurencyjnej firmy, a nie biegły powołany przez organ, wypowiadał się na temat właściwości lizynianu laurylowego. W ocenie Sądu zarzuty te są nieuzasadnione. Stosownie do treści art.180 Ordynacji podatkowej, mającej w postępowaniu celnym zastosowanie na podstawie art.262 Kodeksu celnego, jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jednocześnie zgodnie z art.188 Ordynacji podatkowej żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są już wystarczająco innym dowodem. Organ prowadzący postępowanie nie jest zatem bezwzględnie związany wnioskiem dowodowym strony. Zarzut skarżących mógłby być uznany za uzasadniony wówczas, gdyby organ odmówił żądaniu strony, choć okoliczność mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia nie byłaby wyjaśniona. W okolicznościach niniejszej sprawy należy jednak podzielić stanowisko organu odwoławczego, że przeprowadzenie dodatkowego dowodu z opinii biegłego na okoliczność właściwości lizynianu laurylowego, a zatem na okoliczności w zasadzie nie kwestionowane, nie było konieczne, a prowadziłoby jedynie do wydłużenia postępowania. Natomiast kwestia procesów stosowanych przy otrzymywaniu produktów nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż ich taryfikacja nie była uzależniona od sposobu wytwarzania. Poza tym wg oświadczenia producenta proces wytwarzania przedmiotowych towarów jest informacją prawnie zastrzeżoną, a zatem jak słusznie zauważa organ odwoławczy biegły mógłby oprzeć się w takiej sytuacji wyłącznie na przypuszczeniach. Odnośnie zaś sposobu taryfikacji towarów biegły wypowiadać się nie może, nawet w przypadku istnienia wątpliwości w tym przedmiocie, gdyż dokonywanie taryfikacji importowanych towarów pozostaje w wyłącznej kompetencji organów celnych. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że z uwagi na to, iż importowane towary nie są minerałami w czystej postaci lecz mieszaninami tych minerałów z substancją organiczną, która powoduje zakwalifikowanie produktów do specjalnego stosowania (w przemyśle kosmetycznym), a nie do użytku ogólnego, wyłączona jest możliwość zataryfikowania tych produktów według kodu PCN 2525 20 00 0, przy czym nie ma znaczenia podnoszona przez skarżących okoliczność, że dodatek liżynianu laurylowego był nieznaczny, w granicach 5%. Nie jest właściwa również taryfikacja towaru dokonana przez organ I instancji, klasyfikująca go do kodów PCN 6815 99 90 0 i PCN 6814 90 90 0 ("Mika obrobiona i wyroby z miki, łącznie z miką scaloną lub regenerowaną, nawet na podłożu z papieru, tektury lub innych materiałów – pozostałe", "Wyroby z kamieni lub innych substancji mineralnych, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone"). Ponieważ co do wadliwości takiej taryfikacji nie istniał spór pomiędzy organem odwoławczym, a skarżącym, to nie ma potrzeby szerzej uzasadniać tego stanowiska. W ocenie Sądu organ odwoławczy zastosował prawidłową taryfikację importowanych towarów według kodu 3824 90 95 0. Należy zauważyć, że skarżący podważali możliwość zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do pozycji 3824 ze względu na kolejność zastosowanych reguł ORINS, w szczególności odmowę zastosowania reguły 3b celem dokonania taryfikacji towaru według składnika przeważającego w składzie mieszaniny. Nietrafny jest zarzut skarżących dotyczący błędnego zastosowania reguły 1, zamiast reguły 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Klasyfikacji taryfowej dokonuje się przede wszystkim zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów (reguła 1), a dopiero w następnej kolejności - w razie potrzeby - zgodnie z kolejnymi regułami, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Prawidłowość zastosowanej reguły nr 1, a nie reguły 3b, znajduje potwierdzenie w uwagach wyjaśniających do reguł ORINS, zgodnie z którymi mieszaniny będące preparatami określonymi w uwadze do sekcji lub działu lub w brzmieniu pozycji powinny być klasyfikowane zgodnie z regułą 1 (uwaga X do reguły 2), natomiast zastosowanie reguły 3 może odnieść skutek tylko wtedy, gdy nie jest to sprzeczne z brzmieniem pozycji lub uwag do sekcji lub działów (uwaga II do reguły 3). Powoływana przez skarżących reguła 3b może być zastosowana dopiero wówczas, jeżeli zgodnie z regułą 2b lub z innego powodu towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji. W rozpoznawanej sprawie jednak taka sytuacja nie ma miejsca, bowiem importowane towary są preparatami chemicznymi, stanowiącymi mieszaniny składników naturalnych (talk, mika) z substancją organiczną – lizynianem laurylowym, które odpowiadają opisom zawartym w pozycji 3824 Taryfy celnej, obejmującej “Gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni; produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (łącznie z mieszaninami produktów naturalnych), gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone; produkty odpadowe tych przemysłów, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone". Zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej pozycja ta obejmuje m.in. produkty chemiczne i preparaty chemiczne, w tym produkty chemiczne, których skład chemiczny nie jest zdefiniowany, bez względu na to, czy są otrzymywane jako produkty uboczne w produkcji innych materiałów, czy są przygotowane bezpośrednio. Mogą składać się całkowicie lub częściowo z produktów chemicznych albo całkowicie ze składników naturalnych. Zaklasyfikowanie przedmiotowych towarów do tej pozycji, a w jej ramach do kodu PCN 3824 90 95 0 (pozostałe) było uzasadnione, a Sąd nie miał powodów by zakwestionować zaskarżone rozstrzygnięcia. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd w oparciu o art.151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.